พักเที่ยง 

“ไอ้เอก” โค้งคำนับ ครับผม

แล้วก้มหน้าวิ่ง อย่างไวว่อง

ชื่ออาหาร หวานคาว เนืองนอง

มันท่อง ทวนจำ จนขึ้นใจ

“ครูแมงกวาง” เอาผัดไทย ไข่ไม่ต้อง

“ครูแมงป่อง” เอาผัดไทย พร้อมใส่ไข่

“ครูแมงเม่า” เอารวมมิตร ส้มตำไทย

“ครูแมงมุม” เอาผลไม้ ส้มตำปู

มันแย่งยื้อ ซื้อของ อย่างคล่องแคล่ว

พอได้ ครบแล้ว ไม่มัวอู้

วิ่งหน้าตั้ง หิ้วไป ให้คุณครู

ที่รออยู่ ในห้องพัก มิชักช้า

เสร็จแล้วรีบ กลับห้อง อย่างว่องไว

คิดถึงข้าว คิดถึงไข่ น้ำลายซ่า

“ครูแมงปอ” กวักมือ เรียกเข้ามา

ให้ไปเอา ตัวอย่างผ้า บนบ้านพัก

มันวิ่งห้อ เต็มที่ สุดฝีเท้า

จนชนเอา “ครูแมงแกลบ” แทบเสียหลัก

ถูกครูด่า ว่าเอ็งนี่ ซนเสียนัก

แล้วเขกหัว ดัง ปั๊ก จึงได้ไป

กว่าจะเสร็จ ธุรกิจ หน้าบิดเบี้ยว

ปากซีดเซียว เพราะว่าหิว จนแสบไส้

กลับถึงห้อง คว้าห่อข้าว ขึ้นทันใด

แทบสิ้นใจ เพราะระฆัง ดังทันที

มันโกยออก นอกห้อง ย่องเข้าป่า

พอลับตา รีบกินข้าว ขมันขมี

“ครูแมงช้าง”  จับได้  ในพงพี

จึงถูกตี เพราะหนีออก นอกโรงเรียน

-ปณิธิ  ภูศรีเทศ-