สวัสดีครับทุกท่าน วันนี้มีภาพมาฝาก ตอนกลับไปเยี่ยมทะเลตรังเมื่อต้นปี 2006 ครับ จึงเก็บภาพตอนโยนขนมปังให้ปลาในทะเลไทยฝั่งตะวันตกนะครับ บังเอิญได้โอกาสรวมภาพทั้งสองเข้าด้วยกัน คือภาพปลาและภาพแผนที่ ผมเลยก็ตั้งชื่อว่า แผนที่ปลาครับ สังเกตการเคลื่อนที่ของปลาไปยังอาหารนะครับ จำได้ว่า ไม่ว่าจะโยนก้อนขนมปังไปทางไหน ปลาก็จะว่ายไปทางนั้น ปลาเหล่านี้จะไวต่อการตอบสนองมากนะครับ ทั้งๆที่ขนมปังยังไม่ตกถึงผิวน้ำปลาก็รู้ทิศทางการตกของขนมปังแล้วครับ นับว่าเชี่ยวชาญอย่างยิ่งครับ คุณลองดูนะครับ ว่าเห็นปรัชญาอะไรบ้างใต้ผิวน้ำแห่งนี้ ผมเลยมีโอกาสเอาแผ่นที่ไปวางซ้อนบนรูปปลา เลยได้ภาพดังต่อไปนี้ครับ มาลองดูแผนที่ปลาของผมนะครับว่าเป็นอย่างไร ตอนแรกที่ผมเห็นปลาผมคิดถึงการว่ายเข้าหาก้อนขนมปังแบบมีแรงดึงดูดจากขนมปังคล้ายๆ สนามแม่เหล็ก อะไรทำนองนั้นครับ และก็ทำให้ผมคิดถึงแผนที่ประเทศไทยด้วยครับ ดังนั้นวันนี้ผมเลยเอาสองภาพมารวมกันครับ ส่วนความหมายจะเป็นอย่างไร ท่านผู้อ่านตีความหมายกันเองนะครับ หากท่านเจออะไรเด็ดๆ ในภาพหรือคิดถึงอะไรเพิ่มขึ้นมาก็เชิญบรรเลงไว้ด้านล่างได้เต็มที่ครับ หรือจะต่อว่าผมด้วยก็ได้นะครับ ที่คิดไม่เข้าเรื่อง คุณเชื่อไหมว่าจากแผนที่ปลานี้ ทำให้ผมแก้ปัญหาวิจัยอย่างหนึ่งออกการกับการสร้างเครือข่ายด้วยคอมพิวเตอร์ แผนที่ปลา ตอนที่สอง http://gotoknow.org/blog/mrschuai/108956 ขอบคุณทุกท่านมากนะครับ เม้ง สมพร ช่วยอารีย์
คมจริง ๆ คะ
แผนที่ ที่สะท้อนให้เห็นได้ว่าจุดที่ปลาไปรวมตัวกัน นั้นคือภาคกลาง และเป็นจังหวัดที่เป็นเมืองหลวงของประเทศ
ถ้าปลาไปกระจุกอยู่ตรงนั้นหมด ก็กลายเป็นเบียดเสียดกันมากมาย สะท้อนสังคมเมืองที่คนหลากหลายอาศัยอยู่
หากได้ลองโปรยอาหารให้กระจายไปทั่ว ก็คงจะดีนะคะ
ต่อไปคงจะมีแผนที่ นกบิน ด้วยนะครับ
แต่ว่าหลายปีที่ผ่านมา ผมไม่ค่อยเห็น นกบินเป็นฝูงๆ เหมือนเมื่อก่อน
ลึกซึ้งครับ
หากปลารู้จักหาอาหารกินเอง ปัญหาก็คงไม่เกิด
ในขณะเดียวกัน หากมีการให้อาหารที่มีประสิทธิภาพ และมีการกระจายที่ทั่วถึงกว่านี้ ปลาก็คงได้อิ่มทุกตัว
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือ มีปลาเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น ที่ว่ายไปกินอาหารได้ทัน มันก็จะอ้วนพีเป็นพิเศษ ในขณะที่ปลาหลาย ๆ ตัว ผอมลงเรื่อย ๆ
