เมื่อไร คนในวงการศึกษา จะตาสว่าง ไปเรียนรู้สะที
"ลูกชายเรียนชั้นม.2 ถูกตราหน้าว่าโง่ผูกคอตายที่บ้านหลังนี้-ควายกำลังให้อาหารปลา-บางตัวเล็มกินต้นข้าว"
เอามาจาก blog ของ ครูบา ฯ
http://gotoknow.org/blog/sutthinun/104452
ลองไปอ่านดู
และ อ่าน http://gotoknow.org/blog/Innofadevelopment/104741 เป็นเรื่องราว ของ ชาว ปูน ฯ ไป เรียนรู้ กับ ครูบา ฯ
( ไม่ใช่ ลูกของผมนะครับ ..... จ่าหน้ากระทู้ ไปงั้นเอง)
ระบบการศึกษาแบบ หลง คิดว่า ข้อมูล คือ ความรู้
หลง คิดว่า รับรู้ คือ เรียนรู้
ทำเอา คนไทย คนญี่ปุ่น ฝรั่ง ฯลฯ ย่อยยับ ฆ่าตัวตาย ฯลฯ มามากแล้ว ------> กว่าท่านๆ ผู้ทรงคุณวุฒิทั้งหลาย จะเข้า "ใจ" การศึกษา ก็ต้องโน้น เกษียณไปแล้ว หรือ เผา ฝังไปแล้ว ยังไม่รู้สำนึกก็มี
อาจารย์ครับผมแวะมานำบทความไปอีกครับ ขอบคุณมากครับ http://gotoknow.org/blog/mrschuai/102160
ถ้าในความคิดของผม การเรียนรู้คือการ รับรู้ ลองทำ สอนคนอื่นต่อได้ จะใช่ไหมครับ
ต้องกลับมา refresh ตัวเอง ยังเข้าใจถูกไหมคะ
รับรู้ หมายถึง ได้ข้อมูลมา จากการได้ยิน ได้ฟัง ได้เห็น ได้สัมผัส รับมาเก็บไว้
เรียนรู้ หมายถึง เราประมวลสิ่งที่เรารับรู้มานั้น มาลองปฏิบัติจนเกิดการเรียนรู้ด้วยการคิด การทำของตนเอง
ผิดถูกอย่างไร ช่วยเติมให้ด้วยค่ะ ขอบพระคุณอาจารย์ค่ะ
คงใช่ครับ
KIDs ความรู้ที่ค้นพบโดยคนๆหนึ่ง พอพูดออกมา ตีพิมพ์ออกมา เป็นข้อมูล
เราเอาข้อมูล ของเขามา แต่ หลงว่า ได้ความรู้มา
จนกว่าเราจะเอาไปทำ นั่นแหละ เราก็ เจอ และ ร้องว่า ใช่เลย ที่สอนมา บอกมา ใช่เลย
ตัวอย่าง
พระพุทธเจ้า ทรงค้นพบพระธรรม ( ไม่ได้ทรงสร้าง) จากนั้น ก็ทรง สอน บอกพวกเรา
พวกเรา บางกลุ่ม ก็เอาไปท่อง เอาไปจำ เอาไปสอบ จนได้ เปรียญ ได้ปริญญา กันมา นี่แหละ ได้ "ข้อมูล" ได้ ใบลานเปล่า
พวกเราบางกลุ่ม ก็เอาที่ทรงสอนไปทำ ไปลอง มา ลปรร กัน กับผู้รู้ (ค้นพบ ตามที่ พระพุทธเจ้าทรงสอนแล้ว) ทำไปเรื่อย จน ค้นพบ ก็จะร้อง "เป็นจั้งซี่ "
ตัวอย่าง
การแต่งงาน หญิงคนหนึ่งแต่งงานแล้ว ก็พยายาม จะสอน ลูกสาวว่า แต่งแล้วเป็นไงบ้าง ลูกสาวไม่เข้าใจ เพราะ ที่แม่สอน มันเป็นแค่ "ข้อมูล" จนวันหนึ่ง แต่งงานจริง จึงบอกแม่ว่า เข้า "ใจ" แล้ว เมื่อก่อนมันแค่ เข้า "สมอง"
