พรรษานี้ ผมตั้งใจฝึกฝนอะไร

dejavu monmon

     บันทึกนี้ เขียนไว้เพื่อเตือนสติ แม้ว่ามันไม่สามารถเตือนสติได้ดีเท่ากับการที่ตนจะต้องเตือนตนก็ตาม

     ก่อนเข้าพรรษาได้ใคร่ครวญด้วยตนเองว่า พรรษานี้ผมควรตั้งจิตอธิษฐานเพื่อความเจริญงอกงามของชีวิตกับการได้เกิดมาชาติหนึ่งนี้อย่างไรดี ผมพบว่า ที่ผ่านมาผมมักจะอดไม่ได้กับการต้องพูดถึงความถูกต้องที่เป็นเอกฉันท์เมื่อเห็นว่าสิ่งที่รับรู้นั้นไม่ถูกต้อง หลายครั้งแสดงออกถึงความใจร้อนเกินไป พรรษานี้ผมควรขจัดความไม่ดีดังกล่าวนี้ อีกประเด็นหนึ่งคือการกิน ผมเป็นคนที่ชอบกินปลาทู อาหารบางอย่างผมกินไม่ได้ ผมจะรู้สึกคาว หรือผมคิดไปเองก็ไม่รู้ อันที่จริงทั้งคาวและไม่คาวล้วนเป็นปรากฏการณ์แห่งการสัมผัสรู้เท่านั้น ดังนั้น พรรษานี้ผมน่าจะจัดการเรื่องกินของผมด้วย

     พรรษานี้ผมจึงตั้งใจที่จะฝึกฝนคือ

  1. เตือนสติ ตลอดเวลา ไม่พูด ไม่คิด ไม่ทำ เรื่องไม่ดีงาม
  2. ลด ละ อาหารประเภทเนื้อสัตว์เท่าที่จะทำได้

     ทั้ง ๒ ข้อ มีความยืดหยุ่น ทำเท่าที่จะทำให้เป็นไปได้ ได้เท่าไหน ก็เท่านั้น ได้น้อยก็รับน้อย ได้มากก็รับมาก ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าทำได้ย่อมดีกว่าทำไม่ได้ และไม่มีอะไรที่มนุษย์ทำไม่ได้ ยกเว้นจากมนุษย์ไม่ทำ

  • ขอบคุณครับชีวิต 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน โอโห...มโนสาเร่

คำสำคัญ (Tags)#เรื่องเล่า

หมายเลขบันทึก: 116247, เขียน: 02 Aug 2007 @ 08:07 (), แก้ไข: 21 Oct 2015 @ 10:41 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก


ความเห็น (3)

สวัสดีค่ะอาจารย์...นมินทร์ (นม.)

  • ขอบคุณที่เชิญให้ครูอ้อยได้คิด ที่จะต้องตั้งใจทำอะไรในพรรษานี้  ทั้งนี้  บางเรื่องก็ทำอยู่แล้ว..เช่น  ยิ้มกับทุกคน  ทั้งๆที่รู้ว่า..เขาและเธอไม่ปรารถนาดีก็ตาม..อิอิ..เลิกคิดค่ะ
  • รักครูอ้อย  เรียนเชิญอ่านที่นี่ค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ขออนุโมทนา ครับ

  • ขอบคุณ อ.สิริพร
  • ขอบคุณครับ อ.เอก