ลีลาเนื้อหาภาษาฮา

 %e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%9e%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b9%88%e0%b8%8711

สมาชิกเฮฮาศาสตร์มีหลายระดับ มีรุ่นกระเปี๊ยก รุ่นกระเต๊าะ รุ่นหนุ่มสาว รุ่นคุณน้า คุณอา คุณป้า และรุ่นอาวุโส ทุกรุ่นสัมพันธ์รอบด้านอย่างกลมกลืน กระบวนการที่นำเสนอจึงหลากหลายจากทุกมิติ มีทั้งหัวเราะ ร้องไห้ ร้องเพลง ครื้นเครงแต่ก็นั่งสมาธินะ ถึงจะแอบเว้นวรรคงานบ้าง แต่ก็มีความรับผิดชอบสูง ยังเคารพกติกาของต้นสังกัด แต่ก็มองลอดช่องออกไปหาสิ่งที่จะมาช่วยเปลี่ยนแปลงบรรยากาศให้มีชีวา คืนนี้ขอเปิดลีลาชีวิตฮา ของเจ้าหลานทั้ง 4คนที่เธอเคยมาวิ่งเล่นมหาชีวาลัยอีสานครั้งหนึ่งแล้ว คิดดูเถอะอยู่ถึงหาดใหญ่ มาไมมาสร้างความประทับใจที่อีสานได้ ผมยังมีเรื่องหลานๆอยู่ในก๊วนอีกพะเรอเกวียน แต่วันนี้เอาสายใต้ก่อนดีไหมครับ  จะได้บรรเทาเรื่องระเบิดแสวงเครื่อง มาเป็นระเบิดเสียงหัวเราะบ้าง

P คุณเมตตา ชุมอินทร์ แห่งมหาวิทยาลัยสงขลานัครินทร์ เธอเหมือนกับเอาลูกน้องปลาน้องแปมมาเลี้ยงมะรุมมะตุ้มต่อหน้าเรา สะท้อนให้เห็นอริยบทช็อกโลกของคุณแม่กับคุณลูก อลวนกับความรักที่ยากจะอดกลั้นฮา ลองอ่านดูสิครับ

ระหว่างนอนเล่นกันในบ้านหลายวันก่อน..."เจ้าแปม"ลูกสาวคนเล็กของดิฉันเธอเหลือบไปเห็น....ภาพถ่ายคู่ของพ่อกับแม่ในวันแต่งงาน แล้วเธอก็ร้องให้สะอึกสะอื้น...
แปมแปม...แม่ไม่รักลูกใช่มั้ย
แม่
......ทำไมหนูคิดอย่างนั้นหล่ะลูก
แปมแปม.....ก็แม่ไม่พาลูกไปวันที่แม่แต่งงาน
แม่
..ระหว่างกำลังคิดว่าจะตอบเธอยังไงไม่ทันจะตอบ...เธอก็แซงพูดขึ้นมาว่า
แปม แปม...ไม่เป็นไรแม่....พี่ปลา(พี่สาวของเธอ)ก็ไม่ได้ไปเหมือนกัน
วันหลังถ้าแม่แต่งงานอีกแม่พาลูกไปด้วยนะ....แม่
แม่ ..ฮา..
 

P คุณรัตติยา เขียวแป้น แห่งมหาวิทยาลัยสงขลานัครินทร์เช่นกัน รายนี่ฮาจนตกของเรื่องลืมนับวันกินยาคุม เธอเล่าได้อย่างเป็นธรรมชาติ นึกถึงเมื่อไหร่ผมนั่งยิ้มทุกครั้งไป ใครจะว่าบ้า ..ก็พอใจจะฮือๆเป็นการส่วนตัว แต่วันนี้จะเสนออีกเรื่องหนึ่ง

