สวัสดีค่ะ ทุกท่านที่คิดถึง...ดิฉันห่างหายจาก G2K ไปหลายวันค่ะ เนื่องจากในระหว่างวันที่ 14-19 มิถุนายน 2550 ดิฉันได้เดินทางไปยังนครหนานหนิง (Nanning) ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เพื่อเข้าร่วมการสัมมนาวิชาการ ดูงานและจัดนิทรรศการการศึกษาไทย ที่สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาเป็นผู้จัด
นครหนานหนิง เป็นเมืองเอกของเขตปกครองตนเองของชนชาติจ้วงกว่างซี อยู่ในมณฑลกวางสี (Guangxi) ติดต่อกับมณฑลกวางตุ้ง ใกล้ชิดกับเมืองฮ่องกง และมาเก๊า ... เมืองหนานหนิง มีประชากรทั้งหมด 6 ล้าน 3 แสน 5 หมื่นคน ในจำนวนนี้มีประชากร 1 ล้าน 4 แสนคน ที่อาศัยอยู่ในเขตเมือง
หนานหนิง มีสมญานามว่า “เมืองสีเขียวแห่งประเทศจีน” เนื่องจากเป็นเมืองที่มีต้นไม้เขียวชอุ่ม ชุ่มชื่นตลอดปี ทั้งในเมืองและรอบเมือง ที่ดิฉันประทับใจคือทางเดินที่อยู่ด้านข้างของถนนภายในเมือง ปลูกต้นไม้ทั้งต้นสูงเป็นร่วมเงา ส่วนใหญ่เป็นต้นมะม่วงที่มีทรงพุ่มร่มรื่นมาก และต้นไม้ทรงพุ่มเตี้ยๆปกคลุมข้างทาง ทำให้สองข้างทางเดินในเมืองร่มรื่นมากๆ ยังมีสวนหย่อมเล็กๆ เป็นระยะ อยู่ด้านหน้าหมู่ตึกแถว ในช่วงเช้าๆ จะมีผู้คนออกมาเดินเล่น ออกกำลังกายกันทั้งรำดาบ รำกระบอง รำพัด รำมวยจีน เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ที่เกาะกลางถนนทั้งในเมืองและนอกเมืองก็จะเต็มไปด้วยไม้ประดับจัดตกแต่งสวยงาม
อาคารที่พักอาศัยส่วนใหญ่เป็นตึกสูงหลายชั้น สร้างเป็นรูปทรงเดียวกันที่สวยงามเป็นหมู่เหล่า ทั้งในเมืองและนอกเมือง และส่วนใหญ่หน้าอาคารจะมีสวนหย่อมค่อนข้างใหญ่สวยงามประดับประดามองไปทางไหนก็เขียวชอุ่ม ชุ่มชื่น
ด้านหน้าของโรงแรมที่เราพักจะมีทางเดินริมน้ำซึ่งเป็นทะเลสาบของเมือง รวมทั้งมีที่ให้ผู้คนได้นั่งพักผ่อนหย่อนใจกัน นอกจากนี้ที่สะพานข้ามทะเลสาบหน้าโรงแรมยังทำเป็นน้ำตกสวย ตกแต่งด้วยไปแสงสีสวยงามให้ผู้คนได้เดินเล่นพักผ่อนในช่วงกลางคืนด้วย รวมครั้งนี้ นับได้เป็นครั้งที่ 5 ที่ดิฉันได้มีโอกาสไปเยือนประเทศจีน สิ่งหนึ่งที่ดิฉันพบก็คือ ความยิ่งใหญ่ของจีนค่ะ ไม่ว่าจะในอดีตหรือปัจจุบัน ... ทุกอย่างที่จีนสร้างเหมือนจะมีหลักการตั้งไว้เลยว่า เล็กๆไม่ ใหญ่ๆทำ .....
การแต่งกายของชนเผ่าต่างๆ ในจีน

มุมมองจากตึกสูง 58 ชั้น ซึ่งเป็นตึกที่สูงที่สุดในนครหนานหนิง

ตึกสูงแสงไฟสีขาวที่อยู่ตรงข้ามกับตึกแสงสีฟ้า
คือโรงแรมที่เราพัก
โรงแรมที่พัก ด้านหน้ามีทะเลสาบ และสวนหย่อม
กลางคืนมีน้ำตกและการแสงไฟหลากสี
ตึกสีทอง

