แล้ววันเวลาที่รอคอยก็มาถึง

Handy
มันรู้สึกอบอุ่นแบบไม่เคยพบเห็นการจัดงานที่ไหนมาก่อนจริงๆครับ
    ผมคิดว่าตัวเองคงเป็นเหมือนอีกหลายๆคนที่กำลังจะไปร่วมงาน "การสัมมนาการจัดการความรู้เพื่อพัฒนาเครือข่ายเรียนรู้ระดับประเทศ" ของอาจารย์พิชัย ณ นอร์ทเทิร์น เฮอริเธจฯ เชียงใหม่ 
   
ที่ว่าเหมือนกันก็คือการเฝ้ารอคอยการเดินทางด้วยใจจดจ่อ  เรียกว่า ใจไปก่อนตัวเลยทีเดียว เหตุผลก็คือ ทางทีมผู้จัดและผู้ที่รับเชิญไปร่วมงาน ต่างประสานเสียงกัน สื่อสารผ่าน Blog อย่างต่อเนื่อง เหมือนทุกคนต่างก็เป็นเจ้าภาพร่วมกัน ความรู้สึกว่า "เป็นงานของเรา" มีมากอย่างไม่น่าเชื่อ  มีการหยอกเย้า  บอกกล่าว  กระตุ้นเตือน  แซวกันบ้าง  ชื่นชม ให้กำลังใจกันบ้าง เหมือนคนในครอบครัวเดียวกัน  มันรู้สึกอบอุ่นแบบไม่เคยพบเห็นการจัดงานที่ไหนมาก่อนจริงๆครับ 
    ดีใจที่วันเวลาที่รอคอยมาถึงครับ ผมนั่งคิดคำนึงด้วยความสุขอยู่คนเดียว ที่ดอนเมือง รอขึ้นเครื่อง นกแอร์ครับ ได้เวลาแล้วล่ะ ... อีก  ชั่วโมงกว่าๆ  ผมตื่นเต้นที่จะได้พบหน้า น้องชายตัวจริง เสียงจริง และญาติๆ ชาว G2K อีกหลายท่าน ดีใจมากครับ รอยยิ้มแห่งความสุขใจที่ได้พบและแลกเปลี่ยนความรู้ ความคิดสู่กัน กำลังจะเริ่ม และผมมั่นใจมากๆว่าเป็นการเริ่มที่จะมีอะไรสืบเนื่องไปอีกยาวนานครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลานปัญญา

คำสำคัญ (Tags)#ความสุข#handy#km เชียงใหม่

หมายเลขบันทึก: 119056, เขียน: 12 Aug 2007 @ 15:32 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:52 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก


ความเห็น (6)

ธ ธงชัย
IP: xxx.123.66.95
เขียนเมื่อ 

จะติดตามความรู้ที่ถูกจัดการ

อาจารย์ Handy ครับขอเกาะกระเป๋าไปด้วยครับ 

สวัสดีค่ะอาจารย์Handyขา

หนิงมารอเกาะขอบเวที  อยู่ค่ะ

พระอาจารย์Handy

 

หนูว่าเปลี่ยนรูปในบล๊อคเหอะ

ตัวจริงอาจารย์หลังเจอเจอสองครั้ง

อาจารย์หล่อมั่กค่ะ

เปลี่ยนเน๊าะ  เอาเสื้อ g2k นี่แหละ

อิอิอิ

มายืนยันตามพี่อึ่งอ๊อบค่ะ ว่าตัวจริงอาจารย์handy หล่อกว่าและหนุ่มในรูปเย้ออออออ

เพิ่งได้กลับมาอ่าน 16 หน้าของงานในวันนี้เองค่ะ ถือว่าโชคดีมากที่มีเวลามาตามอ่านค่ะ ตามได้แต่หน้าแรกๆในเวลาไม่นาน ก็เลยพลาดหลายๆบันทึกค่ะ อ่านแล้วอบอุ่น ซาบซึ้ง แปลกที่แม้ไม่ได้ไปพบปะทุกท่านที่อยากได้พบ แต่มีความรู้สึกเชื่อมั่นว่า จะได้พบทุกคนจริงๆสักวันหนึ่งแน่นอนค่ะ มิตรภาพที่ก่อเกิดขึ้นใน GotoKnow แสดงให้เห็นชัดแล้วว่าพวกเราเหมือนครอบครัวเดียวกัน เป็นพี่น้องกันทั้งหมดเลย ตื้นตันใจจริงๆค่ะ