ผมมองว่าถ้าเราเหนื่อย ไม่ไหวก็ผ่อนลง หรือว่าพักก่อน แต่ต้องไม่หยุดหรือท้อ เหมือนเราว่ายน้ำมา จนหมดแรง อีกไกลกว่าจะถึงฝั่ง ถ้าเราขืนฝืนว่ายเร็วเกินไป ไม่ประเมินแรง ระยะทาง เราอาจจะจมน้ำก่อน ประคองตัวลอยคอ เอาไว้อาจจะมีแรงขึ้น หรือมีทางเลือกที่ดีขึ้น หรืออาจจะมีคนมาช่วยเราก็ได้
        การพัฒนาคุณภาพองค์กรที่ผ่านมา

  ใช้การขับเคลื่อน  จุดเริ่มต้นที่ทีมประสานคุณภาพ  และศูนย์คุณภาพ  เป็นหลัก   หากทีมเราเงียบ  บรรยากาศทั้งหมดก็จะเงียบตามเราไปด้วย  <p>        </p>              ต้องขอยอมรับว่าการขับเคลื่อนในทีม  เพื่อพัฒนางานคุณภาพต่อองค์กรนั้นเป็นไปได้ช้ามาก    เหมือนจะอยู่ในช่วงขาลง  และหยุดนิ่ง  เท่าที่สังเกต  ผมก็รู้บ้าง  แต่ด้วยความเข้าใจคนเดียวว่า  ด้วยบริบทต่างๆที่อยู่รอบตัวเราเช่นนี้  การเดินทางของการเปลี่ยนแปลง  อาจจะต้องลดเกียร์ลงจาก 4 เป็น 2 หรือ1  บ้าง  <p>    </p><p>    ที่ผ่านมาเราทำอะไร  แล้วได้ผลอย่างไรบ้าง  มีอะไรที่ไม่ได้ทำ</p><p>            1.      งานหลักคือการเยี่ยมหน่วยงาน  ไปเพื่อพูดคุย ลปรร  ทำได้บ้างไม่ได้บ้าง</p><p>          2.      การติดตามผลการพัฒนา  เราออกไปเก็บตัวชี้วัด  เก็บกิจกรรมที่หน่วยงานทำ</p><p>          3.      การกระตุ้นด้วยวิธีต่างๆ   ช่วงนี้ลดลงอย่างมาก  </p><p>          4.      การสื่อสาร  ประชาสัมพันธ์เรื่องคุณภาพ  </p><p>        </p><p>           </p><p>                  วานนี้เช้าผมได้พูดเปิดใจกับท่านเลขาว่าช่วงนี้บรรยากาศการพัฒนาเงียบๆไปนะ  สิ่งที่ผมได้ฟังคำตอบ  ซึ่งเป็นคำตอบที่ตรงไปตรงมามากๆคือ</p><p>                    1.      ทีมเราที่มี 5 คน  ไม่ค่อยได้มาประชุม  หรือว่าทำงานกันทุกๆบ่ายวันพุธเหมือนเดิม  จะเห็นได้ว่า  2 เดือนที่ผ่านมาเราประชุมกันแค่ไม่กี่ครั้ง   จากที่เคยทำงานร่วมกันอย่างต่อเนื่อง     </p><p>                   2.      คำตอบของผมคือ   3 เดือนที่ผ่านมา ปริมาณคนไข้เพิ่มมากขึ้น  ผมอยู่ รพทุกวัน  ทำงานตั้งแต่เช้าถึงเย็น  ตรวจ ทำงานตลอด  แทบไม่มีเวลาว่างปลีกตัวเลย  แต่ก่อนทำไมทำได้  ได้เพราะว่าทุกคนสามารถมาได้  เพราะทีมในหน่วยงานที่เราอยู่เข้าใจ  แต่หลังๆ  ทุกคนก็ติดภาระ  ไม่สามารถมาได้จริงๆ   อาจจะเพราะไม่ได้จัดเวลาไว้</p><p>            </p><p>              3.      