ฝนตก รถติด ไม่ธรรมดาสำหรับต่างจังหวัด

        ประกาศ.....ใครรู้จักท่านนี้บ้างค่ะ....

   

          คืนนี้, กลับจากการเดินทางไปดูงานศิลปหัตถกรรมนักเรียน ปี 2550 ณ.จังหวัดพิษณุโลก เกือบ 2 ทุ่ม  ฝนตกตลอดการเดินทางทั้งไป - กลับ ช่วงบนเขาพิษณุโลก-หล่มสัก ต้องระวังกัหน่อย

           วันนี้, เมื่อตอนสายๆ ถึงตัวเมืองพิษณุโลก เพื่อนครูรายงานว่าเข้างานยากมาก เพราะการจราจรติดขัดเป็นอย่างมาก กว่าจะขยับได้แต่ละเมตรต้องลุ้นน่าดู.......พอทราบข่าวดังนั้น จึงคิดวางแผนฝากรถคู่ใจไว้ที่อู่ซ่อมรถของเพื่อนเก่าแถวๆบ้านคลอง...น่าจะดีกว่า.....

           ช่างโชคดีเหลือเกิน พบ ผอ.โรงเรียนแห่งหนึ่งของจังหวัดแพร่ เขต 2  (โรงเรียนบ้านโป่งป่าหวาย) ท่านให้ความอนุเคราะห์  ให้สามใบเถาแห่งโรงเรียนบ้านระวิงติดรถเข้าไปที่งานด้วย  เพราะท่านนำรถมาซ่อมที่อู่......เสร็จพอดี  และกำลังเข้าไปรับเด็กนักเรียนและคณะครูของท่านที่ ร.ร.อนุบาลฯ     ท่านคุยสนุก เป็นกันเอง การพูดคุยของท่านก็พอจะทราบว่า ท่านมีความสามารถการบริหารเป็นอย่างดี    แอบถามข้อมูลกับคนที่ขับให้ท่าน....จึงพอจะทราบว่าอยู่ที่ใด......แต่ครูหญ้าบัวไม่ทราบชื่อท่านผู้ใจดีท่านนี้เลยค่ะ....พอถามท่าน...ท่านยิ้ม..ยิ้ม..

             จึงขอบคุณท่าน มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

          หากใครได้เดินทางไปศึกษาดูงานศิลปหัตถกรรมนักเรียนปี 2550  ครั้งนี้ คงจะเข้าใจน่ะค่ะว่า ทำไมครูหญ้าบัวบ่นเรื่องฝนตก รถติดจังเลย โดยปกติก็ชอบบรรยากาศที่ไม่ร้อน ฝนตกพอเป็นละออง ก็ชื่นฉ่ำดีอยู่หรอกค่ะ....อยากเสนอกับท่านผู้ใหญ่ทั้งหลายจังเลยค่ะว่า...ควรจัดประมาณภาคเรียนที่  2   จะดีกว่ามั๊ยค่ะ ... เหตุผลทุกอย่างอยู่ในตัวของมันเองค่ะ....ทั้งบรรยากาศ  ทั้งความพร้อมของเด็ก ซึ่งอย่างน้อยๆก็วัดผลประเมินผลผ่านไปแล้ว 1  ภาคเรียน   และเจ้าภาพน่าจะวางแผนการจราจรให้ดีๆ  รถติดน้อยกว่านี้สักหน่อยก็จะดีน่ะค่ะ

         ยอมรับว่าครั้งนี้เดินไม่ทั่วงานจริงๆ เจอฝนเข้า...ก็พับขากางเกงเดินแล้วเชียวนะ   แต่ ยอมแพ้ค่ะ....ถึงแค่ไหนก็คงแค่นั้น  โอกาสหน้าหากจัดอีก...จะตามไปชมงานอีก....ไม่เข็ดหรอกค่ะ...(แฟนพันธุ์แท้)