เมื่อวานนี้คุณแม่มาบอกว่า "เจ้าไก่ย่างมันแย่แล้วลูก"
ไก่ย่าง...คือ สุนัขพันธ์คอกเกอร์สีน้ำตาลซึ่งอดีตแฟนเคยให้ไว้ตอนที่เรามาพักอยู่กับคุณป้า
สมัยก่อนเราก็ดูแลเขาเป็นอย่างดี อาบน้ำ แปรงขน ให้อาหารเสริม แต่วันนึงเราเลิกรากับแฟนไปและย้ายไปอยู่บ้านที่สร้างใหม่ ก็ไม่ได้พาไก่ย่างไปอยู่ด้วย เพราะเคยพาไปแล้วเขาซึมๆไม่ค่อยชอบเลยต้องพากลับมาอยู่บ้านคุณป้า
จากวันนั้นถึงวันนี้ก็น่าจะผ่านมาเกือบสิบปีได้แล้ว เราเองก็มัวแต่ทำงานไม่เคยได้แวะเวียนไปเยี่ยมไก่ย่างเลย
แม่บอกว่า เมื่อวานพาไก่ย่างไปหาสัตวแพทย์แล้วเขาหยุดหายใจ ไก่ย่างเป็นโรคตับและหมอต้องเจาะเอาน้ำในท้องออกมา ต้องใช้คนถึงหกคนช่วยกัน เลยต้องฝากให้อยู่ที่คลีนิค
หมอบอกว่า ไก่ย่างคงจะทานน้ำไม่สะอาด เพราะที่บ้านป้ามีบ่อเลี้ยงปลา เขาคงทานน้ำในบ่อ ส่วนกะละมังใส่น้ำก็ไม่สะอาด
วันนี้ได้แวะไปเยี่ยมไก่ย่างที่คลีนิค สภาพของเขาดูผอมไปมาก หูและตามตัวมีแต่สังกะตัง ขนที่หูพันกันจนเป็นก้อน เขาคงรู้สึกหนักหูมากเลย ตอนเข้าไปเรียกไก่ย่างก็รับรู้เหมือนจะมีน้ำตาไหลออกมา แต่ลุกไม่ขึ้น เราได้เรียก "ไก่ย่าง" และเกาพุงให้เขาเหมือนที่เคยทำ
"ขอโทษนะ ไก่ย่างที่ทอดทิ้งเราไป"
วันนี้ขับรถมาทำงานแล้วน้ำตาซึม รู้สึกเศร้าใจจริงๆ ช่วงเวลาที่เหลืออยู่ "ขอให้ไก่ย่างทรมานน้อยที่สุดนะ"
ท่านใดที่เคยมีสัตว์เลี้ยง แล้วละเลยเขาไป วันนี้ลองหันมาดูแล มาเล่นกับเขาบ้างนะคะ เราทำบุญกับคนอื่นได้แต่สัตว์เลี้ยงในบ้านเพียงตัวเดียว เราก็อย่ามองข้ามเขาไป
ขอโทษนะ...ที่ละเลยเธอไป
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
หมูอ้วน · 2 ส.ค. 2550
วิศรุต · 2 ส.ค. 2550
ภีรตา ; สบาย ๆ สไตล์คนกันเอง · 2 ส.ค. 2550
สิริพร ทิวะสิงห์ tuk-a-toon · 2 ส.ค. 2550
นพ. วัลลภ พรเรืองวงศ์ · 2 ส.ค. 2550
ได้อ่านเรื่องราวของ..ไก่ย่างแล้ว ซาบซึ้งจนน้ำตาซึม เพราะที่บ้านมีเลี้ยงไว้ 5 ตัว พอกลับบ้านทีไรมันคอยจะมาจองล้อรถกันระบายความทุกข์ เราก็โกรธแล้วไล่ตีมัน มีอยู่ตัวหนึ่งชื่อฟูจิ เป็นพันธุ์โกลเด้นเพศเมีย ช่างประจบมักจะกระโดกอดและหอมแก้วคนที่มันชอบ ทั้งขน และน้ำลายจะเลอะเทอะจึงโดนตีบ่อย มีเรื่องเศร้าที่ไม่มีวันลืมอยู่ครั้งหนึ่ง เจ้าไวท์พันธุ์ผสมตัวเตี้ยๆ เลี้ยงมาได้ 10 กว่าปี เราไปไหนมันมักจะวิ่งตามจะไปบ้านใครมันก็จะไปนั่งใกล้ๆเรา อยู่มาวันหนึ่งเราขับมอเตอร์ไซด์ไปธุระ เจ้าไวท์ก็วิ่งตามเราจึงเร่งเครื่องหนี คิดว่ามันคงจะละความพยายามแล้วหันหลังกลับบ้านเองเหมือนที่เคย ตั้งแต่นั้นมา 4-5 ปีแล้วเราไม่พบแม้แต่เงาของมัน จะทำบุญตักบาตรกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลให้อยู่เสมอ และเหมือนเป็นตราบาปที่ฝังอยู่ในใจเรา
ครับ
สวัสดีค่ะ
คิดถึงหมาน้อยที่เลี้ยงไว้
เขาเป็นปอดบวมตาย
พี่ไม่อยู่ เด็กเอาไปขังไว้ที่เรือนกล้วยไม้ ตากฝนมากค่ะ
เลยไม่อยากเลี้ยงๆแล้วต้องดูแลดีๆ ไม่งั้นบาปเปล่าๆ
แต่ต่อไปคงหาลูกหมาให้หลานสักตัวค่ะ
เข้าใจความรู้สึกค่ะ
สวัสดีครับพี่หว้า
สวัสดีครับ