ลูกรัก
ลูกต้องรู้จักการเติบใหญ่
แผ่นฟ้ากว้างและแสนไกล
หัวใจต้องกล้าท้าทาย
พ่ออยู่ตรงนี้นะลูกรัก
ใกล้ไกลเจ้าจักสัมผัสได้
เพียงหลับตาเปิดประตูใจ
เจ้าจักรู้ความในที่พ่อมี
ลูกรัก
เจ้าจงไปในทุกถิ่นที่
ไปให้รู้ชั่วและดี
มีปีกแห่งเสรีประดับใจ
จงเป็นเช่นนกเสรี, อิสระ
ที่ไม่ละความฝันใฝ่
บินให้สูงเกินกว่าใคร
บินให้ไกลกว่าเคยเป็นมา
แต่อย่าเป็นเช่นนกเสรีที่ไร้รัก
ไม่รู้จักความห่วงหา
ไม่รู้จักรักมวลมิตรผู้กรุณา
ไม่รู้จักความเมตตาต่อผองชน
…..
ลูกรัก
ลูกต้องรู้จักการเติบใหญ่
พ่ออยู่ตรงนี้, “ไม่ไกล”
เถอะเจ้าโบยบินไปอย่าหวาดกลัว !
สวัสดีครับพี่พนัส
คำสอน คำแนะนำของ พ่อ คือ สิ่งที่ต้องทำตาม แต่คิดตามครับ
ไม่ว่านัยของคำว่า พ่อ จะหมายถึงใคร แต่คนคนนั้นคือ คนที่หวังดีต่อเราครับ
สวัสดีครับ น้องแจ๊ค <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table><p>ขอบคุณครับที่แวะมาเยี่ยม, วันนี้พี่อยู่ในห้องประชุมตั้งแต่เช้าจนถึงค่ำเลยทีเดียว ไม่มีโอกาสได้เข้าในบล็อกเลยแม้แต่นาทีเดียว จึงยังไม่มีโอกาสได้ท่องเล่นไปทักทายใครได้ …</p><p>กลับมาเลยคิดที่จะเขียนอะไรเบา ๆ สักบันทึก เป็นการผ่อนคลายความหนักหน่วงของหัวสมอง บังเอิญไปเจอภาพเก่า ๆ ที่เก็บไว้เลยนำมาประกอบการเขียนบันทึก</p><p>….</p><p>แน่นอนครับ คำที่พ่อสอน, เป็นสิ่งที่ต้องคิดตามเสมอ ถึงแม้บางครั้งเมื่อคิดแล้วอาจจะไม่สามารถทำตามได้ทั้งหมด แต่ต้องไม่ลืมที่จะคิดเสียก่อน - </p><p>ขอบคุณครับ </p>
สวัสดีค่ะ
แผ่นดิน
- พ่อแม่เป็นครูคนแรกของลูก เพราะสั่งสอนอบรมทั้งคำพูดและกิริยามารยาทให้ลูกก่อนคนอื่นๆ
- พ่อแม่เป็นวิสุทธิเทพของลูก เพราะมีคุณธรรม ๔ ประการ ได้แก่
๑. ไม่ถือสาในความผิดของลูก แม้ว่าบางครั้งลูกจะพลาดพลั้ง ล่วงเกิน ก็ให้อภัยเสมอ
๒. ปรารถนาประโยชน์แก่ลูกเสมอ ไม่ว่าลูกจะเป็นอย่างไร ก็ยังคงปรารถนาให้ลูกได้ดี มีความสุข
๓. เป็นทักขิเณยยบุคคล เป็นเนื้อนาบุญของลูก เป็นผู้ที่ลูกควรทำบุญต่อตัวท่าน
๔. เป็นอาหุเนยยบุคคล เป็นผู้ควรแก่การรับของคำนับ และการ นมัสการของลูก
สวัสดีครับ <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table><p>ขอบพระคุณมากครับ ที่แวะมาเยี่ยมเยียนและยังไม่ละเลยที่จะมาเติมเต็มความรู้ให้กับผม ซึ่งจะว่าไปแล้วความเป็น “วิสุทธิเทพ” ของลูกนั้น ผมก็ลืมและลืมไปนานมากแล้ว มาฉุกคิดอีกครั้งก็ตอนที่อาจารย์ฯ มาย้ำเตือนความคิดและความรู้นี่แหละครับ</p><p>ผมขอบพระคุณมากครับ</p>
ภาพนี้ คือภาพพี่ต่อกับน้องแตงโมใช่ไหมคะ ชอบมากๆเลยค่ะภาพนี้ สวย อบอุ่น อ่อนโยน น่าทะนุถนอม รักแท้คือรักจากพ่อและแม่
มาอ่านแล้วก็คิดถึง " พ่อ "
คิดถึงพ่อ คิดถึงคำสอนของพ่อ ได้ทุกวัน
แม้วันนี้จะไม่มีพ่ออยู่บนโลกนี้ แต่ในหัวใจยังระลึกถึงพ่อเสมอ
…. ฉันจะบิน บินไป … … ไกลแสนไกลไม่หวั่น ... ภูเขาจะสูงหรือทางจะชัน … ไม่กลัวไม่หวั่น ไม่ไหว… ฉันจะบินไปหา สุดฟ้าก็คงต้องไป ….… เรียงร้อยเก็บฝัน ที่มันเรียงราย……. ให้กลายมาเป็น ความจริง … … ฉันจะบิน …
สวัสดีครับ น้องสายลม <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table><p>คิดฮอดอยู่ตลอดเวลา..แต่กะยังหาเวลาไปเยี่ยม บ่ เถิง - </p><p>ขอให้มีความสุขกับการทำงานและใช้ชีวิตนะครับ</p><p>เป็นกำลังใจให้เสมอ, </p>
