รักษาประเพณีอันดีงาม

การละเล่นพื้นเมืองภาคอีสาน

 

 

 

             วันนี้เป็นเทศกาลงานประเพณีแห่เทียนจำนำพรรษาพอดี  ทำให้ต้องคิดถึงภาคอีสานเป็นอันดับแรก โดยเฉพาะจังหวัดอุบลราชธานี ที่รักษาประเพณีอันดีงามนี้มาจนถึงปัจจุบัน ตลอดจนจังหวัดต่างๆในภาคอีสานและทั่วประเทศก็พร้อมใจกันที่จะสืบสานประเพณีแห่เทียนเข้าพรรษานี้ให้คงอยู่สืบต่อไป  วันนี้ผมเลยถือโอกาสพูดถึงการละเล่นพื้นเมืองภาคอีสาน ว่ามีจุดเด่นต่างจากภาคอื่นๆอย่างไร

 

           ภูมิประเทศภาคอีสานเป็นที่ราบสูง ค่อนข้างแห้งแล้งเพราะพื้นดินไม่เก็บน้ำ ฤดูแล้งจะกันดาร ฤดูฝนน้ำจะท่วม แต่ชาวอีสานก็มีอาชีพทำไร่ทำนา และเป็นคนรักสนุก จึงหาความบันเทิงได้ทุกโอกาสการแสดงของภาคอีสาน มักเกิดจากกิจวัตรประจำวัน หรือประจำฤดูกาล เช่น แห่นางแมว เซิ้งบั้งไฟ เซิ้งสวิง เซิ้งกระติบ รำลาวกระทบไม้ ฯลฯลักษณะการแสดงซึ่งเป็นลีลาเฉพาะของอีสาน คือ ลีลาและจังหวะในการก้าวเท้า มีลักษณะคล้ายเต้น แต่นุ่มนวล มักเดินด้วยปลายเท้าและสะบัดเท้าไปข้างหลังสูง เป็นลักษณะของ เซิ้งดนตรีพื้นเมืองอีสาน ได้แก่ กลองยาว กรับ ฉาบ โหม่ง แคน โปงลาง

 
 

              เพลงพื้นเมืองภาคอีสาน เช่น หมอลำ เพลงโคราช เจรียง กันตรึม เพลงล่องโขง เพลงแอ่วแคน  ส่วนการแสดงที่เป็นนาฏศิลป์พื้นเมืองภาคอีสานก็มีมากมายครับ อาทิเช่น ฟ้อนภูไท รำไทภูเขา รำแมงตับเต่า เซิ้งสวิง เซิ้งกระหยัง เซิ้งกระโป๋ เรือมอันเร กระโน๊บติงตอง เรือมจับกรับ ระบำกะลา รำภูไทสามเผ่า รำบายศรีสู่ขวัญ ส่วงฮือ เต้ยลา รำเข็นฝ้าย รำผีไท้ รำกลองตุ้ม รำขอฝน เซิ้งบั้งไฟ รำคูณลาน รำตังหวาย รำโปงลาง รำศรีโคตรบูรณ์ รำกินระบือ รำสีทันดร รวมเผ่าไทยบุรีรัมย์ รำเทพประทับทรง ฟ้อนนครจำปาศรี บุรีรัมย์ตำน้ำกิน เซิ้งแหย่ไข่มดแดง ระบำว่าว ระบำกลอง ( เรือมสโกล ) ระบำตะเกียงระบำศรีบงกช ระบำศรีตลุง กันตรึมออยปัว เรือมอัปสรา รำอัปสราวิมายะ ระบำพนมรุ้งรำแพรวากาฬสินธุ์ เซิ้งโปง รำดึงครกดึงสาก รำไทภูพาน เซิ้งครกมอง รำมโนห์ราเล่นน้ำ เรือมศรีผไทสมัน เรือมปัลโจล รำภูไทกาฬสินธุ์ รำภูไทเรณูนคร รำโส้ทั่งบั้ง รำเกี้ยวเต้ย รำแม่บทอีสาน รำคอนสวรรณ รำกั๊บแก๊บลำเพลิน รำสังข์ศิลป์ชัย รำนารีศรีอีสาน  ระบำพิมายวิมายะ รำสักสุ่มจุ่มปลา รำต่ำหูก รำรวมเผ่าศรีสะเกษ รำอุบลเมืองดอกบัว ฯลฯ