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="justify">ปกติโรงเรียนพี่ฟาง กับ น้องฟ้า  จะจัดงานวันแม่ทุกปี  โดยในทุกครั้งก่อนจัดงาน ทางโรงเรียนก็จะมีหนังสือเชิญถึงผู้ปกครองถามความสมัครใจ ว่า มาร่วมงานได้หรือไม่</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="justify">ปีนี้ก็เช่นกัน  น้องฟ้ากุลีกุจอ เอาหนังสือเชิญมาให้คุณแม่ เพื่อให้ตอบรับการเข้าร่วมงาน  ผิดกับพี่ฟาง ซึ่งดูจะเงียบกว่าทุกปี  คุณแม่ไม่สงสัยอะไร คิดเพียงว่า คุณครูคงยังไม่ฝากหนังสือเชิญมาให้</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">พอใกล้ถึงวันจัดงาน </p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ”แม่ ไม่ไปงานวันแม่ไม่ได้เหรอ”    น้องฟาง</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทำไมเหรอลูก  มีอะไรรึเปล่า” ดิฉันเอ่ยถาม
 
 ”เปล่า”  เธอบอกเพียงสั้น ๆ
</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แล้วแต่ลูกสิคะ  แม่ยังไงก็ได้  ถ้าลูกไม่อยากให้แม่ไป  แม่ไม่ไปก็ได้”  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดิฉันกล่าวกับเธอ  เพื่อให้เธอคลายความกังวลลง โดยที่ยังไม่ทราบเหตุผล ว่าเช่นไรเธอถึงไม่ยอมให้ดิฉันไปงานวันแม่ในปีนี้ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จนถึงวันที่ต้องส่งหนังสือเชิญ ระหว่างนั่งรถไปส่งลูก ๆ ที่โรงเรียน  เธอพูดกับดิฉันอีกครั้งว่า</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ”แม่ ไม่ไปงานวันแม่ไม่ได้เหรอ”  </p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดิฉันกล่าวเช่นเดิมว่า  “แล้วแต่ลูกสิคะ  แม่ยังไงก็ได้  ถ้าลูกไม่อยากให้แม่ไป  แม่ไม่ไปก็ได้”  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทั้ง ๆ ที่ในใจแอบน้อยใจเล็กน้อย แล้วกล่าวกับเธอว่า</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แม่ไม่ไป ไม่เป็นไรหรอกลูก  แต่ลูกลองนึกดูสิว่า  คนอื่นที่เขาไม่มีแม่  เขายังอยากมีโอกาสสักครั้งให้แม่ได้ไปงานวันแม่  แต่นี่ลูกเอง กลับไม่อยากให้แม่ไป”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> เธอนิ่งไปครู่หนึ่ง  แล้วยื่นหนังสือเชิญให้ดิฉัน แล้วบอกว่า </p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ตกลงฟางให้แม่ไปก็ได้  แม่เซ็นต์ตอบรับให้ฟางหน่อยนะ”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดิฉันเซ็นต์หนังสือให้เธอ  แล้วไม่พูดอะไร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="justify"> หลังจากนั้น หนึ่งวัน  ดิฉันเพิ่งมาทราบเหตุผลว่า เพราะเหตุไร เธอถึงไม่ยอมให้ดิฉันไป  เนื่องจากเพื่อน ๆ ในกลุ่มของเธอพนันกันว่า ถ้าวันแม่ปีนี้ ใครร้องไห้ ถือว่าคนนั้นแพ้  แต่ถ้าใครไม่ร้อง คนนั้นชนะ  แล้วน้องฟางลูกสาวคนนี้ของดิฉันหนะ  บ่อน้ำตาแตกทุกปีในวันแม่  เธอจึงกังวลมากถึงมากที่สุด ว่าเธอจะแพ้เพื่อน ๆ เพราะเธอต้องร้องไห้แน่ ๆ </p> โธ่  ลูกหนอลูก  เหตุผลแค่นี้เอง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KM ในมหาชีวาลัยอีสาน

คำสำคัญ (Tags)#มหาชีวาลัยอีสาน#เฮฮาศาสตร์

หมายเลขบันทึก: 122876, เขียน: 29 Aug 2007 @ 04:34 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 20:06 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 14, อ่าน: คลิก


ความเห็น (14)

