ไม่แน่ว่า..."หนังรัก" ในดวงใจของคุณเรื่องต่อไปอาจเกิดขึ้นจากบล็อกแห่งนี้ก็ได้...ใครจะรู้...

                ฉันเริ่มงานอาจารย์ครั้งแรกด้วยการสอนวิชาการเขียนบทวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์   ด้วยความรู้และประสบการณ์ตรงจากการเขียนบทสารคดีทางโทรทัศน์ การคลุกคลีในทีมเขียนบทภาพยนตร์อีกเล็กน้อย ประกอบกับการดูหนังเป็นกิจวัตรตั้งแต่สมัยเป็นนักศึกษา (ไม่ต้องเดากันหรอกว่า...นานแค่ไหน)

                  แม้จะมีความมั่นใจในระดับหนึ่ง แต่เมื่อมาสอนเด็กกว่า 150 คน ฉันเกิดความเครียดสะสมขึ้นเรื่อยๆ เมื่อผลงานของเด็กไม่ถูกใจฉันเอาซะเลย เอาล่ะสิ มันอยู่ที่เด็กหรืออยู่ที่ฉันกันแน่  ฉันเพียรสอนและสั่งงานให้ผลิตงานเขียนเกือบทุกประเภทที่มี หวังลึกๆ ว่าเขาจะสามารถแยกแยะความแตกต่างของงานเขียนรวมถึงสามารถใช้ภาษาได้อย่างเหมาะสม  แม้ว่าฉันต้องตรวจงานกว่าพันชิ้น!!!

                  เป็นพันชิ้นที่เต็มไปด้วยคำถาม...ทำไม? ทำไม? ทำไม? มันไม่เป็นอย่างที่ฉันคาดหวังเลยสักนิด   และแล้วเวลาก็ผ่านไป หมดเทอมแล้ว ในใจฉันรู้สึกว่า...ฉันไม่ประสบความสำเร็จเอาซะเลย...ซึ่งเด็กก็อาจจะคิดเหมือนฉันเช่นกัน 

                  

                  เมื่อฉันมาเริ่มงานอาจารย์ เวลาส่วนตัวของฉันก็ร่อยหรอ กิจกรรมการดูหนังของฉันก็ค่อยๆ จางไป     จากที่เคยดูถึง 2 - 3 เรื่องในวันเดียว กลายมาเป็น 2-3 เดือนดูสักเรื่องหนึ่ง  ซึ่งเรื่องที่ฉันเลือกที่จะดูก็ต้องเป็นหนังที่ดูแล้วเดินยิ้มออกจากโรงจนถึงบ้านเท่านั้น ใช่แล้ว!!! หนังรักโรแมนติก                                      

                  อิ่มใจ...อุ่นใจ  หนังรักเป็นหนังที่จรรโลงใจ บางทีตอนนี้ฉันอาจจะหาคำตอบได้บ้างแล้วว่า...ทำอย่างไรจะให้เด็กนักศึกษาเขียนบทเป็นสักที                             

                  ฉันจึงถือโอกาสใช้บล็อกแห่งนี้ เป็นจุดเริ่มต้นจุดประกายให้นักศึกษาซึ่งฉันเชื่อมั่นว่าคงไม่มีหนุ่มสาวคนไหนไม่สนใจใน "ความรัก"  บางครั้งบางทีเขาอาจจะได้ใช้บล็อกแห่งนี้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ความรักที่เกิดขึ้นทั้งทางตรงทางอ้อมเกิดเป็นโครงเรื่องหรือพล็อท (Plot) เพื่อสร้างสรรค์บทละครหรือบทภาพยนตร์ดีๆ ขึ้นมาสักเรื่อง ไม่แน่ว่า..."หนังรัก" ในดวงใจของคุณเรื่องต่อไปอาจเกิดขึ้นจากบล็อกแห่งนี้ก็ได้...ใครจะรู้...

                   ซึ่งฉันเชื่ออย่างเหลือเกินว่า...เมื่อเด็กได้เริ่มต้นเขียนจากสิ่งที่สนใจและใกล้ตัว มันจะเป็นหัวไม้ขีดชั้นดีที่สร้างเปลวไฟให้ลุกลามต่อไปอย่างไม่มีวันดับ...

                   และแน่นอน...เมื่อบล็อกนี้เติบใหญ่...อาณาเขตผืนนี้คงไม่ได้มีแค่เพียงบทหนังรัก