12 สิงหาคม มีความหมายกับทุกๆคนเหตุด้วยเพราะเป็นวันแม่....และวันแม่แห่งชาติ..... แต่สำหรับฉัน 12 สิงหาคม มีความหมายมากกว่านั้น.....
วันนี้เป็นวันเกิดของสามีสุดที่รักและอีกทั้งเป็นวันครบรอบแต่งงานปีที่ 26 ของชีวิตคู่ของเราด้วย
เธอเลือกวันนี้เป็นวันแต่งงานของเราเพราะเธอบอกว่า....มันเป็นวันที่ดีที่สุดสำหรับเธอ......
....นี่คือคุณค่าของวันที่ 12 สิงหาคม ของทุกปี....
เราจะถือเป็นวันพิเศษของครอบครัววันหนึ่ง พวกเราทั้งหมดทุกคนรวมถึงคุณตา-คุณยายมักจะชวนออกไปทานข้าวข้างนอกด้วยกัน....เสมอๆ...ทุกๆปี
....แต่ปีนี้พิเศษ และมีค่ายิ่งกว่าทุกปี....
ด้วยเพราะทุกคนในครอบครัวสละความสุขของตน แล้วยอมให้แม่ออกทำงานรับใช้สังคม... ตอบแทนสังคม....ในวันที่ 12 สิงหาคม ปีนี้
ด้วยแม่เชื่อว่า ความรัก ความอบอุ่นในครอบครัวที่เรามีให้กันและกันตลอดมาเป็นฐานที่มีความมั่นคงพอ แม้เราเจียดเวลาสักนิดเพื่อผู้อื่นคงมิทำให้สั่นคลอน
ด้วยทุกคนรู้ว่าฝันของแม่ คือการพยายามที่จะผูกใจผู้รู้จากการทำงานทั้งหลาย ที่มีความต่างกันในทุกรูปแบบไว้ด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นความต่างใน วิชาชีพ สถาบัน ภูมิภาค เพศ วัย นอกเหนือจากนี้ยังรู้จักตัวตนของกันและกัน เพียงผ่านตัวหนังสือ
ด้วยแม่เห็นว่า ความต่างเหล่านั้นมิได้เป็นอุปสรรคของมิตรภาพ....เพื่อน GotoKnow....กลับพบว่ามีความเหมือนกัน....อยู่ที่....ทุกคนมีความรู้ที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์การปฏิบัติงานของตน....พร้อมที่จะแบ่งปัน ถ่ายทอด..... เพียงรอโอกาสและจังหวะที่เหมาะสมเท่านั้น
.....และสิ่งที่แม่พยายามทำอยู่คือ การหล่อเลี้ยงเมล็ดพันธุ์ที่มีคุณภาพเหล่านั้นไม่ให้แห้งเหี่ยว เพียงรอเวลาที่พอเหมาะให้เขาเหล่านั้นได้ผุดเกิดขึ้น...ด้วยจังหวะที่เหมาะสม...ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่...
แต่มันคือความสุขของแม่ที่ได้คืนกำไรให้สังคม....ทางอ้อม....
บรรยากาศ KM เชียงใหม่ครั้งนี้คือ ตัวอย่างที่ดีของการทำงานเป็นทีมสหสาขาวิชาชีพด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์.....ในการดูแลสังคมร่วมกันอย่างองค์รวมโดยแท้จริง และแม่เชื่อว่า นี่คือจุดเริ่มต้นที่สำคัญสำหรับฝันของแม่....
ขอกราบขอบพระคุณ คุณพ่อประสิทธิ์-คุณแม่บุญศรี ขจรศรี ของลูก ผู้มิเคยเรียกร้องให้ลูกอยู่เพื่อทำอะไรให้ตนเองเป็นการแทนคุณ....แต่กลับสนับสนุนให้เสียสละความสุขส่วนตน ทำงานเพื่อทดแทนสังคม
ขอขอบคุณ คุณนิวัตร์ สำเร็จ ผู้เป็นสามีที่อบอุ่น ใจกว้าง สอนให้มีความกล้า มีความมั่นใจในการปฏิบัติภารกิจต่างๆอย่างไม่ย่อท้อและอยู่เคียงข้างยามทุกข์-สุข...เสมอมา....
ขอขอบใจเด็กๆ...ลูกของแม่ทุกๆคน....
พี่การ์ตูน(นส.ณัฏฐา สำเร็จ) ที่ยอมสละเวลาส่วนตัวในการอยู่หอนักศึกษา กลับมาอาสาดูแลน้องๆแทนแม่ ในบทบาทของพี่สาว...ผู้มีความเป็นผู้นำสูง
พี่ตาตั้ม(นายจิรายุ สำเร็จ) ลูกชายที่มีความนิ่มนวล อ่อนโยน ใส่ใจเอื้ออาทรกับ ทุกคนในครอบครัว เชื่อฟังและเข้าใจแม่
น้องกีตาร์(ด.ญ. อินทุอร สำเร็จ) แม่สาวน้อย ที่ทำให้ครอบครัวเรามีชีวิตชีวา มีสีสัน มากพอที่จะแบ่งปันความสุขเผื่อแผ่มายังเพื่อนๆของแม่...บ่อยครั้ง....
