เรื่องเล่าจากโรงเรียนช่างทอ

ผมเล่าเรื่องของโรงเรียนช่างทอผ้า โรงเรียนในฝันของผมที่จะมีเด็ก ๆ และคนในชุมชนมาเรียนรู้การทอผ้าร่วมกันอย่างสนุกสนานและมีความสุขไปนานแล้ว

ความจริงความฝันแบบนี้ไม่ใช่จะเกิดง่าย ๆ ผมเองคงต้องรออะไรหลาย ๆ อย่างให้พร้อม ๆก่อนแต่ก็ใช่จะต้องพร้อมร้อยเปอร์เซ็นจึงจะเริ่ม แต่คงต้องรอโอกาสเหมาะ ๆ

ปีนี้ผมได้ทุนการพัฒนาลายผ้ามานิดหน่อยและกะว่าจะใช้เงินส่วนหนึ่งในส่วนน้อยนี้ ผลักดันให้บ้านของผมเป็นห้องเรียนการทอผ้าของเด็ก ๆ ในชุมชนของผมให้ได้ ซึ่งในช่วงนี้กำลังมองหาเด็ก ๆ ที่สนใจอยู่ครับ แต่ก็มีเด็กหลายคนที่แวะๆเวียนมาให้เห็นหน้าอยู่บ้าง จึงแอบมองเอาไว้ก่อน

ส่วนวัสดุอุปกรณ์คาดว่จะไม่มีปัญหามากเนื่องจากกี่ร้างช่างทอในหมู่บ้านมีมาก คงจะพอหาหยิบยืมหรือแลกเปลี่ยนกับสิ่งที่พอแลกได้อยู่บ้าง ดังนั้นตอนนี้รอแค่สถานที่ที่มีบรรยากาศให้เด็กเรียนเล่นเท่านั้นเองซึ่งกำลังพัฒนาต่อไปในฌอกาสอันใกล้นี้

ห้องเรียนที่สามารถนอน ปีน เล่น มีร่มไม้ มีหนังสือ มีกี่  ผ้าทอและพ่อครูแม่ครูที่มาช่วยผมสอนเด็ก ๆ เหล่านี้ให้เรียนรู้การทอผ้า ซึ่งนอกจากสนุกแล้วเด็ก ๆ ยังได้วามรู้ติดตัวไปอีกด้วย

แล้วจะเล่าต่อนะครับ