ผู้อยู่ VS ผู้กำลังจะจากไป ตอนที่ 3 (จบ)

โรจน์
  ขอบคุณคุณป้าที่สอนบทเรียนการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายให้กับผมอย่างที่ตำราเล่มไหนก็ทำไม่ได้ ขอบคุณจากใจ ขอให้ป้าไปสู่สุขคติครับ  

ความเดิมอ่านได้ใน ผู้อยู่ VS ผู้กำลังจะจากไป ตอนที่ 1และ2

http://gotoknow.org/blog/palliativelover/102228 และhttp://gotoknow.org/blog/palliativelover/103977 

ทีมของผมเยี่ยมคุณป้าสัปดาห์ละ 1 ครั้ง และให้คำปรึกษากับครอบครัวของคุณป้าเพื่อช่วยให้คุณป้าสบายที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ อาการคุณป้าช่วงหลังๆ เริ่มที่จะซึมลง พูดน้อยลง กินน้อยลง บางรคั้งร้องครวญครางและกุมที่ท้อง มีคิ้วขมวดเป็นพักๆ ทางญาติผู้ป่วยจ้างเด็กชาวพม่ามาช่วยดูแลคุณป้า ซึ่งถึงน้องจะพูดไทยไม่ได้แต่ก็ดูแลอย่างดี ป้าเรียกน้องคนนี้ว่า "เจ้าอ้วน"

เจ้าอ้วน

เจ้าอ้วนของคุณป้าคอยพลิกขยับตัวให้คุณป้าบ่อยๆตามที่คุณป้าบอก ลูกสาวผู้ป่วยบอกว่า เจ้าอ้วนรู้ใจคุณป้ามากเพราะดูแลตั้งแต่เริ่มป่วย ช่วยอาบนำให้คุณป้า เป็นความสัมพันธ์ที่งดงามของเด็กชาวพม่ากับคุณยายที่คุยกันไม่รู้เรื่องแต่ก็ดูแลกันจนถึงวินาทีสุดท้าย

พี่วาทคนขับรถของเรานั่งคุยกับคุณลุง

พี่ยุ้ย

พี่ยุ้ยเลขาโครงการกัลยามิตรพูดคุยกับลูกสาวผู้ป่วย(บังเอิญพี่ยุ้ยเป็นคนพื้นที่จึงรู้จักกับลูกสาวผู้ป่วย ยิ่งทำให้การพูดคุยให้กำลังใจง่ายขึ้น)

ผมอธิบายถึงธรรมชาติของผู้ป่วยระยะสุดท้ายที่จะซึมลงเนื่องจากพลังงานชีวิตเริ่มหมด เลือดที่ไปเลี้ยงสมอง/ลำไส้จะลดลง ทำให้ซึมและไม่หิว เลือดจะถูกส่งไปเลี้ยงก้านสมอง/หัวใจซึ่งเป็นอวัยวะที่สำคัญกว่า

เราแนะนำเรื่องการดูแลแผลกดทับ และฉีดยาแก้ปวดเป็นระยะ (ผู้ป่วยกินไม่ได้และ รพ.ผมไม่มี fentanyl แผ่นแปะ ) ผู้ป่วยจากไปอย่างสงบที่บ้านเมื่อวันที่ 29 ก.ค.2550

ทีมเราพยายามช่วยผู้ป่วยอย่างเต็มที่ เพื่อให้ผู้ป่วยและครอบครัวทุกข์น้อยที่สุด ไม่มีใครที่จะสามารถหลีกหนีความตายพ้น น้อยคนที่จะไม่ทุกข์หากมีคนที่รักป่วยหนักใกล้เสียชีวิต และบุคคลากรทางการแพทย์ช่วยเขาได้เสมอแม้จะไม่มียาอะไรเลยหากแต่มีใจช่วยเหลืออย่างแท้จริง

ผมอยากเชิญชวนให้พวกเราบุคคลากรทางการแพทย์หันกลับมามองด้านที่เป็นมนุษย์ของเราว่าคิดอย่างไร อยากทำอะไร หลายคนอยากช่วยผู้ป่วยแต่มีข้อจำกัดต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเวลา ภาระ

ผมเชื่อว่าทุกคนมีข้อจำกัด หากแต่เราร่วมมือกัน เสิรมข้อเด่น ปิดข้อจำกัด ทำงานเป็นทีม เด็กพม่ายังดูแลคุณป้าได้ดี พี่วาทคนขับรถยังให้กำลังใจคุณลุงโดยไม่ต้องไปอบรมที่ไหน เพียงแต่ช่วยเหลือด้วยใจ-ทำงานเป็นทีม-แบ่ง share ภาระมิให้ใครหนักหรือล้าจนเกินไป ผมเชื่อว่าพวกเราทำได้ครับ

