บันทึกการเดินทาง 4

โรงเรียนบ้านหนองเสี้ยว

              ภาพโรงเรียนบ้านหนองเสี้ยว อำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอยแก่นที่ท่านเห็นในขณะนี้เมื่อก่อนที่จะมีสิ่งก่อสร้างผุดขึ้นมาใหม่มากมายอย่างนี้ เชื่อหรือไม่ว่า กำลังจะถูกยุบ เนื่องจากมีนักเรียนน้อยมาก จาก ป.1 - ป. 6 มีเพียง 30 กว่าคน แต่เมื่อมีผู้ที่เห็นความสำคัญของการศึกษา ทั้งผู้บริหารคนใหม่ ตัดสินใจถ่ายโอนไปอยู่ องค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น ทำให้ความหวังของเด็กนักเรียนน้อยๆ ในภาพ ได้มีที่เรียน ที่อยู่ใกล้บ้าน มีอาคารเรียนเพื่อใช้ในการเรียนการสอน และจำนวนนักเรียนก็เพิ่มขึ้น เป้น 130 กว่าคน มองเห็นอนาคตของชาติที่มีคุณภาพ ที่ดีขึ้น อย่างแน่นอน

             เพราะฉนั้นเรื่องของงบประมาณ ถือว่าเป็นสิ่งสำคัญ ต่อการพัฒนาทุกทุกด้าน ในฐานะที่ผมทำงานอยู่กับแผนงาน โครงการต่างๆ ของโรงเรียน เห็นปัญหาของการที่งบประมาณไม่เพียงพอต่อการจัดการศึกษา เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คุณภาพทางด้านการศึกษาด้อยลงไป

            ผมก็ขอแสดงความยินดีกับชาวบ้านหนองเสี้ยว และบ้านใกล้เคียงที่จะมีโอกาสทางด้านการศึกษาที่เต็มที่ และได้ข่าวว่าจะมีครูมาเพิ่มให้อีก 5 ตำแหน่ง ยิ่งเป็นสิ่งที่ดีที่สุด เพราะเป้าหมายสำคัญก็คือนักเรียน เยาวชนของชาตินั้นเอง

            เราผู้เป็นครูก็ควรให้เต็มที่ เต็มกำลัง แม้บางครั้งจะท้อบ้าง ก็ขอให้เป็นท้อเทียม ไม่ท้อแท้ สู้ต่อไป  ครูไทยทุกคน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ประสบการณ์ใหม่ๆ

คำสำคัญ (Tags)#บ้านหนองเสี้ยว

หมายเลขบันทึก: 118213, เขียน: 08 Aug 2007 @ 23:59 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:50 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก


ความเห็น (4)

  • สวัสดีครับครูเสือ
  • ยินดีกับเด็กๆ ด้วยนะครับ
  • ขอบพระคุณมากครับที่นำมาแลกเปลี่ยน

เป็นกำลังใจให้คุณครูเสือและเด็กๆด้วยคะ..เพราะมีหลายครั้งที่นโยบายกับความจริงสวนทางกัน...หลายสิ่งที่เราห้องการแต่เขาไม่จัดหาให้(ฮา)...มักจะคอยยัดเยียดสิ่งที่เราไม่อยากได้...อนาคตของชาติฝากไว้ที่คนตัวเล็กๆแบบครูเสือนี่ละคะ...ขอนับถือในความเสียสละคะ...

 

 

ที่โรงเรียนก็มีครับ อุปกรณ์ เครื่องจักร จักเย็บผ้า มีแต่ไม่มีที่สิงสถิต ก็เลย กลายเป็นของเก่าเก็บไม่ได้ใช้

บ้านเรามักเอาหลักการมาคุยกัน หลักการนั้นดีครับแต่การปฏิบัติมักไม่เป็นไปตามหลักการ จึงเกิดปัญหาบ่อยๆ ครูผู้อยู่ในวงการรู้ดี

ความจริงตระกูลพี่เป็นครูมาทั้งน้าน  แม่แต่พี่เองก็จบครูนะ..แต่ไปทำงานพัฒนาชนบท แต่ก็ใช้หลักการครูเข้าไปใช้ อาจจะเรียกว่าเอากระบวนการเรียนการสอนออกนอกห้องเรียนไปสู่ชีวิตจริงครับ

เป็นกำลังใจให้นะครับ