จะรู้คุณค่าของความคิดถึง
ก็ต่อเมื่อในความคำนึง
มีใครสักคน
ใครสักคน....คนคนนั้นเป็นใครกัน พ่อแม่ ญาติพี่น้อง ครอบครัว หรือว่าใคร เมื่อคืนผู้เขียนทำงานเพลินถึงเที่ยงคืน ได้ยินเสียงเพลงแว่วมา
...Happy Birthday..... คิดถึงคนคนหนึ่งขึ้นมาทันที... แม่....เขาฉลองครบรอบวันที่แม่เจ็บ
เราจะทำอย่างไรกับคน 2 กลุ่ม
เด็ก ๆๆ ค่ะ
การจัดกิจกรรมวันแม่จะมีประโยชน์อะไร ถ้าเราไม่ทำความเข้าใจกับเด็ก ๆ หรือบางที่อาจจะตอกย้ำปมด้อยของเด็กบางคน ใจครูรักและห่วงความรู้สึกของนักเรียนเสมอค่ะ กิจกรรมนี้เราหลีกเลี่ยงไม่ได้หรอกนะคะ ไม่ว่าจะเห็นด้วยหรือไม่
ทำอย่างไรเราถึงจะดูแลจิตใจลูก ๆ ทุกคน ให้เค้าเข้าใจว่าเราไม่ได้จัดขึ้นเพื่อคนที่มีแม่ แต่เราจัดเพื่อปลูกฝังความกตัญญู กับใครก็ได้ที่ทำหน้าที่ดูแลเราได้ดีเทียบเท่าแม่
ผู้ใหญ่ค่ะ (กำนันไม่เกี่ยวนะคะ อิอิ)
แปลกนะ.... วันเกิดเราพ่อแม่ดีใจที่สุด .....แต่เราไปเลี้ยงฉลองกับคนอื่น
แปลกนะ.... เราเลี้ยงข้าวเพื่อนตอนรับปริญญา....แต่ไม่ได้เลี้ยงข้าวคนที่ส่งเราเรียนจนจบปริญญา
แปลกนะ.... เราทำอะไรได้ทุกอย่างเพื่อใครบางคน....แต่เราไม่เคยทำสิ่งที่พ่อแม่แอบดีใจ
แปลกนะ.... เราพูดจาเพราะ ๆ เพื่อให้คนอื่นยอมรับ ....แต่ไม่เคยพูดค่ะ...ครับ..กับพ่อแม่เราเอง
อย่ารอให้สายเกินไปนะคะ จะรู้ว่าคำพูดหมดความหมาย ก็ต่อเมื่อคนคนนั้นไม่อยู่ให้เราบอก วันนี้คุณบอกรักใครหรือยังคะ
ผู้เขียนขอบอกว่ารักคุณพ่อคุณแม่มาก
และรักเพื่อน gotoknow ทุกคนค่ะ
อยากให้ความรักแก่คนทั้งโลก อยากให้โชคแก่คนทั้งหล้า ครับ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณต่อคำเตือนดีๆค่ะ
ซาหวัดดีค่ะ...