ภาษาท้องถิ่น
 เมื่อวันที่ 19 ก.ค.50 คณะวิจัยจาก สพฐ.นำโดย ดร.ดารณี และคณะ ได้มาเก็บข้อมูลจากบุคลากรในโรงเรียนที่ได้รับผลการประเมินภายนอกรอบแรก จาก  สมศ.ที่ได้ระดับคุณภาพปรับปรุง ของจังหวัดสุพรรณบุรี มีผู้ให้ข้อมูลทั้งผู้บริหารโรงเรียน ครู กรรมการสถานศึกาขั้นพื้นฐานที่เป็นบุคคลภายนอก ผู้ปกครองนักเรียน และนักเรียน จำนวน 63 คน ในระหว่างที่แบ่งกลุ่มแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอยู่นั้น ได้มีผู้บริหารโรงเรียนท่านหนึ่งซึ่งเป็นคนไทยทรงดำ ได้มาเรียกกรรมการสถานศึกษาที่มาด้วยกันที่มีอายุอานามมากกว่า(สังเกตจากกายภาพ)โดยใช้คำพูดว่า...มึงมาหากูหน่อย ทำให้สมาชิกในกลุ่มถึงกับมองหน้ากันเลิกลัก ผมซึ่งเป็นพี่เลี้ยงประจำกลุ่ม เมื่อเห็นบรรยากาศแบบนั้น จึงสาธยายว่า คนไทยทรงดำหรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าลาวโซ่ง เขาจะใช้สรรพนามแทนตัวเองว่า..กู..มึง ไม่ใช่คำหยาบคายเป็นคำธรรมดาสำหรับเขา ไม่ว่าจะเป็นพ่อ-แม่พูดกับลูกๆก็ตาม เป็นภาษาท้องถิ่นที่ควรอนุรักษ์ ซึ่งผมได้ฟังและขอความรู้จากผู้บริหารท่านนั้นมาก่อน ยังมีคำเด็ดๆอีกมาก วันหลังจะนำมาเล่าใหม่ ..มึงเข้าใจที่กูบอกไหม.?..ฮ่า..ฮ่า..ฮ่า