ฝนจะตกที่บ้านเขาหรือเปล่าหนอ
สายฝนโปรยปรายมาจากฟ้าหม่น
ชะล้างความทุกข์ทนทุกหนแห่ง
ชะล้างความโศกเหงาเศร้าแห้งแล้ง
ให้เหือดแห้งลางเลือนหายกับสายฝน....
ยินเสียงฝนเหมือนเสียงใจร่ำไห้หา
ฝนรินหยดจากฟากฟ้านภาหม่น
เหมือนใจเหงาเศร้าหงอยเฝ้าคอยคน
ใจจึงหม่นหมองเศร้าเหงาท่วมใจ...
ฝนจะตกที่บ้านเขาหรือเปล่าหนอ
ฝากสายฝนถักทอรักไปให้
นำความรักภักดีจากหัวใจ
เป็นฝนพรำรินรดให้ใจชื่นบาน....
..........ฝนจะตกที่บ้านเขาหรือเปล่าหนอ
ฝากลมขอพัดพาไปให้ฝนผ่าน
มอบความรักที่มีให้ในวันวาน
ฝากให้เธอถึงที่บ้าน-ผ่านฝนรัก-
ตอนนี้ฝนตกครับ เลยแต่งกวีให้อ่านเผื่อฝนตกทั่วฟ้า จะได้ฝากความรักความปรารถนาดีไปให้พวกเราทุกคน ด้วยจิตคารวะ
ขอบคุณครับ ที่สำคัญอยากให้ขยันอ่านและตอบด้วยนะ จะได้มีแรงใจเขียนให้อ่านเยอะๆๆๆๆๆ
ขอบคุณอีกครั้งที่แวะมาทักทายนะสาวน้อย (แต่ตัวใหญ่)
มายืนทำ ตาปรอย คอยกลอนรัก
สุดจะหัก ห้ามจิต คิดไฉน
กลอนชายหนึ่ง ทำซึ้ง ถึงใจใคร?
และทำไม รีบรีบ หรือหนีมา
คิดถึงคนรักว่าอยู่ไหน
ป่านนี้พี่เจ้าทำอะไร
ถึงปล่อยให้ใครๆ เขาเฝ้าคอย
สายฝนสาดมาพาหนาวจิต
คะนึงคิดถึงแดดอันอบอุ่น
ว่าเมื่อไรทอแสงมาเอื้อการุณ
ช่วยเกื้อหนุนให้พ้นความหนาวเย็น
มาแลกเปลี่ยนกลอนบ้างค่ะ ไว้มาแต่งกันเรื่อยๆ นะคะ ชอบ สนุกดี ได้พัฒนาภาษาตัวเองด้วย
แป่ว ไม่ได้หนีใครมานะครับ ประเภทรวดเร็วทันใจครับผม โหนักกวีเต็มเลยครับ เดี๋ยวได้รวมบล็อกแน่เลย ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนครับผม ด้วยจิตคารวะ