เมื่อวานนี้  เวทียังว่างเปล่า...แต่วันนี้  ครูอ้อยได้ขึ้นไปนั่นข้างบนแล้ว  
ฟังคนอื่นมามากแล้ว   คราวนี้  นั่งบรรยายให้คนอื่นฟังบ้าง 
คนละเรื่อง  คนละอย่างเลย   กับการพูดและการฟัง
ครูอ้อยได้อะไรที่มีคุณค่ามาหลายอย่างจากการเป็นวิทยากรครั้งนี้  ทั้งคุณค่าทางด้านวิชาการ  คุณค่าทางด้านจิตใจ  รวมทั้งได้เพื่อนมาอีกมากมาย 
การพูดบรรยายของครูอ้อย   จะพูดไปจากความจริงที่ได้ทำมา  จะศึกษามาก่อนว่า....ผู้ฟัง...อยากได้อะไรจากการพูดครั้งนี้  
หนึ่งความสบายใจ  ที่ไม่เครียด  และมีกำลังใจ  
สอง..ความแม่นยำ  ถูกต้อง  สั้น  กระทัดรัด  
สาม...ความต่อเนื่อง  พวกเขาต้องการความต่อเนื่อง  เมื่อเขามีปัญหาจะพบพวกเราได้อย่างไร   
ครูอ้อยคิดว่า...ครูอ้อยไม่ประสบกับความสำเร็จในการพูดครั้งเท่าไรนัก  
อาจจะเป็นเพราะ  ความเครียด  ความไม่เข้าใจกัน  ความไม่ยอมรับ  เสียมากกว่า  จากบันทึกเรื่อง...ทำตัวเหมือนน้ำชาล้นถ้วย 
ครูอ้อยอาจจะคิดมากไปเอง...แต่อย่างไรก็ตาม  ความตั้งใจจริงของครูอ้อย  ก็จะยังคงมีอยู่ตลอดเวลา  
กลับมาโรงเรียน  ครูอ้อยยังรู้สึกตื่นเต้นกับการทำงานนี้  มากเกินกว่าการที่จะเป็น..ทั้งที่..ไม่ใช่เรื่องของตัวเองเลย...
เฮ้อ.!.....แต่ก็เป็นก้าวต่อไปของ...ครูเชี่ยวชาญ...เช่นกัน