วิธีการเลี้ยงปลาที่ถูกต้อง ผมคิดว่าเราน่าจะเลี้ยงปลาให้รู้จักหาอาหารกินเอง ในขณะเดียวกันก็ทำให้สระน้ำอุดมสมบูรณ์ ไม่ต้องโยนอาหารให้ เพราะการโยนอาหารเป็นการกระจายโอกาสที่ไม่ทั่วถึง
อุ้ย ! เขียนถึงแต่เรื่องปลา ลืมเรื่องแผนที่ไปเลย :P
- อ่านความเห็นแต่ละท่านแล้ว อมยิ้มครับ น่ารักจริงๆ แต่ละความเห็นครับ
- เอาเป็นว่าผมไม่ต่อความเห็นก่อนนะครับ เพราะผมอ่านความเห็นผมรู้สึกว่ามีความสุขครับ และอมยิ้มกับทุกความเห็นครับ น่ารักจริงๆครับ
ขอบคุณเห็นภาพแผนที่แล้วคิดถึงการรวมศูนย์ค่ะ แต่จะว่าไปธรรมชาติก็ต้องมีศูนย์กลางรึปล่าวค่ะ เช่น จักรวาล มีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง ไต้ฝุ่นก็มีตาเป็นศูนย์กลาง ... หรือทฤษฎีรวมศูนย์...หรือทฤษฎีมุ่งสู่ศูนย์กลาง
รวมศูนย์อ่ะค่ะ รวมทุกอย่างเพราะที่ศูนย์ อาหารดี เงินดี โอกาสดี รวยดี... อิอิอิ
ภาพแผนที่นี้...ปลาจะวิ่งหาอาหารเป็นธรรมชาติ...เหมือนแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ...เกี่ยวกันมั้ยเนี่ยยย
สงสารสิวหน่อยนะค่ะ...
ผมนึกถึงแหครับ ล่อตัวที่มีกำลังมาก ชอบแย่งเพื่อนกินหมดมากระจุกอยู่ที่เดียวกัน แล้วทอดแหทีเดียว อิ่มหลายมื้อเลย รับรองผมเผื่อให้พี่หม้อนึงด้วย เอาแกงส้มไหม? หรือจะเอาพุงปลา? อิอิ
ขอบคุณพี่แป๋วและน้องเทพมากๆ นะครับ ได้แนวทางเพิ่มเติมครับ
พี่แป๋วครับ...ว่าแต่ว่า การรวมศูนย์นี่ มีโอกาสเสียศูนย์ได้ไหมครับ...อิๆๆๆ หรือว่าสูญเสีย...
น้องเทพครับ พี่ของพุงปลาแล้วกันครับ เปลี่ยนใจจากแกงส้มแล้วครับ...
ขอบคุณมากครับ
สวัสดีครับพี่อัมพร ขอบคุณมากนะครับ สบายดีนะครับพี่ ได้แนวคิดเกี่ยวกับความเจริญเพิ่มเติมครับ....
สวัสดีครับคุณข้าวสวย ขอบคุณมากครับผมทดลองจับปลาเหล่านั้นด้วยครับ จับได้ด้วยครับหนึ่งตัว เป็นการจับแล้วปล่อยนะครับ เพื่อถ่ายรูปเค้าว่ามีรูปทรงรูปร่างอย่างไร...ขอบคุณมากครับ
เป็นบันทึกที่คมจริง ๆ พอ ๆ กับ เสียงประกอบ blog สุดยอด
สวัสดีน้องเม้ง
พี่หายไปนานเพราะไม่ว่างเลยครับ
พี่ชอบแผนที่มาก...พี่เคยมีประสบการณ์คล้ายๆกันเรื่องการโยนอาหารให้ปลาแล้วเห็นปลาว่ายอย่างเร็วเกินคาดกระโดดเอาอาหารก่อนที่อาหารจะตกถึงน้ำด้วยซ้ำไป ที่บึงกลางจังหวัดนครสวรรค์ เขาเรียกปลาหมู เป็นปลาน้ำจืดครับ ยังคิดว่า เจ้าปลาชนิดนี้เร็วจริงๆ
