บันทึกกถา : บดเอื้องจินตนาการฝันระหว่างคืนวันแห่งชีวิตในคำถ้อยต่อเนื่องของใจ

วันและคืนแห่งพระจันทร์ขึ้นแรมในแต่ละห้วงฤดู ฉันอ่านหนังสืออย่างเพ้อฝันและเพื่อสลายทุกข์ กถาของปราชญ์ปุถุชน และปราชญ์วิญญูชน เป็นข้าวเมล็ดงามอุดมคุณค่าฉันเลือกเสพอย่างต้องการเพื่อการภาวนาแห่งตัวตน

บันทึกกถา : บดเอื้องจินตนาการฝันระหว่างคืนวันแห่งชีวิตในคำถ้อยต่อเนื่องของใจ    

๑.  

ค่ำคืนดึกหนักแล้วของวัสสากาล กำลังแห่งลมและฝนสะพัดหนักและเบา พลิ้ว

ยอดใบไผ่ข้างหน้าต่างระบัดเสียงตามลมน่าฟังยิ่งนัก

เย็นกระสายฝนริ้วผ่านหน้าต่างเข้ามาให้ชื่นฉ่ำในสมปฤดี            

กาละที่แผ่วผ่านแต่ละช่วงตอน นับเนื่องไปกับลมหายใจเข้า ออก สั้น ยาว

และอิริยาบถกับการกระทำที่ไม่แปลกแยก

แต่มีความเป็นที่แปลกต่างในบางครั้งคราว            

ภายในห้องที่มีหน้าต่างเปิดอยู่บานเดียว 

ตัวหนังสือบนนากระดาษวางซ้อนทับกันอยู่รายรอบขอบห้อง

แลดูเหมือนมันจะเป็นชิ้นส่วนของชีวิตที่มีราคาค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูง

ทั้งเล่มใหญ่ น้อย ปกอ่อน แข็ง

มีคุณภาพที่แตกต่างของความเชื่อและคุณค่าที่กำหนด            

ฉันอยู่กับมันตลอดการเดินทางของลมหายใจ

จึงเห็นมันเป็นเหมือนกับต้นไม้ทั้งป่าที่ถูกตัดมาสุมไว้ในพื้นที่อันจำกัด          

ถึงแม้ฉันจะไม่พอใจกับการทำลายต้นธาตุที่งอกงาม

แต่ฉันก็มีความจำเป็นที่ต้องรับช่วงต่อจากการทำลายสิ่งหนึ่ง

เพื่อสร้างอีกสิ่งหนึ่งขึ้นใหม่ซึ่งมีความแตกต่างและการใช้สอยประโยชน์ใหม่          

และฉันคิดว่า มวลธาตุที่มีคงไม่สูญไปจากโลก            

ฉันพยายามสร้างสิ่งที่มีผู้ก่อสร้างไว้แล้วด้วยเม็ดเหงื่อของอเนกชน

ที่หลั่งไหลให้ด้วยสายธารแห่งศรัทธาที่มีต่อท่านผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน  

         ฉันคิดถึงพ่อผู้ให้ธาตุและเกื้อกูลการเรียนรู้            

ฉันปรารถนาสร้างมวลแมกไม้ไว้ใกล้ๆ ลมหายใจ เพื่อเป็นเพื่อนชีวิต

ร่วมทุกข์ สุข และเพื่อรำลึกถึงสังขารที่แตกดับไปของพ่อ            

วันและคืนแห่งพระจันทร์ขึ้นแรมในแต่ละห้วงฤดู          

ฉันอ่านหนังสืออย่างเพ้อฝันและเพื่อสลายทุกข์          

กถาของปราชญ์ปุถุชน และปราชญ์วิญญูชน เป็นข้าวเมล็ดงามอุดมคุณค่า

ฉันเลือกเสพอย่างต้องการเพื่อการภาวนาแห่งตัวตน            

ฉันเก็บเกี่ยวข้าวเหล่านั้นมาไว้ในยุ้งฉางของฉันเสมอ

แล้วซ้อมมาแบ่งปันแก่เพื่อนชีวิตใกล้ชิดด้วยสุขที่เบิกบาน  

                       ดาวเสี้ยว ระบำฝัน/กันยา. ๒๕๓๘

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ในเพิงดาว : ถ้อยคำของความรักจากชีวิต

คำสำคัญ (Tags)#หนังสือ#เขียนข้าว#ความรัก

หมายเลขบันทึก: 116303, เขียน: 02 Aug 2007 @ 12:05 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:44 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)