ซะป๊ะเรื่องเล่า

  ปากชวนคุย  

เรียน  อาจารย์พนม ปี่เจริญ และพี่น้อง gotoknow ที่นับถือ


         เราอาจพูดได้ว่าเราคุ้นเคยทางจอทีวี และได้ดูลีลาการพูดและนำเสนอของท่าน รวมทั้งการใช้ภาษาทางกายภาพแล้วไม่วอกแวก มั่นคง บอกได้ว่าไม่ใช่ธรรมดา (เตรียมให้พร้อม ซ้อมให้ดี วจีชัดเจนไม่มีเอ้อไม่มีอ้า) รวมถึงการใช้ไหวพริบปฏิภาณในเชิงชิงวาทะศิลป์ในการพูด โดยอาศัย(ปาก) เป็นกระบอกเสียงประกอบการเป็นผู้รู้ มีประสบการณ์ด้านต่างๆ สูง       เราสมาชิกรุ่นใหม่ชาว gotoknow คนหนึ่ง เห็นความสำคัญและความสามารถของท่าน และถ้าจะกรุณาให้ความเห็น หรือชี้แนะ และหรือมีติติงเรื่องบอกกล่าว/บอกเล่า ยินดีที่รับฟังเพื่อศึกษาและขายแนวคิดไป สู่ผู้ที่ต้องการศึกษาหาความรู้ในโลกกว้างต่อไป


         ขณะนี้กำลังสารวลอยู่กับเรื่องของปาก ว่าจะปากเล็ก ปากใหญ่ ปากดี/ไม่ดีมันก็เป็นเรื่องของปาก (ปาก)......จะมีคุณค่าหรือไม่ในเชิงลบหรือบวก คุณอยู่กับผู้พูดว่าอยู่ในภาวะการณ์ใดหรือสถานการณ์ใด มีนักปราชญ์หลายท่าน นักการศึกษาหลายคนรวมทั้งประชาชนบางคน  ได้ดิบได้ดีก็เพราะปาก ยากจนก็เพราะปาก หรือแม้อใกล้ตายก็อาศัยปากเพื่อสั่งเสียหรือส่งสัญาณให้คนรอบข้างได้รับ

         ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ซึ่งเป็นสัตว์สังคมและสัตว์สามัญทั่วไปก็ต้องอาศัยปากเพื่อใช้ในการดำรงชีพ ทั้งเรื่องการกิน การขบเคี้ยว การพูดคุย และการส่งสัญญาณสื่อสารด้วยวิธีใดๆ จิปาถะ ทั้งนี้เพื่อให้ได้มา ซึ่งสิ่งที่ตนปรารถนาและต้องการ...ปาก เขียนไม่ยุ่งยาก ใช้พยัญชนะ   แค่ 2 ตัวและสระ 1 ตัว แต่ทำใมต้องพูดถึงและต้องศึกษา ก็เพราะว่า  มีความสำคัญ มีความหลากหลาย และได้ติดตัวมาตั้งแต่เกิดนั้นแหละ
เลยต้องพูดกันสักนิดหน่อยดีมั๊ย

           ทั้งนี้ขอเชิญพี่น้อง gotoknow ได้แสดงความคิดเห็นอย่างอิสระ ภายใต้จริยธรรมที่ดีงาม สิ่งใดๆ ที่ทุกท่านคิดว่าดีแล้วทำดีแล้วนั้นจะ ช่วยพัฒนา ให้องค์ความรู้จะความหลากหลายและมีคุณค่ามหาศาลแด่เยาวชน และ  คนรุ่นหลังจะได้ซึมซับในสิ่งที่ดีงามต่อไป

                                      ขอบคุณมากๆ  (ซะป๊ะเรื่องเล่า)
                                      doosadee sarapradith
                                          26/08/2007:03.10 am

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ซะป๊ะเรื่องเล่า

คำสำคัญ (Tags)#ซะป๊ะเรื่องเล่า#คนตกขอบ#ปากชวนคุย

หมายเลขบันทึก: 122129, เขียน: 26 Aug 2007 @ 03:28, แก้ไข, 23 Jun 2012 @ 01:55, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (3)