ขอขอบคุณ KM เชียงใหม่(อ.พิชัย กรรณกุลสุนทร และทีมงาน)...สคส.(อ.ประพนธ์ ผาสุกยืด) และ GotoKnow (อ.จันทวรรณ ปิยะวัฒน์และทีมงาน) ที่สร้างบรรยากาศเป็นมิตร ก่อให้เกิดบรรยากาศการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่น่าอัศจรรย์ยิ่งค่ะ
สวัสดียามเช้าค่ะพี่ติ๋ว
ขอขอบคุณด้วยคนนะคะ ขอบคุณ G2K ที่ทำให้ได้มีโอกาสได้รู้จักพี่ติ๋ว ถึงแม้จะยังไม่เคยได้ F2F กันสักครั้ง ซึ่งนั่นเป็นความหวังที่ตั้งใจไว้ค่ะ
คงได้มีโอกาสสักวันนะคะพี่ติ๋ว
มาจอง... พื้นที่เพื่อยืนยันว่า อ.ติ๋ว... งาม บ่ มีขีดจำกัด ครับ !
เห็นไหมครับ, ท่วงท่าก็งามบักขนาดเลย
....
ขอให้มีความสุขมาก ๆ และอิ่มเอมกับความรักเสมอไปนะครับ
จากบันทึกนี้ เมื่อ 15 กพ.50
จากการพบกันในเวลาที่น้อยนิด ทำให้รู้สึกว่าสุด ๆ จริง ๆ คนที่ไม่เคยรู้สึกรักแบบสุด ๆ ไม่มีทางเข้าใจความรู้สึกนี้ ถึงจะบอกว่าเข้าใจ แต่อาจมีบางอย่างที่ยังเก็บไว้ด้วยความสงสัย....... ภาพแห่งความรู้สึกที่เคยเห็นคนที่พบกัน และกอดกันด้วยความรัก พ่อแม่กอดลูก เพื่อนกอดเพื่อน คนรักกอดคนรัก พี่กอดน้องฯลฯ ได้ถ่ายทอดเชื่อมโยงถึงบันทึกนี้ให้ผู้เขียนเก็บความรู้สึกที่ได้รับรู้ถึงความสุข มิตรภาพ ความรัก ความผูกพัน ที่อยากจะบอกว่าไม่มีวันสิ้นสุดไปจากใจฉัน จริง ๆ
จนถึงวันนี้ ความรู้สึกนั้นได้หวนกลับมาให้รำลึกถึงอีกครั้ง
มิตรภาพระหว่างเราชาว blogger ก่อร่างสร้างตัวแบบอบอุ่น
สิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นใน G2K นี้ เป็นเรื่องราวที่สร้างและรังสรรค์ในสิ่งที่ดีงาม
ขอบคุณพี่ติ๋วผู้สร้างสีสรรค์ทั้งในโลกG2K และโลกแห่งความจริงให้งดงามและสดสวยเสมอ
สวัสดีอีกรอบค่ะพี่ติ๋ว
อย่างงี้ภาษาชาวใต้เขาเรียกว่า "งามจ้าน" ค่ะ
สวยจริง ๆ สวยไปหมด
สวัสดีค่ะ น้องแป๊ดจ๋า....เข้ามาสวัสดีก่อนจ้ะ netหลุดง่ายมากเลย ขอบคุณสำหรับความรักและคิดถึงจ้ะ...งคิดถึงชาว มอ. ทุกคน
.......แค่นี้ก่อนจ้ะ.....ท่านอื่นๆเดี๋ยวจะมาลงดาบทีหลัง.....ฮึ..ฮึ....
คุณแผ่นดิน น้องรัก
ตอนนี้กำลังนั่งฟังพี่พูดบนเวทีอยู่ค่ะ ^_^ สนุกดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
อ่านแล้วซึ้งจริงๆค่ะ
วันที่12 ส.ค.ของทุกปี จึงมีความหมายมากกว่าปกตินะคะ
3 in 18 ค่ะ
มีคำของนักเขียนชาวอเมริกันมาฝาก สำหรับสิ่งที่แม่ๆทั้งหลาย ทำทุกอย่างเพื่อลูกๆตลอดมาค่ะ
Time is the judge.If you manage to passs on what you have to the next generation,then what you did was right. Babarara Kingsolver---American writer <p> </p>
พิมพ์ผิดค่ะ
3 in 1
ซูซานจ๋า
ลูกหว้า จ๋า
คุณแผ่นดิน น้องรัก
รูปที่คุณแผ่นดินนำมาลงให้ใหม่...สวยแจ่มดีแท้กะเจ้า
คุณแป๊ดขา....อยากให้คนยืนยันความงามก็แวะไปหาเพื่อนหมูอ้วนได้จ้ะ...เธอสัมผัสมาแล้ว...อิ...อิ...
สวัสดีค่ะ คุณ oya