โรงเรียนช่างทอผ้า ช้าแต่เอาจริงนะ

เรื่องเล่าจากโรงเรียนช่างทอ

ผมเล่าเรื่องของโรงเรียนช่างทอผ้า โรงเรียนในฝันของผมที่จะมีเด็ก ๆ และคนในชุมชนมาเรียนรู้การทอผ้าร่วมกันอย่างสนุกสนานและมีความสุขไปนานแล้ว

ความจริงความฝันแบบนี้ไม่ใช่จะเกิดง่าย ๆ ผมเองคงต้องรออะไรหลาย ๆ อย่างให้พร้อม ๆก่อนแต่ก็ใช่จะต้องพร้อมร้อยเปอร์เซ็นจึงจะเริ่ม แต่คงต้องรอโอกาสเหมาะ ๆ

ปีนี้ผมได้ทุนการพัฒนาลายผ้ามานิดหน่อยและกะว่าจะใช้เงินส่วนหนึ่งในส่วนน้อยนี้ ผลักดันให้บ้านของผมเป็นห้องเรียนการทอผ้าของเด็ก ๆ ในชุมชนของผมให้ได้ ซึ่งในช่วงนี้กำลังมองหาเด็ก ๆ ที่สนใจอยู่ครับ แต่ก็มีเด็กหลายคนที่แวะๆเวียนมาให้เห็นหน้าอยู่บ้าง จึงแอบมองเอาไว้ก่อน

ส่วนวัสดุอุปกรณ์คาดว่จะไม่มีปัญหามากเนื่องจากกี่ร้างช่างทอในหมู่บ้านมีมาก คงจะพอหาหยิบยืมหรือแลกเปลี่ยนกับสิ่งที่พอแลกได้อยู่บ้าง ดังนั้นตอนนี้รอแค่สถานที่ที่มีบรรยากาศให้เด็กเรียนเล่นเท่านั้นเองซึ่งกำลังพัฒนาต่อไปในฌอกาสอันใกล้นี้

ห้องเรียนที่สามารถนอน ปีน เล่น มีร่มไม้ มีหนังสือ มีกี่  ผ้าทอและพ่อครูแม่ครูที่มาช่วยผมสอนเด็ก ๆ เหล่านี้ให้เรียนรู้การทอผ้า ซึ่งนอกจากสนุกแล้วเด็ก ๆ ยังได้วามรู้ติดตัวไปอีกด้วย

แล้วจะเล่าต่อนะครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน textile

คำสำคัญ (Tags)#ชุมชน#เด็ก#ผ้าทอ#อีสานศึกษา#ห้องเรียนวัฒนธรรม

หมายเลขบันทึก: 117742, เขียน: 07 Aug 2007 @ 17:16 (), แก้ไข: 20 Jun 2012 @ 09:30 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 10, อ่าน: คลิก


ความเห็น (10)

นับว่าคุณเป็นคนที่เสียสละโดยแท้ แต่อย่าลืมครอบครัวของคุณด้วยนะครับ  ถ้าเป็นไปได้ในอนาคตน่าจะดึงผู้นำชุมชนมาเป็นแกนนำในการผลักดันกิจกรรมนี้จะดีมากเพราะเป็นการดึงกลุ่มเป้าหมายได้ง่ายขึ้นครับ

  • สวัสดีครับพี่ออต
  • ผมมาขอสมัครเป็นนักเรียนด้วยอีกคนครับ
  • และขอสมัครอีกตำแหน่งนะครับ คือ ฝ่ายการตลาด ครับ    55555  งานนี้ไม่คิดเงินเดือนก็ได้ครับ
  • ขอบคุณคร้าบบบบ
  • ดีจังค่ะขอเป็นนักเรียนด้วยคนนะค่ะ
  • อยากเป็นเด็กนะ
  • คนแก่ไม่เอาค่ะ กิ่งค่ะ
P
  • ขอบคุณมากครับ
  • ผมทำที่บ้านผมเองครับ และมีแม่เป็นครูสอนด้วยครับ แบบว่าจะได้ไม่ต้องจ้างไงครับ
  • คงเริ่มต้นง่าย ๆ ก่อนครับแบบไปตามวิถี
  • ถ้าตนเองพร้อมมากขึ้นจะดึงผู้นำมาร่วมด้วยครับ
P
  • มะเดี่ยวขอบใจหลายเด้อน้องหล่า
  • ให้อ้ายมีนักเรียนก่อนเด้อ สิให้ซ่อยขายผ้าทอของนักเรียน
  • ขอบใจอีหลีเด้อที่บ่คึดเงินเดือน
P
  • น้องกิ่งที่น่ารัก
  • ปะเดี๋ยวพี่ออตจะขอพ่อครู ตั้งกี่ที่สวนป่าเพราะแถบนั้นข่าวแว่ว ว่าเลี้ยงไหมกันมาก
  • มาเรียนไปด้วยกันครับ
  • ว่าแต่ว่าเราเริ่มไงดีครับ นักเรียน ครูงงไปไม่ถูก
สวัสดีค่ะคุณออต น่าชื่นชมจริงๆ หวังว่าสักวันเราคงได้มีโอกาสพบกัน แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันและหาทางได้ทำงานบางอย่างด้วยกันได้บ้างนะคะ
P
  • ขอบพระคุณมากครับ
  • เป็นงานเล็ก ๆ ที่ออต ครอบครัว ชุมชนทำอยู่เป็นธรรมชาติ
  • แต่อาจจะหายไปในอนาคตหากไม่สืบต่อ
  • แต่การสืบต่อของเราก็ค่อยเป็นค่อยไปครับ
  • ไม่อยากเอางบเป็นที่ตั้ง
  • เอาใจดีกว่าครับ ค่อย ๆทำแบบพอเพียงครับ

สวัสดีครับ คุณออต

ผมมาให้กำลังใจนะครับ ตั้งแต่ผมไปที่ลาว ไปที่ "ออกพบตก"  ที่คุณออตคงได้อ่านบ้างแล้วนะครับ ตรงนั้นเองก็สร้างฝันผมได้เยอะ

ผมมองว่าการสร้างงานสร้างอาชีพไปพร้อมกับ การฟื้นฟูวิถีดั้งเดิมเรา ความรู้ท้องถิ่น ต้องมีผู้ที่ตั้งใจอย่างจริงจัง

ผมจะรอคอยวันที่โงเรียนครูออตเสร็จเร็ววันนะครับ

คุณจตุพร

  • ผมอ่านบันทึกนั้นแล้วและประทับใจมากที่คนสองคนสองซีกโลกสองวัฒนธรรมมาเจอกัน
  • ผมจะค่อย ๆ ทำไปเรื่อย ๆ นะครับ
  • เสร็จแล้วคงต้องขอความรู้คำแนะนำจากคุณจตุพร
  • เพราะเรื่องแบบนี้ทางเหนือมามากและประสบความสำเร็จ คงขอเรียนรู้ด้วยนะครับ
  • เสียดายงานที่เชียงใหม่อดไปเพราะติดงาน คราวหน้าจะหาเวลาไปครับ