คืนหนึ่ง ณ ที่พัก ริมทะเลสงขลา

มีคุณหมอ 5 คน กำลังมะรุมมะตุ้มรักษาคนไข้ ซึ่งมีอาการแปลก ๆ

คนไข้น้าอ๊อบ : คุณหมอขา ไม่รู้เป็นอะไรปวดท้องค่ะ

หมอแปมแปม : เหรอค่ะ เดี๋ยวหมอรักษาให้ .....หมอเอาเครื่องมือแพทย์ (ของเด็กเล่น) จิ้ม ๆ ๆ ตรงพุงคนไข้น้าอ๊อบ ... แล้วถามว่าตรงนี้เจ็บไหมคะ ตรงนั้นเจ็บไหมคะ

คนไข้น้าอ๊อบ : เจ็บค่ะคุณหมอต้องทำอย่งไรค่ะ

หมอฟ้า : ต้องผ่าตัดค่ะ ...แล้วเธอก็เตรียมเครื่องมือผ่าตัด

คนไข้น้าอ๊อบ : คุณหมอขา....กลัวจังเลย

P

สงสัยว่า จะมีหลานเป็นแพทย์หญิงจริงๆเสียละมั๊ง จะได้รักษาพี่ป้าน้าอาที่ขี้โรคทั้งหลาย

สำรวจเส้นทางขากลับไว้แล้ว สะดวกพอควร แต่น้องนั่งรถ สตึก-อุดร ประมาณ 5 ชั่วโมง แล้วไปต่อเครื่องถึงบ้าน รวมเวลาเดินทาง 6 ชั่วโมง

ยังไม่ทันจบ...มือกดผิดค่ะ ต่อ ๆ ๆ

หมอแปแปม หมอฟ้า : ไม่ต้องกลัว ไม่เจ็บหรอกค่ะ (พูดเสียงไพเราะ นุ่มนวลมาก อยากให้หมอเป็นอย่างนี้ทุกคน)

หมอปลา หมอฟาง หมอฟ้า หมอแปมแปม : ช่วยกันทะรุมมะตุ้มผ่าตัดท้องคนไข้น้าอ๊อบ

คนไข้น้าอ๊อบ : หมอหายใจไม่ออกค่ะ

หมอฟาง : ช่วยปั๊มหัวใจคนไข้น้าอ๊อบ  หมดทุกคนมะรุมมะตุ้มบนตัวคนไข้ คนหนึ่งให้ยา คนหนึ่งปั๊มหัวใจ คนหนึ่งก็ผ่า ๆ ๆ ๆ ๆ และมีหลานอีกหนึ่งคนคือหมอนัท.....ทั้งห้าตัว ...เฮ้ย  ห้าคน  ผลัดกันขึ้นลงบนตัวคนไข้น้าอ๊อบ

หมอแปมแปม : เป็นหมอที่สุดท้ายที่อยู่ดูแลปลอบใจคนไข้น้าอ๊อบว่า  ไม่เป็นไรนะคะ เดี๋ยวก็หาย  กินยาตามที่หมอสั่ง นอนหลับ พักผ่อน เดี๋ยวหมอจะเข้ามาดูนะคะ  แล้วเธอก็ห่มผ้าให้เราหลับ  แล้วเข้ามาดูเป็นระยะ ๆ ๆ ๆ

............

............. 

.....ภาพต่าง ๆ ในวันที่ได้มีโอกาสไปเที่ยวกับหลาน ๆ ทำให้มีความสุขอยู่เสมอ...มีเรื่องต้องให้คิดถึง....มีเรื่องต้องให้ชวนขำ ๆ อยู่ (ตอนหมอทะเลาะกันเรื่องแย่งเครื่องมือแพทย์).....

ขอบคุณคุณแม่สองคนที่เลี้ยงลูกได้ดีหลือเกิน....น้าอ๊อบคงมีโอกาสได้ไปอีกแน่นอน....

