เรื่องเล่าชาวโรงเรียนช่างทอผ้า
การปลูกครามของเราเริ่มต้นไปแล้วในวันแม่ที่ผ่านมา ผมไปเอากะบะเพราะกล้าผักจากลุงมาสี่อันและจัดการเพาะเมล็ดครามที่ได้มาจากเพื่อนโดยงานนี้มีการหลอกเด็กมาช่วยปลูกด้วย
หลานสองคนขอผมซึ่งเรียนอยู่ชั้นประถมผ่านมาที่บ้านเพื่อเก็บใบมะกูดไปให้ลุง พอผ่านมาเห็นผมนั่งปลูกเมล็ดครามก็ขอเล่นด้วยและช่วยจนหมดกระถาง
หลังปลูกเสร็จผมก็แจกสีไปคนละกล่อง ซึ่งหลายทั้งสองก็จะมารดน้ำและมาดูแลจนกว่าเมล็ดครามจะงอกและออกเป็นต้นคราม ซึ่งงานนี้ใช้สีสองกล่องกับคนสวนน้อย ๆ สองคน คิดว่าคุ้มเสียกว่าคุ้ม
หากทั้งสองคนนี้เรียนรู้ปลูกครามของจริงแบบนี้เชื่อว่าเราจะมีครามไว้ย้อมผ้าได้ในอนาคตครับ
ป้าแดงครับ
สวัสดีค่ะคุณออต มีความสุขจังที่ได้รับรู้สิ่งที่คุณออตกำลังทำ คุณค่าของความรู้จากบรรพบุรุษที่สร้างสมไว้ให้เราจะได้มีผู้สืบทอด
หลานน่ารักจังที่มาช่วยเพาะกล้า ที่จริงคุณออตกำลังเพาะกล้าแห่งการรักธรรมชาติ และเรียนรู้คุณค่าจากธรรมชาติให้หลานๆ
ไปสกลนครจะไปแวะหาอาจารย์อนุรัตน์ สายทอง ที่มหาวิทยาลัยราชภัฎหรือเปล่าคะ คุณจิ๋ว-ผ้าครามแม่ฑีตา ก็เป็นกลุ่มหนึ่งที่เริ่มต้นจากการทำผ้าครามไม่เป็นมาก่อนค่ะ
ออต ที่สกลมีแหล่งครามหลายแห่ง ที่ราชภัฏ ก็อย่างที่คุณนายกล่าวถึง
กลุ่มแม่บ้านย้อมครามโคกภู ส่งออกผ้าครามไปญี่ปุ่น ที่เชียงรายก็ต้องอาจารย์ ทรงพันธ์ วรรณมาศ แห่งราชภัฏเชียงรายท่านทำวิจัยเรื่องนี้ดีมากมาก
สุดยอดเลยออต อยากเรียนรู้แบบลึกๆเหมือนกันแต่ภาระรัดตัวเหลือเกิน พี่เอาเมล็กครามมาจากสกลมาลองปลูกที่บ้านครับขึ้นง่ายดี...พี่จะติดตามความก้าวหน้านะออต
บางทราย (คนเข็นครก ขึ้นภูเขา)