จำปาดะเป็นฝาแฝดของขนุนค่ะ
    
เจี๊ยบรู้จักจำปาดะเป็นครั้งแรกในฐานะ 'จำปาดะทอด'  วางขายกับกล้วยแขก มันทอด... 
    
ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไมเรียกกล้วยชุบแป้งทอดว่ากล้วยแขก แต่มันเทศ เผือก จำปาดะ ที่ทำแบบเดียวกัน ไม่ยักเรียกโดยมีคำว่า'แขก'ต่อท้าย แต่ใช้คำว่าทอด

     ะหว่างวันที่ 10-19 สิงหาคมนี้ เป็นงานเทศกาลจำปาดะของควนโดน อำเภอหนึ่งในจังหวัดสตูล และบังเอิญป้าเจี๊ยบไปพักอยู่ที่นิคมพัฒนาภาคใต้จังหวัดสตูลที่อำเภอควนกาหลงซึ่งมีพื้นที่ติดกันพอดี  เห็นป้ายประชาสัมพันธ์งานนี้ริมถนน  เลยพาตัวเองไปเที่ยวงานค่ะ

     ที่อยากไปก็เพราะ วันแรกที่ถึงนิคมฯ (เดี๋ยวนี้เรียกศูนย์พัฒนาสังคมฯ ซึ่งความจริงมาหลายครั้งแล้วแต่ไม่ใช่หน้าจำปาดะ)  ป้าเจี๊ยบก็ออกเดินสำรวจบริเวณรอบๆบ้านพักรับรอง  ซึ่งปลูกไม้ผลมากมายหลายอย่าง มองไกลๆ เห็นต้นไม้กลุ่มหนึ่งมีถุงพลาสติกสีต่างๆ หุ้มลูกไว้พราวไปหมด  แต่ชาวบ้านบางคนใช้ถุงภูมิปัญญาท้องถิ่นหุ้ม  หน้าตาเป็นอย่างนี้แหละค่ะ

     เดินเข้าไปดูใกล้ๆ จึงทราบว่าเป็นต้นจำปาดะ ลูกดกมากๆ และต้องหุ้มลูกไว้ มิฉะนั้นถูกแมลงและกระรอกเจาะเสียหมด  พอเดินไปทั่วๆก็พบต้นจำปาดะอีกเป็นจำนวนมาก ออกลูกยั้วเยี้ยไปหมด และไม่มีถุงคลุม  ลูกจำปาดะก็เลยไม่สวยค่ะ เป็นอย่างนี้

     น่าเสียดายมากเลย  แต่มันมีมากซะจนป้าเจี๊ยบเองก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่า ถ้าจะให้ป้าเจี๊ยบมาหุ้มลูกจำปาดะทั้งหมดนั้นคนเดียว  จะทำได้ยังไง?   

     ป้าเจี๊ยบยังไม่เคยลองกินลูกจำปาดะสดๆเลยค่ะ  ลูกน้องท่าน ผอ.จิตต์ ชุมภูทอง เจ้าของบ้านหยิบมาลูกหนึ่ง เอามีดกรีดจากขั้วลงมาหนึ่งครั้ง แล้วใช้มือแบะลูกออก จากนั้นก็จับขั้วดึงทีเดียว  ก็ได้ลูกจำปาดะติดกันเป็นพวงออกมาเลยค่ะ 

     โห..หน้าตาก็เหมือนขนุน แต่ไหงปอกได้ง่ายดายอะไร อย่างนั้น  นี่ไงคะ จับขั้วดึงรวดเดียวได้มายังงี้เลย

     กลิ่นก็แรงไม่แพ้ขนุน หน้าตาภายนอกก็คล้ายๆ กัน แต่ต้องเป็นน้อง เพราะขนาดโดยทั่วๆไปเล็กกว่าขนุนมาก ผิวนอกเมื่อแก่จัดก็ไม่สวยเหมือนขนุน หยิบมาชิมดูแล้ว หวานสุดๆ ไปเลยค่ะ  มีน้ำแยะและมีเส้นใยเหนียว เคี้ยวไม่ขาด เลยกลืนไปซะ คิดว่าไฟเบอร์สูงแน่ๆ  รูปลักษณ์แบบนี้เลยเป็นรองขนุน

     อำเภอควนโดนจัดงานเทศกาลจำปาดะเพราะเป็นแหล่งต้นกำเนิดของจำปาดะค่ะ มีพันธุ์ดีๆ ที่แพร่หลายออกไปปลูกตามพื้นที่จังหวัดอื่นๆ  นอกจากจำปาดะแล้ว อำเภอนี้ยังมีชื่อเสียงเรื่องไก่ดำด้วยนะคะ  มีคนบอกว่าดำแม้กระทั่งเลือดไก่สดๆ  ไม่รู้เหมือนกันว่าโม้หรือเปล่า เพราะไม่เห็นด้วยตาตัวเอง?

     ในงานมีการประกวดจำปาดะหลายประเภท อาทิ ผิวสวย ยวงสวย รสหวาน ขนาดใหญ่ เนื้อหนา  ป้าเจี๊ยบไม่ได้สนใจเรื่องประกวดประขันกันสักเท่าไหร่  ตั้งใจไปหาจำปาดะทอดกินเท่านั้นเอง  ปรากฏว่างานวันแรกยังไม่มีจำปาดะทอด  ความที่ไม่ได้อยู่ต่อหลายวันจึงรีบตระเวนหากินเอง

     ก็ได้กินสมใจค่ะ เจ้าแรกขายในตลาดอำเภอควนโดนนั่นเอง ราคา 6 ชิ้น 10 บาท ชิ้นใหญ่ เนื้อสีเหลืองอ่อน แป้งกรอบอร่อย อีกสองเจ้าขายต่อมา ขายอยู่ในตลาดซอยสิบอำเภอควนกาหลง ที่นี่ขาย 8 ชิ้น 10 บาท เพราะขนาดเล็กกว่า สีก็เหลืองสดมากๆ ทอดสีเกรียมกว่า และทั้งสองเจ้าผสมงาดำในแป้งด้วย ต่างจากของควนโดน เนื้อจำปาดะจะแฉะๆ     

     ป้าเจี๊ยบชอบเจ้าแรกมากกว่า เพราะเนื้อจำปาดะไม่แฉะ และทอดได้แห้งดี ไม่ชุ่มน้ำมัน  เวลาฉีกเนื้อออกมาดู เห็นเส้นใยยืดยาวเลยค่ะ คิดว่าเป็นเพราะใช้จำปาดะที่ยังไม่สุกมากมาทอด

    จำปาดะทอดนี้ บางคนกินเฉพาะส่วนเนื้อ แต่ป้าเจี๊ยบชอบกินเม็ดด้วย เพราะมันๆ ดี กินไปพร้อมๆกับเนื้อจำปาดะ ทำให้รสหวานลดลง 

    นี่ค่ะ จำปาดะทอด  อยากเรียกว่า จำปาดะแขก จะได้มั๊ยเนี่ย?