จะบอกว่ามีความสุขมาก ๆ ๆ ๆ ค่ะพ่อ

สวัสดีก่อนทำงานค่ะพ่อครูฯ

     ยังนึกถึงบรรยากาศคืนนั้นไม่หายเลยค่ะพ่อ  มีอยู่ช่วงหนึ่งระหว่างที่บรรดาหมอ ๆ ทั้งหลาย มะรุมมะตุ้มปั๊มหัวใจคนไข้อยู่ ทันใดนั้น หมอฟาง ก้อเอามือจับหมับเข้าที่หน้าอก หน้าใจ คนไข้  เล่นเอาคุณแม่ต๊กกะใจ ว่าคุณลูก  เอ๊ย คุณหมอ ทำอะไร

        คุณหมอบอกว่า ก็ปั๊มหัวใจให้คนไข้ไงค่ะแม่

         ฮาๆๆ   

P

เอาแล้วไหมละ ฮาสดๆแบบหวาดเสียวเลยนะนี่

ในเมื่อคุณหมอใช้เครื่องมือที่ประหยัดปัมท์หัวใจ

  • ขำๆๆหลานๆพ่อ
  • เด็กชอบถามว่า
  • น้าแอ๊ดๆๆเหมยซานมีลูกกี่ตัวแล้ว
  • น้าแอ๊ดๆๆน้าอึ่งตื่นหรือยัง
  • น้าแอ๊ดทำไมคุณลุงพุงป่องไม่เหมือนในรูป
  • ที่ขำๆๆคือ ให้พูดมะขามเมศ จะกลายเป็น มะขาม เตส
  • นึกถึงวันที่พบลูกไก่ในที่นอน
  • โห วงกระจาย เด็กๆๆไม่ยอมนอน ฮ่าๆๆๆ
  • เอาโรงเรียนนี้มาฝาก
  • แต่ขาดรูปมากเลย
  • รูปเสีย
  • ฮือๆๆๆๆๆ
  • ที่นี่ครับ
  • แวะมาฮาก๊ากๆๆๆ...กับครอบครัวเฮฮาศาสตร์ ชาวใต้ค่ะ 
  • ชาวใต้มีความน่ารักอยู่เสมอค่ะ..
  • ขอบคุณพ่อครูฯค่ะที่นำความสุขมาเผื่อแผ่ค่ะ
  • อบรมวันนี้เป็นอย่างไรบ้างครับ
  • ท่าทางยาที่พ่อฉีดแรงมากๆๆ
  • กำลังจะประกาศหาหมอนวดให้ดีไหมครับ
  • ฮ่าๆๆๆ

สวัสดีครับพ่อครูบา

       ที่จริงกระผมแวะมาละเลียดความสุขอันอบอุ่นจากพ่อครูบาตั้งแต่เช้าๆแล้วล่ะ  แต่ยังมิหาญกล้าทิ้งรองรอยอันใดไว้ 

        ก่อนนอนคืนนี้  เห็น อ.ขจิต แวะถามไถ่และอาสา(อีกตามเคย)หาหมอนวดให้พ่อครูบา  ก็เลยได้จังหวะเกาะขบวนด้วย  เผื่อจะได้หายเมื่อยด้วยอ่ะครับ

         ราตรีสวัสดิ์ทั้งท่านพ่อครูบา และ อ.ขจิตครับ

สวัสดีค่ะพ่อครูฯ

          เอารูปหลานมาฝาก ให้คลายคิดถึงค่ะ  ขอบอกก่อนว่า หลานคนนี้หนะ  เหยียบเป็นเลิศ บีบนวดก็เก่งค่ะ

        ไว้จะพาไปบีบนวดพ่อครูฯ นะคะ

 

ดูตัวโตขึ้นเยอะเลย คนนี้รึเปล่าคุณหมอที่ตรวจน้าอึ่ง

สวัสดีค่ะพ่อครูฯ

       คืนนั้น หลาน ๆ ทุกคน เป็นคุณหมอหมดค่ะ  แต่คนที่ปั๊มหัวใจน้าอึ่งฯ แบบวิธีหวาดเสียว คือ พี่ฟางค่ะ

     อ้อ คนเล็กเนี่ย  โตขึ้น เขาอยากเป็นหมอค่ะ

ขอให้ฝันเป็นจริงนะหลานรัก