ขอบคุณคุณป้าที่สอนบทเรียนการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายให้กับผมอย่างที่ตำราเล่มไหนก็ทำไม่ได้ ขอบคุณจากใจ ขอให้ป้าไปสู่สุขคติครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รัก palliative

คำสำคัญ (Tags)#end of life care#เยี่ยมบ้านมะเร็ง#ทีมกัลยาณมิตร#รพ.แม่สอด

หมายเลขบันทึก: 116313, เขียน: 02 Aug 2007 @ 13:13 () , แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 18:13 (),  | , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 16, อ่าน: คลิก
บันทึกที่เกี่ยวข้อง
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (16)

หมอจิ้น
IP: xxx.157.149.105
เขียนเมื่อ 
ความรู้เกิดจากการลงมือทำจริง ๆ ยิ่งทำมาก ยิ่งเข้าใจ ยิ่งมีทักษะ พี่เชื่อ ตัวโรจน์น่ะ ok แล้ว แต่พยาบาล คนขับรถที่ติดตามเราไปนี่ซี่ เขาจะได้มีโอกาสที่จะรับรู้ อีกมุมหนึ่งของการดูแล คนไข้ ที่อาจไม่เคยนึกถึงมาก่อน ถ้าคนรอบข้างได้รับรู้เรื่องราวที่ดี ๆ น่าจะได้ซึมซับโดยไม่รู้ตัว

หมอโรจน์ครับ

  • หลายคนคิดว่า ต้องรอผู้เชี่ยวชาญมทำเรื่องแบบนี้ แล้วก็รอ..รอ..รอ น้องอ้วนไม่เห็นต้องรอเลยนะครับ
  • ขอบคุณน้องโรจน์มากครับ ที่เอาเร่ื่องนี้มาเล่า
  • มีความเห็นเรื่องยาระงับปวดนิดนะครับ

fentanyl แบะ คงแพงน่าดู ไม่รู้โรงพยาบาลน้องมี morphine ชนิดน้ำรับประทานหรือยัง ถ้ายัง อยากให้พยายามหามาใช้นะครับ เพราะเป็นตัวที่ออกฤทธิ์สั้น ต้องใช้ในการเริ่มยา ปรับปริมาณยาก่อนเปลี่ยนเป็นชนิดออกฤทธ์ยาวอย่างเม็ด หรือ fentanly แปะ นะครับ 

 

ขอบคุณอาจารย์เต็มศักดิ์ครับที่แนะนำ ผมเคยติดต่อทางเภสัชเกี่ยวกับเรื่อง morphine น้ำ มีปัญหาตรงที่ รพ. แม่สอดไม่ใช่ศูนย์มะเร็งจึงไม่มีโควต้าวัตถุดิบที่จะมาเตรียมยาเอง (เคยพยายามอยู่ 2-3 ครั้งแต่ไม่สำเร็จ) อาจารย์พอจะมีวิธีการไหมครับว่าจะทำอย่างไรดี
ขอบคุณอาจารย์หมอจิ้นที่เข้ามาเยี่ยมชมครับ ผมคิดว่าการเรียนรู้เป็นสิ่งที่ไม่มีวันจบ ไม่มีใครเป็นผู้เชี่ยวชาญที่สุดแต่เสริมกันเป็นทีม เรียนรู้ซึ่งกันและกัน และที่สำคัญทำสิ่งดีๆแล้วเกิดปิติ มิใช่ทำเพราะเป็นหน้าที่

P

 หมอโรจน์ ครับ 

  • ผมไม่แน่ใจ เรื่องรพ.ทั่วไปไม่มีโควต้ามอร์ฟีนน้ำนะครับ รู้แต่ว่าทุกโรงพยาบาลมีโควต้ายากลุ่มนี้ของตัวเอง ซึ่งมักจะไม่ค่อยพอ แต่ห้องยาสามารถแสดงปริมาณยาที่เราใช้จริง เพื่อขอเพิ่มได้ล่วงหน้า
  • ผมคงต้องถามห้องยาของผมดูก่อนครับ ไม่ทราบทางออกปัญหานี้เหมือนกัน เป็นเรื่องระดับชาติจริงๆครับ สำหรับเมืองไทยที่มียาเสพย์ติดมากมาย แต่ไม่มีมอร์ฟีนให้ผู้ป่วยของเราใช้ อายประเทศยูกานดาจริงๆ
  • ช่วยลบความเห็นผมสองอันแรกทิ้งหน่อยนะครับ ตอนผมพิมพ์เมื่อวาน มัน error ตลอดเวลา ต้องพิมพ์ใหม่หลายหน จนต้องขอไปนอนซะก่อนครับ
ขอบคุณอาจารย์เต็มศักดิ์ครับ

