เสียงสายลม ชมชิ้ว พริ้วไหวหวั่น
นั่งที่บ้าน หลังน้อย คล้อยห่วงหาย
ห่วงเจ้าของ บ้านน้อย เรียกพี่ชาย
ช่วงนี้กาย ต้องพึ่งหมอ รอพยาบาล
ทำประโยชน์ มากมาย หลายเฉกเช่น
ดุจดังเป็น พ่อครู ผู้สืบสาน
เป็นเหมือนพ่อ เหมือนพี่ ครูอาจารย์
น้องกราบกราน คุณพระศรีฯ มีคุ้มครอง..
ครอบครัวครูอ้อย...ขอภาพจากท่านบางทรายค่ะ
สวัสดีค่ะน้องชาย...แผ่นดิน
ขอบคุณค่ะ..สำหรับรางวัลมิตรภาพเอื้ออาทร
คิดถึงคนในภาพในบันทึกนี้จัง
ป่านนี้คงนั่งเขียนบันทึก
คิดถึง คนโน้น คนนี้ไปหมดเลย
คนนี้ก็คิดถึงค่ะ