ปอเป้
เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 22:03

เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ ว่าการพูดดีเป็นศรีแก่ตัวจริง และการพูดที่เป็นสาระ  พูดให้เป็นทางการยากยิ่งนัก  เผอิญว่า เมื่อสัปดาห์ที่แล้วได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บรรยายในการจัดทำ VTR ประชาสัมพันธ์  เรื่อง การกระจายอำนาจการบริหารและจัดการสู่สำนักงานเขตพื้นที่และสถานศึกษา ของ สพท.นครราชสีมา 6 ค่ะ  อาจารย์ค่ะ  ทั้งที่เป็นการพูดแบบมีสคริปต์  มีบทบรรยาย  การออกเสียง เปล่งเสียง คำควบกล้ำ และน้ำเสียง....ทุกอย่างมีความสำคัญไปหมด  เนื้อหา  7 หน้ากระดาษ ในเวลา  10  นาที  ใช้เวลาอัดเสียงประมาณ 3 วันค่ะ  กว่าที่ทุกอย่างจะลงตัว...แล้วถ้าเป็นการปราศรัยสด ๆ จะขนาดไหน ......น่าทึ่ง..ท่านนักพูดที่มี talk show เป็นของตนเองมาก  ท่านมีพรสวรรค์ในการพูดมาก ๆ

mondayly
IP: xxx.123.81.229
เขียนเมื่อ 10 Oct 2007 @ 20:28
Luckymondayly ดุษฎี สารประดิฐ 

   กล้าๆ กลัวลืมๆ ......... เลยแวะเวียนมาทักทาย ณ สถานีนี้ หลังจากเดินถอยหลังนับหมอนรถไฟมาหลายเพลา คงจำได้นะ (เอ๊ะฮาคือไฝ จำเฮาได้ก๊อ) จำบ่ได้ก็บอกมา แล้วใครจะไปจำล่ะคุณท่านเพราะรู้จักคนทั่วประเทศ นี่ดีนะไม่ไปสมัครเป็นผู้แทนกิ๊กก็อกกะเขาน่ะ รับรองว่านอนมาแน่.....แต่พอรู้ว่าน้องสาวเราสำบายดี ก็หม่วนใจ๋แล้วเจ้า

   เรื่องอยากรู้อยากเห็นเป็นสิ่งที่ดี สำหรับวัยน้องหนู ที่นี่ประเทศไทย กำลังต้องการวัยหนุ่มสาวไปพัฒนาบ้านเมือง หลังยุคไดโนซอร์ ครองประเทศมาเป็นปี กว่า ไม่มีอะไรแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ณ o.5 ถึงแม้จะฉีกรัฐธรรมนูญกี่ฉบับตามที ไทยก็คือไทยแลนด์(สยามยิ้มแฉ่ง) อยู่ดี ต่างชาติมาเมืองไทยรู้สึกสบายใจแต่กายระวังปืนและลูกระเบิด หาที่ไหนไม่ได้แล้ว ในโลกนี้เกิดชาติหน้าฉันใดก็ขอให้เป็นคนไทยตลอดไปก็แล้วกัน

   ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เรื่องอยากรู้อยากเห็นเป็นธรรมดาที่มนุษย์ปุถุชนจ้องดิ้นรนเสาะแสวงหาในสิ่งที่ดี ในยุคการสื่อสารไร้พรหมแดน IT แต่ถ้ารุ้มากแต่ไม่รู้จริงนี่ซิอันตรายมากๆเลย รู้มากพวกก็ว่าสอดรู้สอดเห็น รู้น้อยมันก็ว่าปัญญานิ่ม ไม่มีกึ่น งี่เง้า มันหยั่งมาบ่อหล๊วก ฯลฯ ถ้าดันไปรู้มากในเรืองของคนหมู่มากหรือในกลุ่มอันธพาน มันจะบอกว่า สู่รู้สู่เห็นนั่นแหละ แล้วเราทำไงดีจึงจะเป็นสายกลางได้ล่ะ

     K: Dee:ซะป๊ะเรื่องเล่า/ตั๊กแต้ก๊ะนางหนอน

doosadee1
IP: xxx.123.81.229
เขียนเมื่อ 10 Oct 2007 @ 20:40

สัตว์ที่น่ากลัวแต่ทว่าน่ารักม๊ากๆ มาก และน่าตื่นกลัวสำหรับคุณสาวๆทั้งหลาย แต่มักแฝงไปด้วยความน่ารักมันเน๊อ มันชอบส่งเสียงร้องดังเวลาพลบค่ำในเพลา ตอนกลางคืน วันที่มีแดดออก ฟ้าครึมมืดฝน ทำไมมันอายตัวเองเสียเต็มประดา (น่าอ้าย) ชอบทำหน้าตาตลกหลบคนในซอกมืดในเวลากลางวันและชอบ ออกหากินตอนกลางคืน อาหารหลักเป็นแมลงตัวเล็กหรือใหญ่พ่อรับได้ทั้งนั้นแหละน่า

       MR.:dee! 10:10:2007