ครูอ้อยถึงบ้าน  เอาของกินที่จะบูดเก็บในตู้เย็น อาบน้ำแต่งตัวและ สตาร์ทรถจะมาโรงเรียน 

แต่รถ..สตาร์ทไม่ติดค่ะ  คงจะน้อยใจที่ครูอ้อยไม่อยู่หลายวัน 

ครูอ้อย...เลยโทรศัพท์บอกพ่อบ้านให้รีบลงมา   พอลองสตาร์ทใหม่  ก็ติดค่ะ  พ่อบ้านมาพอดี  เธออาสาไปส่งที่โรงเรียนค่ะ  

เราขึ้นทางด่วนเสีย 40 บาท แต่การจราจรไม่ติดขัดเลย  ถึงโรงเรียน  ห้าโมงเช้าค่ะ  ได้เซ็นต์ชื่อต่อจากท่านผู้อำนวยการค่ะ...

พ่อบ้านเอารถไปพันธ์พิพย์เพื่อแปลงไฟล์วีดีโอเป็น ซีดี 

ส่วนครูอ้อยเปิดห้องทำงาน  หาแจกันใส่ช่อดอกไม้ค่ะ  หอบหิ้วมาจากเชียงใหม่ด้วยค่ะ...เจ้าของผู้มอบ..ต้องดีใจค่ะ...เพราะครูอ้อยนำมาไว้  ใกล้ทั้งตัว  และใกล้ทั้งใจ...

พอเปิดเครื่องคอมฯก็พบน้องอึ่งออนไลน์แล้ว....ถึงเวลาพักแล้ว  แต่ครูอ้อยไม่หิวเลย  ยังอิ่มอกอิ่มใจอิ่มกอดอิ่มภาคภูมิใจ 

เลยนั่งเขียนบันทึกก่อนค่ะ  เตรียมตัวสอนนักเรียนในภาคบ่าย 

บันทึกนี้เขียนด้วยความรัก  และคิดถึงทุกท่าน  ทั้ง blogger ใหม่ และเก่า....เสมอ...ด้วยหัวใจชื่นมื่น...