ความเห็น: รักกันก่อน

ไม่รู้ว่าอาจารย์ท้อใจจนทิ้งบล๊อกนี้ไปแล้วหรือยัง เพราะไม่เห็นมีการเขียนอะไรเพิ่มเติมเลย ก็คงคล้ายๆกับผมที่เขียนบล๊อกทิ้งไว้ มีสมาชิกเข้ามาอ่านแต่ไม่มีใครคุยด้วย จึงเบื่อๆและทิ้งไปนานมาก แต่ก็ลองเข้ามาปรับวิธีคุย เดี๋ยวนี้ก็เลยมีเพื่อนๆเข้ามาคุยแลกเปลี่ยนบ้าง แต่ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนๆนอกวงการงานอาชีพ ซึ่งก็มีประโยชน์เพราะมีแง่คิดมุมมองใหม่ๆ อ่านแล้วสบายใจ ว่างๆอาจารย์ก็ลองแวะไปคุยกับเพื่อนๆนอกวงการบ้าง
ผมเองก็มีประสบการณ์เกี่ยวกับการสอน แต่ไม่ใช่อาชีพหลัก ไปช่วยเขาสอนเป็นอาจารย์พิเศษ ด้านการผลิตรายการโทรทัศน์ ซึ่งเป็นอาชีพหลักของผม
อาจารย์อาจคาดหวังกับลูกศิษย์มาก ซึ่งเป็นโชคดีของ นศ.เอง แต่เป็นโชคไม่ดีของอาจารย์ที่พบกับพวกเขา ซึ่ง นศ.สมัยนี้เขามาเรียนตามหน้าที่ ไม่ได้เรียนด้วยใจรักอยากรู้อยากเห็นอยากเป็นเหมือนกับคนรุ่นก่อน เขาห่วงแต่เกรดอยากได้ เอ แต่ขี้เกียจ ชอบต่อรองไม่ตรงต่อเวลา ซึ่งทำงานด้านนี้ถ้าไม่ตรงต่อเวลาก็จบกัน
มอบหมายให้ทำงานกลุ่ม บางคนก็เกาะหลังเพื่อนได้คะแนนไป เดี๋ยวนี้ผมจึงให้งานเดี่ยว แล้วมาคัดเลือกจากในกลุ่มที่เห็นว่าดีกว่าเพื่อน จึงอนุญาตให้ผลิตรายการ ซึ่งคะแนนก็จะต่างกันไปตามความเหมาะสม
ขอเป็นกำลังใจให้อาจารย์ ขอให้ปั้นคนเขียนบทออกมามากๆ บ้านเรายังขาดคนเขียนบทอีกมาก ส่วนใหญ่บ้านเราจะให้ความสำคัญกับผู้กำกับ แต่ถ้าไม่มีบทดีๆหนังก็คงไม่มีคนดู เหมือนข่าวที่ฮอลลีวูดคนเขียนบทเขาประท้วง เพราะไม่มีใครเห็นความสำคัญของเขา