.....เราน่าจะกลับมามองว่า มันคือความท้าทายความสามารถของเรา...ว่าเรายังเจ๋งกันอยู่ไหมต่างหาก.....นั่นแหละคือแรงบันดาลใจในการทำงาน

วันนี้ช่วยดมยาสลบผ่าตัดกระดูก  ทั้งกระดูกคอ....ทั้งกระดูกสันหลัง...ทั้งผ่าตัดท่าคว่ำ..ท่าหงาย...หงายดมยาแล้วคว่ำผ่าตัด.....ผ่าเสร็จก็หงายมาถอดท่อช่วยหายใจ...ปลุกตื่น..... เรียกว่าวันนี้ดมยา....คว่ำ...หงาย...คว่ำ...หงาย...ทั้งวัน 

ขณะเฝ้าผู้ป่วยโดยแพทย์ฝึกหัดวิสัญญี 2 คน...ช่วยกันเฝ้าหลังเริ่มผ่า...ฉันก็แอบออกมาจิบกาแฟ   ตามประสาคนคอกาแฟ.... 

เมื่อเข้าไปในห้องผ่าตัดอีกครั้ง  ก็มีการตั้งคำถามมาที่ฉัน

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“พี่ติ๋ว...เคยได้ยิน....ผ้าอนามัยจิ๊บจ๊อยไหม๊”  น้องscrub ส่งเครื่องมือถามฉัน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เค้ย.....อุ๊ย....นานแล้ว...”  ฉันตอบ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“น่าน.....เห็นไหม..มีจริงๆ...”  เป็นเสียงของบรรดาแพทย์ผ่าตัดหนุ่มๆ2-3 คน…และแถมอาวุโสอีก 1 คน  ส่งเสียงบรั๊พscrub….พร้อมกับเสียงหัวเราะ…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ฉันก็ไม่ได้ถามว่าเขาคุยกันเรื่องอะไร…ทำไมมาลงที่ผ้าอนามัยได้</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“แสดงว่าโบราณมาก  เพราะหนูไม่เคยได้ยิน” น้องscrub ว่า</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“พี่ว่า...  คุณยังไม่เกิดเลยน้า”  ฉันว่า</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ใช่...ตั้งแต่สมัยกาแฟใส่กระป๋องนม  ...” แพทย์อาวุโสสุดว่า</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ร้อยเชือกฟาง....”scrub ช่วยต่อเติม...อยากร่วมสมัย.....</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ไม่ใช่....ต้องเชือกกล้วยต่างหาก” ฉันกับแพทย์อาวุโสว่าไล่ๆกัน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">……..ฮาๆๆๆๆๆ…….</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ใช่....ต้องเป็นกาแฟ  ตาแป๊ะที่มีถุงกาแฟดำๆ....เพราะไม่ซักด้วยนะ...ฮืม...อร่อยๆ....เวลาพ่อให้มาซื้อเราก็แอบดูดนิดนึง”  ฉันว่า</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“....เลยทำให้นึกถึงก๋วยเตี๋ยวแห้ง   ก๋วยเตี๋ยวราดหน้าที่ใส่ใบตอง  มัดเชือกกล้วยถือกลับมากินกัน...” แพทย์อาวุโสต่อ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“อุ๊ย...แซบ...” ฉันว่า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">……..4 โมงครึ่ง…เย็น….มีการรับเวรกัน  เพราะผ่ารายที่ 5 ยังไม่เสร็จ……..</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“อาจารย์  อาทิตย์หน้าเซ็ทมา 8 รายเลยนะ” น้องscrub แหย่เล่น   กึ่งประชด….ฉันเข้ามาได้ยินพอดี</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เอาจริงเหรอ” แพทย์ผ่าตัดว่า</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เซ็ทเข้ามาเลย….8 รายเลยนะ…มันดี….” ฉันพูดเสริม…เสียงฮาดังลั่น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> “เฮ้ย…พี่ติ๋วคึกว่ะ….” </p><p></p><p>ว่าแล้ว....  บรรยากาศการทำงานวันนี้  ทีมงานดูมีความสุขมากๆ   แม้จะผ่าตัดใหญ่มากถึง 5 ราย    เหนื่อยสายตัวแทบขาด....แต่เพราะคิดถึงอดีต...แล้วเลยทำให้มีความสุขอย่างประหลาด ...เสียงหัวเราะและแซวกันไม่ขาดสาย  จะเว้นบ้างเมื่อตอนสำคัญๆของการทำงาน.....  แถมแซวตัวเองกันว่า...แก่ๆแล้วก็ยังคึกคักในการทำงาน(แต่พอกลับถึงบ้านก็คงกองพับแบบที่ไม่มีใครเห็น…เพราะความเหนื่อยล้า…)  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่เด็กๆก็ดูจะผ่อนคลาย  มีความสุข...เออออห่อหมก...เพราะฟังคนอาวุโสคุยโม้กัน   ไม่ขัดคอ   แถมจินตนาการตามแล้วแจมด้วย...ก็สุขร่วมสมัยแบบโบๆ....กันได้....</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ภาระงานที่มาก  ความรับผิดชอบที่สูง   หากผู้ปฏิบัติพกเอาแต่ความเบื่อหน่าย  ท้อแท้....เปรียบเทียบว่างานที่อื่นสบายกว่า....ก็รังแต่จะหาความสุขไม่ได้....เราน่าจะกลับมามองว่า  มันคือความท้าทายความสามารถของเรา...ว่าเรายังเจ๋งกันอยู่ไหมต่างหาก.....</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>.....และนั่นแหละคือแรงบันดาลใจในการทำงาน.....