พี่เห็นด้วยกับทุกท่าน แต่มีเพิ่มเติมอีกมุมหนึ่งว่า การที่เราโยนอาหารไปที่ไหน ปลาก็กระโดดกินภายในเวลาอันรวดเร็ว เหมือนระบบธุรกิจที่สร้างระบบโฆษณา ประชาสัมพันธ์อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งด้วยผู้มีความรู้ด้านนี้ที่เอาวิชาชีพไปปฏิบัติกับระบบธุรกิจจนประสบผลสำเร็จ สร้างระบบนี้ขึ้นเมื่อโยน(ระบบPromotion) ไปที่ชนบทที่ไหนๆ ชาวบ้านก็กระโดดตอบสนองทันที ซื้อทันที (ปลาที่ว่ายอย่างเร็วกระโดดงับอาหาร) เมื่อเขาโยนไปทั่วประเทศ เขาก็ได้รับผลตอบแทนทันทีคือ รวยเละ เช่น นายคนนหนึ่งที่ขายน้ำเครื่องดื่มชนิดหนึ่ง ประชาชนผู้รีบว่ายน้ำไปซื้อสินค้าเขา คือปลา นายธุรกิจคนนั้นคือผู้โยนอาหาร
เอ..มาได้อย่างไงนี่...แต่ชอบมากครับ
สวัสดีครับ
ขอบคุณครับ สวัสดี
สวัสดีครับ ท่านผู้มีจิตนาการสูงส่ง <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
</div><div class="info">เม้ง สมพร ช่วยอารีย์ </div><div class="info">ปลาในแผนที่ ทำให้ผมคิดถึง อีแร้งครับ นกที่หิวโหย </div><div class="info"> </div><div class="info">ความชาญฉลาดที่ไม่ฉลาด ของผู้มีอำนาจ </div><div class="info">ความโง่เขลาของผู้หิวโหย</div><div class="info">ความสมเพศของเหตุการณ์</div><div class="info">คุณรู้ไหมฝูงปลาที่พุ่งรุมกันไป ไม่ใช่ว่าจะได้กินหนมปังกันทุกตัวนะครับ จะได้ส่วนน้อยครับ</div><div class="info">เอ…………….วันนี้ท่านเม้งจะเอาไงกันแน่ ห้าๆๆๆ</div><div class="info">ดื่มน้ำชาดีกว่า…………………………….น้อรก !!!!</div>
ผมไม่คิดไปไหนไกลนะครับ คิดว่าถ้าหลายคนยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียง แผนที่ปลาก็จะเปลี่ยนไป ปลาก็จะหันหัวกลับมาบ้านเกิด
สวัสดีครับพี่ สบายดีไหมครับ ระวังบาดนะครับป๋มของคมๆ อิๆๆ แต่เจอเสียงทักทายเข้าไป บาดหูเลยใช่ไหมครับ โชคดีครับ
สวัสดีครับพี่บางทราย ขอบคุณมากๆ เลยครับพี่ ได้แนวคิดอะไรตามมาเพียบเลยครับ
สวัสดีครับพี่แท็ฟส์ ขอบคุณมากครับ สุดยอดการเทียบเลยคับ ข้าวเหนียว อิๆๆ น่าสนใจครับ ว่าทิ้งข้าวเหนียวลงไปจะเกิดอะไรขึ้นหนอครับ เก็บไว้ไปทดลองต่อครับผม
สวัสดีครับพี่เหลียง อิๆๆๆ มาแบบแร้งเลยนะคับพี่ ยอดจริงๆ คมเด็ดเผ็ดอร่อยครับ
สวัสดีครับเพื่อนโส น่าน...มาแล้วมุกเด็ก...อิๆๆๆ ปลาหันหัวกลับบ้านเกิด.....
ขอบพระคุณทุกท่านมากครับ.... ผมได้แนวคิดอะไรอีกเพียบเลยครับ
มีท่านอื่นเป็นไงครับ ช่วยกันมองกันต่อครับ.... อย่ามัวยิ้มอยู่คนเดียวนะครับ ผมอ่านจนสิวระเบิดไปทั้งหน้าแล้วครับ อ่านเจอคำเด็ดๆ สิวก็สุกพอดีครับ พอเจอไม้เด็ดของแต่ละท่านเข้าไป สิวประทุเลยครับ.... สุดยอดครับ