ที่ผ่านมา3 เดือนผมเหมือนใส่เกียร์1-2  แต่ท่านเลขาเดินหน้าด้วยความมุ่งมั่น ใส่เกียร์3-4 ตลอด      มุมมองการทำงานของเราช่วงนี้อาจจะต่างกันเล็กน้อย     ท่านบอกว่าเครียด  และอึดอัดเล็กน้อยเพราะว่า  งานที่เราวางไว้  ไม่คืบหน้า  การคิดงานใหม่ๆก็ไม่สามารถเกิดขึ้นได้  เพราะขาดการระดมสมอง  คิดคนเดียวก็ไม่มั่นใจ  เช่น  การตามตัวชี้วัด  หลายหน่วยงานไม่ได้ให้ความร่วมมือ    อาจจะมีของแถมเข้าหูที่อาจจะทำให้อึ้งเล็กน้อย    </p><p>          </p><p style="margin-left: 33.75pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 33.75pt">4.      เมื่อได้ฟังสิ่งที่ท่านคิดและรู้สึก  ผมก็เข้าใจ  ความมุ่งมั่นของคนทำงาน  ผมเองเคยคิดและรู้สึกเช่นนี้มาก่อน   ผมได้สะท้อนกลับไปว่า  ตอนนี้เราอาจจะมาถึงทางเบี่ยง  หรือทางที่อาจจะตีบตันหรือเปล่า   พูดต่อไปว่า  ทีมประสานรุ่นก่อนๆ  ก่อนที่จะมาเป็นเรา  ซึ่งเป็นรุ่นที่ 4 นั้น  คงจะเจอความรู้สึกเช่นนี้  ที่อาจจะทำให้  แตกแยก  หรือว่าท้อถอยได้    </p><p>               ผมมองว่าถ้าเราเหนื่อย  ไม่ไหวก็ผ่อนลง  หรือว่าพักก่อน  แต่ต้องไม่หยุดหรือท้อ  เหมือนเราว่ายน้ำมา  จนหมดแรง อีกไกลกว่าจะถึงฝั่ง  ถ้าเราขืนฝืนว่ายเร็วเกินไป  ไม่ประเมินแรง  ระยะทาง  เราอาจจะจมน้ำก่อน  ประคองตัวลอยคอ เอาไว้อาจจะมีแรงขึ้น  หรือมีทางเลือกที่ดีขึ้น  หรืออาจจะมีคนมาช่วยเราก็ได้     </p><p></p><p>                        5.      เรื่องการติดตามงาน  การประเมินผลการพัฒนาของแต่ละหน่วยงานนั้น  ผมรู้สึกถึงความทุกข์ของคนที่ตาม  เมื่อกลับมาคิดทั้งคืนก็คิดได้ว่า  หลักการของการพัฒนา  เป็นเรื่องของทุกๆคน  เป็นเรื่องของแต่ละหน่วยงาน  โดยเฉพาะหัวหน้าหน่วยงานที่ต้องเป็นผู้รับผิดชอบ   ดังนั้นต่อไป  เราจะไม่ต้องไปตามแล้ว  จะขอให้มีหนังสือจากท่านผอ.  ไปยังหน่วยงาน  เป็นแนวทางปฏิบัติที่แต่ละหน่วยงานจะต้องรายงาน  แจ้งต่อศูนย์คุณภาพเองว่า  ตัวเองทำอะไรไปบ้าง  ถึงไหน  อย่างไรแล้ว  ถ้าไม่สังก็ขึ้นอยู่กับทีมนำที่จะดำเนินการต่อไป  เราไม่อยู่ในฐานะที่จะใช้อำนาจมาบังคับใคร  เรื่องการพัฒนา  เรื่องการเปลี่ยนแปลง  เป็นเรื่องของความสมัครใจ  เป็นเรื่องของใจ      </p><p></p><p>                     ดังนั้นวันนี้ผมก็ได้เสนอแนวคิดนี้ไป  ซึ่งทีมก็เห็นชอบ  ในแนวทางใหม่   และเราจะพยามคุยกันให้ได้แบบเป็นทางการ 2 ครั้ง / เดือน </p><p>          </p><p>               ต้องขอบคุณ ท่านเลขา  คุณเพียรศรี  ใจกันทา  ที่เปิดใจ  ทำให้กระตุกความคิด  ความรู้สึกผม  ให้กลับมาสู่แนวทางนี้อีกครั้ง…(ในหลายๆครั้งที่ผ่านมาด้วยครับ)</p><p>   </p><p>          สุพัฒน์  ปาย  17 / 8  /50  16.35  น</p>          <p> </p>