ตัณหานุภาพ

 ยิ่งบริโภคมาก ความสุขก็จะเพิ่มขึ้น  ขณะที่พระพุทธศาสนา เห็นตรงกันข้ามว่า ยิ่งบริโภคมากยิ่งอยากมาก โลภมาก ยิ่งเป็นการตกลงไปในหลุมพรางของความเสื่อม ที่ยากจะไถ่ถอนมากขึ้นทุกที