พ่อบ้านของครูอ้อยไปงานบุญบั้งไฟ...ตั้งหลายวันแล้ว บ้านเหงาๆยังไงบอกไม่ถูก...ไม่มีใครมาแย่งเครื่องคอมพิวเตอร์... รู้สึกว่า..โล่งๆ พิมพ์งานได้อย่างไม่ต้องรีบร้อน... แต่ไม่มีเธอ......ครูอ้อยเหงา และอดด้วย เพราะหากเธออยู่ ครูอ้อยก็อิ่มอร่อย.. .เห็นฝนตกแบบนี้ ไม่รู้ว่าต้องนั่งรถกลับมากับสายฝนหรือเปล่า.. ถนนลื่น...เป็นห่วงจังเลย อ้อ..ลืมไปนั่งรถไฟ... พรุ่งนี้จึงจะกลับมาถึงบ้าน ครูอ้อยก็ไปประชุมอบรม กลับมาก็เย็น และต้องรีบอาบน้ำแต่งตัว...ไปงานแต่งงานอีกด้วย ไม่รู้ว่า..เวลาครูอ้อยไม่อยู่บ้าน..เธอจะเหงาแบบครูอ้อย...หรือเปล่า
มาทักทาย ให้หายเหงาค่ะ
สวัสดีค่ะน้อง..อุบล จ๋วงพานิช
ขอบคุณค่ะ..หายเหงาแล้วค่ะ
เข้ามาทักทายให้หายเหงาอีกคนค่ะ อีกไม่นานคุณพี่พ่อบ้านคงกลับมาอย่างปลอดภัยค่ะ คุณครูก็จะไม่เหงาอีกแล้ว อิจฉาจัง
ดีจังค่ะน้อง...aswished
ขอบคุณค่ะ
กิโมโน
อยากเห็น จั้งเลย
ขอดูหน่อย อย่าลืมลงในบล็อกต่อไปนะคะ
รอ
รอ
รอ
คุณหมอหน่อยขา...พญ รวิวรรณ หาญสุทธิเวชกุล
ขอบคุณค่ะ