มันรู้สึกอบอุ่นแบบไม่เคยพบเห็นการจัดงานที่ไหนมาก่อนจริงๆครับ

    ผมคิดว่าตัวเองคงเป็นเหมือนอีกหลายๆคนที่กำลังจะไปร่วมงาน "การสัมมนาการจัดการความรู้เพื่อพัฒนาเครือข่ายเรียนรู้ระดับประเทศ" ของอาจารย์พิชัย ณ นอร์ทเทิร์น เฮอริเธจฯ เชียงใหม่ 
   
ที่ว่าเหมือนกันก็คือการเฝ้ารอคอยการเดินทางด้วยใจจดจ่อ  เรียกว่า ใจไปก่อนตัวเลยทีเดียว เหตุผลก็คือ ทางทีมผู้จัดและผู้ที่รับเชิญไปร่วมงาน ต่างประสานเสียงกัน สื่อสารผ่าน Blog อย่างต่อเนื่อง เหมือนทุกคนต่างก็เป็นเจ้าภาพร่วมกัน ความรู้สึกว่า “เป็นงานของเรา” มีมากอย่างไม่น่าเชื่อ  มีการหยอกเย้า  บอกกล่าว  กระตุ้นเตือน  แซวกันบ้าง  ชื่นชม ให้กำลังใจกันบ้าง เหมือนคนในครอบครัวเดียวกัน  มันรู้สึกอบอุ่นแบบไม่เคยพบเห็นการจัดงานที่ไหนมาก่อนจริงๆครับ 
    ดีใจที่วันเวลาที่รอคอยมาถึงครับ ผมนั่งคิดคำนึงด้วยความสุขอยู่คนเดียว ที่ดอนเมือง รอขึ้นเครื่อง นกแอร์ครับ ได้เวลาแล้วล่ะ … อีก  ชั่วโมงกว่าๆ  ผมตื่นเต้นที่จะได้พบหน้า น้องชายตัวจริง เสียงจริง และญาติๆ ชาว G2K อีกหลายท่าน ดีใจมากครับ รอยยิ้มแห่งความสุขใจที่ได้พบและแลกเปลี่ยนความรู้ ความคิดสู่กัน กำลังจะเริ่ม และผมมั่นใจมากๆว่าเป็นการเริ่มที่จะมีอะไรสืบเนื่องไปอีกยาวนานครับ