จริงๆ พวกเรียน หมอ ก็เรียนแบบ ทำจริง ของจริง มีการ ลปรร กันนะ หมอ มี กระบวนการเรียนรู้ที่ดีมาก เพียง แต่ อะไรบางอย่างหายไปจากชีวิตหมอเท่านั้นเอง สำคัญยิ่งยวดสะด้วย ฮ่าๆๆๆ ( คิดเอง หาเอง ก็แล้วกัน)
วิศวะ ก็เคยมีระบบเรียนรู้ แบบทำจริง ลปรร ฯลฯ แต่ พอ งกๆ เค็มๆ รับ นักศึกษา เยอะ ปานนี้ อะไร อะไรที่ดีๆ ก็พังไป พร้อม กันเร่งรีบ แบบเสพนิยม หมดสิ้น -----> กลายมาเป็น ปริญญาแบบ "ข้อมูล" มากกว่า "ความรู้"
พวกเยอรมัน พวกเบลเยี่ยม เรียน วิศวะ กัน ๘ ปี ทั้ง ทำงานจริง ทั้งเรียน พวกกรมอาชีวของไทย เราก็มี ทวิภาคี นะ แต่ วิศวะ ยังชอบ สอนแบบสุกี้ (ลวกๆ ) ----> ห่วง แต่ จะผลิตให้ทัน ๔ ปี ไม่คิดต่อ ว่า "ทำไม ๔ ปี น่ะ เอา เวลามา ล้อมกรอบตนเอง"
พวกฟินแลนด์ และ หลายแห่งใน USA มี โรงเรียนสาย เทตโนโลยี สายการตลาด ที่สอนแบบ Team academy ( คลิกหาดูใน google / yahoo) เรียนแบบ Constructivism เต็มๆเลย เน้นโครงงาน ทำเป็นทีม ทำกับลูกค้าด้วย จ๊าบมากๆ
กระผมก็ยังเรียนอยู่ ทั้งๆที่รู้ว่าอาจารย์(บางคนเป็นถึงดร.)ยัดความรู้ใส่ให้เต็มปากนักเรียนนักศึกษา ใส่ให้มากที่สุด แล้วตอนสอบ ก็คายออกมา ให้เหมือนกับสิ่งที่อาจารย์ยัดให้ได้มากที่สุด ถึงจะได้คะแนนดี แต่กระผมจะทำอย่างไรได้ ในเมื่อก็ต้องเรียนผ่านไปกับพวกอาจารย์เหล่านั้น ไม่งั้นก็คงเรียนไม่จบมหาวิทยาลัย คุณพ่อคุณแม่ก็เป่าหูอยู่ทุกวันว่า เรียนแค่ 4 ปีนะลูก รีบๆรับปริญญาเข้านะลูก รีบๆออกมาทำงานเข้านะลูก ในเมื่อสภาพแวดล้อมของกระผมเป็นอย่างนี้ จะให้ทำอย่างไรได้ ในใจก็รู้สึกไม่อยากจะยัดความรู้เข้าปากตัวเองโดยไม่ได้เคี้ยวอะไรเลย แต่จะทำอย่างไรได้
คงต้องเอาตัวรอดไปก่อน .... ปรับตัว เอาตัวรอดไปก่อน จำก็จำว่ะ
พ่อแม่เรา ก็ โดน หล่อหลอม หลงผิด มาเช่นกัน อย่าไปว่าท่าน พ่อแม่ คือ อรหันต์ของลูก ทำตามท่านสะ
หากเป็นพ่อคน ก็ สอนลูก ให้ learn how to learn ให้ได้
ไม่ทำก็ไม่รู้คะ
ขอบคุณมากครับ
ขอบพระคุณ อาจารย์มากๆ เลยค่ะ ที่ช่วยให้ข้อมูลเกี่ยวกับการศึกษา และแง่คิดที่เป็นประโยชน์ สำหรับคนที่กำลังศึกษาอยู่ จะได้เห็นมุมมองที่แตกต่าง และหากเข้าใจ ก็ยังพอปรับตัว ปรับใจ ปรับความคิดได้ทัน