เช้าวันที่ 7 ก.ค. 2007 ผมเข้า อินเทอร์เน็ต ตามความเคยชิน เข้าไปรับและตอบ อี-เมล์ หลายเรื่อง ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ หลายอย่าง ผมบอกตัวเองว่า นี่คือชีวิตที่มีความสุขมาก เป็นความสุขจาก Learning Lifestyle ถือเป็นบุญที่ “พระเจ้า” หรือ “เทวดา” เมตตาประทานให้ผมเป็นพิเศษ ความรู้เหล่านี้จะทะยอยออกมา ลปรร. ในบันทึกของผม
มาสะดุดที่ อี-เมล์ จากเครือข่าย Equity, Health & Human Development (ผู้สนใจเป็นสมาชิกติดต่อได้ที่ [email protected]) เรื่อง Constructive Conversations About Health policy and values ผมปิ๊งทันทีว่า นี่คือเครื่องมือหรือตัวช่วยอย่างหนึ่งของ KM
Constructive Conversations About Health policy and values เป็นชื่อหนังสือ อ่านตัวอย่าง Chapter 15 ได้ที่ http://www.radcliffe-oxford.com/books/samplechapter/0339/15-marinker-1099e2a0rdz.pdf
วงการพัฒนานโยบายใช้ข้อมูล และการถกเถียงเชิงเหตุผล ในการตัดสินใจเชิงนโยบาย ซึ่งที่จริงเป็นสิ่งดีมีคุณค่า แต่ไม่ครบถ้วน เพราะประเด็นเชิงคุณค่า เชิงศีลธรรม หายไป ไม่มีโอกาสโผล่มาเป็นส่วนหนึ่งของ “สารสนเทศ” เพื่อการกำหนดนโยบาย ข้อเสนอในหนังสือเล่มนี้จึงเป็นการเติมส่วนที่ขาดหายไป ไม่ใช่เสนอให้นำ CC มาทดแทนวิธีการที่มีอยู่แล้ว
มองจากมุมของ KM CC เป็นวิธีการเชิงบวก เชิงสร้างสรรค์ นำเอาสิ่งที่กินใจผู้คน มาขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงเชิงนโยบาย นำเอา “คุณค่าของคุณค่า” มาใช้สร้างพลังเพื่อการกำหนดระบบหรือนโยบาย เป็นการใช้ KM ในระดับจิตใจ ระดับคุณค่า จึงเป็นเรื่องน่าสนใจมากสำหรับผม ท่านที่สนใจหนังสือเล่มนี้ ดูได้ที่ http://www.radcliffe-oxford.com/books/bookdetail.aspx?ISBN=1+84619+033+9
CC เป็นวิธีการตรงกันข้ามกับการต่อสู้แย่งชิง หันไปใช้วิธีการทำความเข้าใจเป้าหมายที่สูงส่ง หรือเป็นผลระยะยาว ยิ่งกว่าเป้าหมายแคบๆ หรือเฉพาะหน้า ที่ต่อสู้กันอยู่ แทนที่จะต่อสู้เอาชนะกัน ก็หันหน้ามา ลปรร. หาวิธีการบรรลุ “เป้าหมายร่วม” ที่สูงส่ง นี่เป็นการตีความของผม
วิจารณ์ พานิช
7 – 7 – 2007
