“...การจะเป็นเสือนั้นไม่สำคัญ สำคัญอยู่ที่เรามีเศรษฐกิจแบบพอมีพอกิน แบบพอมีพอกินนั้นหมายความว่า อุ้มชูตนเองได้ให้พอเพียงกับตนเอง อันนี้ก็เคยบอกว่าความพอเพียงนี้ไม่ใช่หมายความว่า ทุกครอบครัวจะต้องผลิตอาหารของตัว จะต้องทอผ้าใส่เองอย่างนั้นมันเกินไป จะต้องมีความพอเพียงพอสมควร บางสิ่งบางอย่างที่ลิตได้มากกว่าความต้องการ ก็ขายได้ แต่ขายในที่ไม่ห่างไกลเท่าไหร่ ไม่ต้องเสียค่าขนส่งมากนัก...”
พระราชดำรัสความตอนหนึ่ง พระราชทานแก่คณะบุคคลต่าง ๆ ที่เข้าเฝ้าฯถวายชัยมงคลเนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรณษา ณ ศาลาดุสิตดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต เมื่อวันที่พฤหัสบดีที่ 4 ธันวาคม 2540
.............................
และวันนี้ที่ศูนย์บริการวิชาการจัดอบรม ‘ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและการประยุกต์ใช้ในการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา’ เพื่อให้คณาจารย์มหาวิทยาลัยขอนแก่นได้รับความรู้ความเข้าใจปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการเรียนการสอนและแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้นำชุมชนที่นำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้อย่างได้ผล
ครั้งนี้ได้เรียนเชิญรองศาสตราจารย์ ดร.อดิศร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา มาเป็นวิทยากรในวันนี้ และในวันพรุ่งนี้ การร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้นำชุมชนคำปลาหลาย อำเภออุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น
กิจกรรมครั้งนี้ได้รับความสนใจเป็นอย่างดีจากคณาจารย์ทุกคณะวิชา นอกจากนี้ยังมีคณาจารย์จากมหาวิทยาลัยราชภัฎเลย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านช้าง จังหวัดเลย และมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุลสนใจเข้าร่วมด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณน้อง
ขอบคุณครับคุณน้อง
เหมาะกับกระแสปัจจุบันของทั้งสังคม และการเมืองของไทยครับ
เอาเป็นว่าเป็นเสือน้อยๆไปก่อนแล้วกันครับ ลับคมเขี้ยวไปเรื่อยๆ ดีกว่า เป็นเสื้อใหญ่แต่ไม่มีฟัน คงไม่มีประโยชน์ครับ
กินแค่พออิ่มก็พอครับ
สวัสดีค่ะ วันนี้ชาวคณะแพทย์มาร่วมสองท่านค่ะ