ขอบคุณคุณป้า และ คุณ โรจน์นะคะ

ชีวิตที่จากไป ให้คุณค่ากับชีวิตที่ยังอยู่ ค่ะ

จริงอย่างซัน ซัน ว่าครับ ผู้ที่จากไปให้คุณค่าชีวิตที่ยังอยู่รวมถึงผมเองก็ได้เรียนเช่นกันครับ
หมอเบียร์
IP: xxx.157.166.248
เขียนเมื่อ 
หวัดดีเจ้าพี่โรจน์ จำน้องเบียร์ รอยพิมพ์ได้ไหมคะ .... เบียร์แอบมาอ่านบล็อคพี่บ่อยมากเลย เพราะตอนนี้เบียร์กำลังริเริ่มทำCMU เหมือนกันค่ะ ยังขลุกขลักๆอยู่เลย ...ได้เริ่มไปเยี่ยมบ้านหลายบ้านแล้วค่ะ ... เบียร์อยากถามพี่ว่า พี่ใช้แบบบันทึกเยี่ยมบ้านแบบไหนที่แม่สอดคะ... ของเบียร์เวลากลับมาแล้วประชุมกันแบบฟอร์มเบียร์ใช้แบบของสวนดอกค่ะ ... ทำในแนว family approach , as a unit , SOAP อ่ะค่ะ ... รู้สึกว่ามันจะยืดยาวไป เราจะมีวิธีบันทึกแบบสั้นๆและครอบคลุมไหมคะ ....
สัวสดีครับ น้องเบียร์บอกตรงๆ พี่ไม่ค่อยสนใจแบบ form เลยว่าจะต้องเขียนอย่างไร แต่พี่เน้นกับคุณพยาบาลว่า "บันทึกสั้น เข้าใจง่าย ไม่ยืดเยื้อและสื่อกับคนอื่นได้" แต่ยังไงพี่จะส่งแบบ form ที่พี่ใช้อยู่ไปให้ทาง  e-mail นะครับ
น้องเบียร์
IP: xxx.157.166.248
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณเจ้าพี่โรจน์ ..... จากการทำงานที่ศูนย์แพทย์ชุมชนสองเดือน เบียร์แฮปปี้มากๆๆเลยพี่โรจน์ ..รู้สึกว่าเรียนมาถูกจุดเลย...(ถึงแม้ช่วงที่เรียนจะไม่ค่อยเวิร์ค 555) ... แต่ออกมาทำงานละมีความสุขดีค่ะ ...ชาวบ้านน่ารักทุกคน ... เบียร์กับทีมพยาบาลออกไปเยี่ยมบ้านเกือบทุกวัน ..ชาวบ้านเค้าต้อนรับเราดีมากๆเลย ... เพิ่งมีเคสคนไข้สูงอายุเรื้อรังระยะสุดท้ายมาเคส เพิ่งเสียชีวิตไปค่ะเมื่อวานไปร่วมงานศพมา .... แต่ก็ภูมิใจที่ได้ช่วยsupportive ระยะสุดท้ายให้ครอบครัวไป .... รู้สึกดีกับตัวเราและทีมมากๆเลยค่ะ .... โชคดีที่มาเรียนแฟมเมดมากๆๆค่ะ เพราะทำให้เรารู้แนวทางเลยว่าเราชอบทำงานแบบไหนที่มีความสุข ให้ไม่เสียดายเวลาที่เกิดมา และเวลาที่เหลืออยู่...

.

. หวังว่าพี่โรจน์กะพี่จอย จะมีความสุขเช่นกันที่ตากนะคะ .... ช่วงนี้เห็นน้ำท่วม..ขับรถระวังกันด้วยนะเจ้า

ลืมบอกไปว่าแบบฟอร์มเยี่ยมบ้านของเบียร์คิดเอาไว้ละเอียดแบบองค์รวมมากๆๆๆ กลัวจะไม่มีเวลาบันทึกค่ะ ....เขียนไม่ทัน...อาจต้องปรับไปเรื่อยๆค่ะ]
นุ้ย
IP: xxx.121.187.204
เขียนเมื่อ 

อยากได้แบบฟอร์มการเยี่ยมบ้าน มีใครมีบ้างช่วยส่งให้ทางเมลด้วย จักเป็นพระคุณอย่างสูงค่ะ ขอบคุณค่ะ

ยินดีครับ คุณนุ้ยติดต่อที่ e-mail ผ่าน gotoknow แล้วผมจะส่งไปให้

ญาดา
IP: xxx.26.227.116
เขียนเมื่อ 

เรียน อ.โรจน์

ต้องการแบบฟอร์มเยี่ยมบ้านค่ะ กรุณาส่งให้ด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ

ให้ส่งอย่างไรครับ