สวัสดีครับ <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table><p>ถ้าจำไม่ผิดภาพนี้ถ่ายเมื่อตอนไปชลบุรีหรือเปล่าพี่ไม่แน่ใจ , ครั้งนั้นไปเกาะสีชังมั๊ง</p><p>ทุกครั้งที่ได้ดูภาพนี้อบอุ่นและอ่อนโยนเสมอ เฉกเช่นคนในภาพก็แจ่มชัดด้วยความทรงจำอันงดงาม -</p>
สวัสดีครับ <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table><p>มาอ่านแล้วก็คิดถึง “ พ่อ “</p><p>คิดถึงพ่อ คิดถึงคำสอนของพ่อ ได้ทุกวัน</p><p>แม้วันนี้จะไม่มีพ่ออยู่บนโลกนี้ แต่ในหัวใจยังระลึกถึงพ่อเสมอ</p><p>….</p><p>ผมเชื่อว่าพ่อเป็นความทรงจำที่ยิ่งใหญ่และงดงามสำหรับคุณเนปาลี และพ่อก็ดูเหมือนจะเป็น “ฮีโร่” ของลูกสาวเสมอ และก็เชื่อมั่นว่า , บัดนี้ท่านเฝ้ามองและภาคภูมิใจในความเป็นลูกสาวคนเก่งอยู่ตลอดเวลา</p><p>ผมเป็นกำลังใจให้นะครับ</p><p> </p>
เป็นคนละมุนละไมจังเลยนะคะ
^___^
ไพเราะมาก
สวัสดีครับ พี่อัมพร <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table><p>พี่อัมพรเดาใจผมถูกเลยครับ กลอนบทนี้มีความหมายสองสถานะ (๑) บ่งบอกความเป็นลูก ซึ่งหมายถึง น้องแดนและน้องดิน (๒) ลูกที่เป็นเสมือนนิสิตที่เรากำลังดูแล และปลูกสร้างให้เขาเติบใหญ่และพร้อมที่จะออกไปเผชิญโลกอันกว้างใหญ่ หลากหลายและซับซ้อนด้วยนานาสาระ</p><p>การได้ทำงานในบทบาทที่เรารัก คือความสุขของชีวิต, </p><p>ขอบพระคุณครับ</p>
สวัสดีครับ
ฉันจะบิน บินไป ... ... ไกลแสนไกลไม่หวั่น ... ภูเขาจะสูงหรือทางจะชัน ... ไม่กลัวไม่หวั่น ไม่ไหว... ฉันจะบินไปหา สุดฟ้าก็คงต้องไป ....... เรียงร้อยเก็บฝัน ที่มันเรียงราย....... ให้กลายมาเป็น ความจริง ... ... ฉันจะบิน ...
....
ถ้าผมจำไม่ผิด เพลงนี้ คุณโอ๋ .. อดีตสมาชิกวงแกรนเอ็กซ์ร้องไว้นานแล้วใช่ไหมครับ ผมเองก็ชอบฟังและเห็นนำมาเป็นเพลงประกอบละครทีวีด้วยเหมือนกัน
หัวใจที่กล้าแกร่ง ไม่หวั่นเกรงต่ออุปสรรค คือ คุณสมบัติอันสำคัญของมนุษย์ในการอยู่บนโลกใบนี้ ซึ่งรวมถึงหัวใจอันกล้าแกร่งนั้นก็คงต้องมีคุณสมบัติพิเศษอีกประการ คือ การยืดหยุ่นตามภาวะนั้น ๆ ...
ผมมีความเชื่อเสมอมาว่า .. เพราะความฝันยังไม่แตกดับ ชีวิตจึงยังยืนหยัดอยู่ได้
...
ขอบพระคุณครับ
สวัสดีครับ (คุณ) นาย ร. สาระ
ขอบคุณมากครับที่แวะมาให้กำลังใจ
......
ผมชื่นชอบถ้อยคำเหล่านั้นที่กระชับทั้งคำและความหมาย
การที่มนุษย์รู้สึกได้ว่าตนเองอยู่อย่างไม่เดียวดายนั้น คือ ต้นทุนที่ดีในการใช้ชีวิตและเรียนรู้ชีวิตอย่างมีคุณค่า ,
...
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table><p>อันที่จริงก่อนเขียนบันทึกนี้, วันทั้งวันผมจมดิ่งอยู่ในห้องประชุมตั้งแต่เช้ายันค่ำ .. พอได้ดูภาพเก่า ๆ ที่ตนเองมีเก็บไว้ ก็พลอยชื่นใจ, เบิกบานอยู่บ้าง จึงลอง ๆ เขียนอะไร ๆ ลงไปในภาพเหล่านั้น</p><p>ยังไม่ดีตามที่ใจอยากจะให้เป็น, แต่ภาพก็แทนความรู้สึกนานาประการอย่างชัดเจนด้วยตัวของมันเองอยู่แล้ว -</p><p>ขอบคุณครับ, </p>
สวัสดีค่ะคุณพนัส
สวัสดีครับ อ.ราณี <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table><p>ขอบคุณอาจารย์มากนะครับที่แวะมาทักทาย, ช่วงนี้ผมดูเนือย ๆ เพราะมีภาระกิจร่วมกับจังหวัดอยู่หลายประเด็น โดยเฉพาะการเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของการจัดกิจกรรม “เมืองน่าอยู่ อู่น่านอน” ซึ่งต้องการให้มหาวิทยาลัยนำร่องในเรื่องนี้ - </p><p>ยังมีความสุขกับการทำงานอย่างไม่เปลี่ยนแปลง และหวังว่าอาจารย์ก็อยู่ในภาวะเดียวกันนี้นะครับ</p>