เรียน อาจารย์พนม ปี่เจริญ และพี่น้อง gotoknow ที่นับถือ
เราอาจพูดได้ว่าเราคุ้นเคยทางจอทีวี
และได้ดูลีลาการพูดและนำเสนอของท่าน
รวมทั้งการใช้ภาษาทางกายภาพแล้วไม่วอกแวก มั่นคง
บอกได้ว่าไม่ใช่ธรรมดา (เตรียมให้พร้อม ซ้อมให้ดี
วจีชัดเจนไม่มีเอ้อไม่มีอ้า)
รวมถึงการใช้ไหวพริบปฏิภาณในเชิงชิงวาทะศิลป์ในการพูด โดยอาศัย(ปาก)
เป็นกระบอกเสียงประกอบการเป็นผู้รู้ มีประสบการณ์ด้านต่างๆ
สูง เราสมาชิกรุ่นใหม่ชาว
gotoknow คนหนึ่ง
เห็นความสำคัญและความสามารถของท่าน และถ้าจะกรุณาให้ความเห็น
หรือชี้แนะ และหรือมีติติงเรื่องบอกกล่าว/บอกเล่า
ยินดีที่รับฟังเพื่อศึกษาและขายแนวคิดไป
สู่ผู้ที่ต้องการศึกษาหาความรู้ในโลกกว้างต่อไป
ขณะนี้กำลังสารวลอยู่กับเรื่องของปาก ว่าจะปากเล็ก ปากใหญ่
ปากดี/ไม่ดีมันก็เป็นเรื่องของปาก
(ปาก)......จะมีคุณค่าหรือไม่ในเชิงลบหรือบวก
คุณอยู่กับผู้พูดว่าอยู่ในภาวะการณ์ใดหรือสถานการณ์ใด
มีนักปราชญ์หลายท่าน นักการศึกษาหลายคนรวมทั้งประชาชนบางคน
ได้ดิบได้ดีก็เพราะปาก ยากจนก็เพราะปาก
หรือแม้อใกล้ตายก็อาศัยปากเพื่อสั่งเสียหรือส่งสัญาณให้คนรอบข้างได้รับ
ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ซึ่งเป็นสัตว์สังคมและสัตว์สามัญทั่วไปก็ต้องอาศัยปากเพื่อใช้ในการดำรงชีพ
ทั้งเรื่องการกิน การขบเคี้ยว การพูดคุย
และการส่งสัญญาณสื่อสารด้วยวิธีใดๆ จิปาถะ ทั้งนี้เพื่อให้ได้มา
ซึ่งสิ่งที่ตนปรารถนาและต้องการ...ปาก เขียนไม่ยุ่งยาก
ใช้พยัญชนะ แค่ 2 ตัวและสระ 1 ตัว
แต่ทำใมต้องพูดถึงและต้องศึกษา ก็เพราะว่า มีความสำคัญ
มีความหลากหลาย และได้ติดตัวมาตั้งแต่เกิดนั้นแหละ
เลยต้องพูดกันสักนิดหน่อยดีมั๊ย
ทั้งนี้ขอเชิญพี่น้อง gotoknow ได้แสดงความคิดเห็นอย่างอิสระ ภายใต้จริยธรรมที่ดีงาม สิ่งใดๆ ที่ทุกท่านคิดว่าดีแล้วทำดีแล้วนั้นจะ ช่วยพัฒนา ให้องค์ความรู้จะความหลากหลายและมีคุณค่ามหาศาลแด่เยาวชน และ คนรุ่นหลังจะได้ซึมซับในสิ่งที่ดีงามต่อไป
ขอบคุณมากๆ (ซะป๊ะเรื่องเล่า)
doosadee sarapradith
26/08/2007:03.10 am
เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ ว่าการพูดดีเป็นศรีแก่ตัวจริง และการพูดที่เป็นสาระ พูดให้เป็นทางการยากยิ่งนัก เผอิญว่า เมื่อสัปดาห์ที่แล้วได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บรรยายในการจัดทำ VTR ประชาสัมพันธ์ เรื่อง การกระจายอำนาจการบริหารและจัดการสู่สำนักงานเขตพื้นที่และสถานศึกษา ของ สพท.นครราชสีมา 6 ค่ะ อาจารย์ค่ะ ทั้งที่เป็นการพูดแบบมีสคริปต์ มีบทบรรยาย การออกเสียง เปล่งเสียง คำควบกล้ำ และน้ำเสียง....ทุกอย่างมีความสำคัญไปหมด เนื้อหา 7 หน้ากระดาษ ในเวลา 10 นาที ใช้เวลาอัดเสียงประมาณ 3 วันค่ะ กว่าที่ทุกอย่างจะลงตัว...แล้วถ้าเป็นการปราศรัยสด ๆ จะขนาดไหน ......น่าทึ่ง..ท่านนักพูดที่มี talk show เป็นของตนเองมาก ท่านมีพรสวรรค์ในการพูดมาก ๆ
Luckymondayly ดุษฎี สารประดิฐ <div class="content">
กล้าๆ กลัวลืมๆ ......... เลยแวะเวียนมาทักทาย ณ สถานีนี้ หลังจากเดินถอยหลังนับหมอนรถไฟมาหลายเพลา คงจำได้นะ (เอ๊ะฮาคือไฝ จำเฮาได้ก๊อ) จำบ่ได้ก็บอกมา แล้วใครจะไปจำล่ะคุณท่านเพราะรู้จักคนทั่วประเทศ นี่ดีนะไม่ไปสมัครเป็นผู้แทนกิ๊กก็อกกะเขาน่ะ รับรองว่านอนมาแน่.....แต่พอรู้ว่าน้องสาวเราสำบายดี ก็หม่วนใจ๋แล้วเจ้า
เรื่องอยากรู้อยากเห็นเป็นสิ่งที่ดี สำหรับวัยน้องหนู ที่นี่ประเทศไทย กำลังต้องการวัยหนุ่มสาวไปพัฒนาบ้านเมือง หลังยุคไดโนซอร์ ครองประเทศมาเป็นปี กว่า ไม่มีอะไรแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ณ o.5 ถึงแม้จะฉีกรัฐธรรมนูญกี่ฉบับตามที ไทยก็คือไทยแลนด์(สยามยิ้มแฉ่ง) อยู่ดี ต่างชาติมาเมืองไทยรู้สึกสบายใจแต่กายระวังปืนและลูกระเบิด หาที่ไหนไม่ได้แล้ว ในโลกนี้เกิดชาติหน้าฉันใดก็ขอให้เป็นคนไทยตลอดไปก็แล้วกัน
ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เรื่องอยากรู้อยากเห็นเป็นธรรมดาที่มนุษย์ปุถุชนจ้องดิ้นรนเสาะแสวงหาในสิ่งที่ดี ในยุคการสื่อสารไร้พรหมแดน IT แต่ถ้ารุ้มากแต่ไม่รู้จริงนี่ซิอันตรายมากๆเลย รู้มากพวกก็ว่าสอดรู้สอดเห็น รู้น้อยมันก็ว่าปัญญานิ่ม ไม่มีกึ่น งี่เง้า มันหยั่งมาบ่อหล๊วก ฯลฯ ถ้าดันไปรู้มากในเรืองของคนหมู่มากหรือในกลุ่มอันธพาน มันจะบอกว่า สู่รู้สู่เห็นนั่นแหละ แล้วเราทำไงดีจึงจะเป็นสายกลางได้ล่ะ
K: Dee:ซะป๊ะเรื่องเล่า/ตั๊กแต้ก๊ะนางหนอน
</div>
สัตว์ที่น่ากลัวแต่ทว่าน่ารักม๊ากๆ มาก และน่าตื่นกลัวสำหรับคุณสาวๆทั้งหลาย แต่มักแฝงไปด้วยความน่ารักมันเน๊อ มันชอบส่งเสียงร้องดังเวลาพลบค่ำในเพลา ตอนกลางคืน วันที่มีแดดออก ฟ้าครึมมืดฝน ทำไมมันอายตัวเองเสียเต็มประดา (น่าอ้าย) ชอบทำหน้าตาตลกหลบคนในซอกมืดในเวลากลางวันและชอบ ออกหากินตอนกลางคืน อาหารหลักเป็นแมลงตัวเล็กหรือใหญ่พ่อรับได้ทั้งนั้นแหละน่า
MR.:dee! 10:10:2007