อาคารที่พักนอกเมืองกับสวนหย่อม

เมื่อ ศ. 22 มิ.ย. 2550 @ 14:36
เห็นแล้วคิดถึงหนานหนิงเลยค่ะ ข้าวเพิ่งไปเมื่อเดือนตุลาคมปีที่แล้ว อยู่ที่นั่นเกือบ10วัน (ช้อปทุกวัน^_^) เมื่องเค้าใหญ่มากๆ ตึกสูงๆก็เยอะ อากาศดี อยากไปเที่ยวอีกค่ะ
สวัสดีจ้ะข้าว...ขออนุญาตย้ายข้อความของข้าวมาไว้ตรงนี้นะค่ะ ... รูปที่ข้าวส่งมาไม่โชว์ค่ะ ไม่ทราบโหลดขึ้นไฟล์อัลบั้มก่อนรึปล่าวค่ะ ... resize ด้วยก็ดีนะค่ะ จะไม่ทำให้ข้อความตกลงมาอยู่ข้างล่าง
สวัสดีค่ะ
หายไปหลายวัน คิดถึงจังเลยค่ะ เข้ามาดูที่บ้าน เห็นไม่อยู่ ขอต้อนรับค่ะ รูปสวยจังค่ะ
ภาพเยือนหนานหนิงค่ะ
สวัสดีค่ะ พี่sasinanda ขอบคุณมากค่ะ แป๋วหายไปหลายวันค่ะ กลับมาก็ยุ่งๆวุ่นๆกับงานหลายเรื่องค่ะ ก็เลยยังไม่ได้แวะเวียนมาค่ะ คิดถึงทุกๆท่านค่ะ ตอนนี้เลยพยายามจะเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับที่ไปจีนมาค่ะ แล้วก็อาจจะแวบหายสักพักค่ะ จนกว่างานสอนจะเพลาๆค่ะ
ภาพสวยมากจ้ะ ข้าว ... พี่ไปไม่เห็นรถเล็กแบบนี้เลยค่ะ น่ารักดีเน๊าะ
ขอบคุณ อ.ขจิต ค่ะ ที่แวะเวียนเยี่ยมยาม ส่งข่าวคราวถึงกันเสมอๆ นะค่ะ คิดถึงทุกๆท่านเลยค่ะ แต่ยังไปเยี่ยมเยือนได้ไม่ทั่วถึงค่ะ
หวัดดีจ้ะน้อง ... อยากทานส้มตำอร่อยๆค่ะ มาชวนพี่ด้วยซิ...ยิ้ม ยิ้ม...เดี๋ยวมีเรื่องเล่าให้ฟังแถมๆ.....
สวัสดีครับ อ.แป๋ว
คิดถึงอยู่หลายวันได้แต่มาด่อม ๆ มอง ๆ แต่ก็ไม่เห็นเจ้าบ้าน -
เป็นยังไงบ้างครับ...
สวัสดีค่ะ คุณแผ่นดิน ขอบคุณสำหรับรูปค่ะ น้องดินถือพานน่ารักมาก สาวน้อยที่ถือพานคู่กัน หน้าตาเหมือนหลานสาวตัวน้อยของพี่เลยค่ะ... แม่เขายังไม่ได้โทรมาเล่าให้ฟังเลยค่ะ...ขอบคุณมากค่ะ
ยังมีอีก 3 - 4 ภาพเดี๋ยวส่งไปให้ก็ได้นะครับ เพราะแฟนบอกว่าไม่เห็นมีผู้ปกครองเด็ก ๆ ไปในวันไหว้ครูเลย มีก็แต่เธอคนเดียวเท่านั้น ... (ถ้าเธอดูไม่ผิด)
บันทึกต่อไป.. จะเป็นเรื่องวันไหว้ครูของลูก ๆ ... ขออนุญาตนำภาพหลานสาวแสนสวยใสของ อ.แป๋ว แสดงในบันทึกด้วยนะครับ
ขอบคุณมากค่ะ อยากได้ภาพค่ะ ส่งให้พี่ทาง e-mail ก็ดีค่ะ ... ได้ค่ะ แล้วพี่จะบอกน้องสาวที่สารคามอ่านบันทึกคุณแผ่นดินด้วยค่ะ..ขอบคุณค่ะ
หวัดดีหนูpaew
อาจารย์ก็เคยไปหนานหนิงมาแล้ว เมื่อสามปีก่อน ไปทำMOUกับมหาวิทยาลัยชนชาติกว่างซี ที่จริงปีนี้อาจารย์ไปตอนประชุมที่กท.กับสกอ.เรื่องโรดโชว์นี้นะ แต่ไม่ยักกะเห็นหนู อาจารย์จึงให้คนอื่นไปแทน
ภาพชาวเขาหนานหนิงสวยจัง นึกถึงความหลัง ตอนท่านเลขาธิการพรรคคอมมิวนิตส์พาคณะอาจารย์ไปเลี้ยงที่ภัตตาคารคล้ายๆอย่างนี้แหละ แล้วมีระบำชาวเขา ตอนจบมาจับอาจารย์ไปเต้นด้วยแล้วทำพิธีแต่งงานให้
เลยถูกแซวว่ามีภรรยาทิ้งไว้ที่หนานหนิงไม่ยอมพากลับเมืองไทย:)
หนูPaewล่ะ ถูกจับแต่งหรือป่าว?
สวัสดีค่ะอาจารย์
ลุ้นๆ อยู่ค่ะ ว่าน่าจะได้พบอาจารย์ เพราะเห็นมีหลาย ม.ราชภัฎ เข้าร่วม... ตอนประชุมหนู paew ไม่ได้ไปค่ะ ให้เจ้าหน้าที่ไปแทนค่ะ ... เสียดายจังเลยไม่ได้พบอาจารย์
วันสุดท้ายที่ร้านอาหาร เขามีการแสดงของชาวชนเผ่า และมีจับแต่งงาน ดื่มเหล้าด้วยค่ะ เขาเชิญ หรือ จับเฉพาะแขกผู้ชายขึ้นไปค่ะอาจารย์ ... หน paew ไม่ยอมถูกจับไปแต่งงานแบบนี้หรอกค่ะ เหมือนคลุมถุงชน....อิอิอิ
บ้านเมืองเขาน่าอยู่ดีเหมือนกันนะค่ะอาจารย์ คุณภาพชีวิตก็ดูดี แต่ห้องน้ำเขาก็ยังไม่ค่อยให้ความสนใจในการดูแลความสะอาดนะค่ะ ขนาดที่ห้องสัมมนาที่ศาลาประชาชนหรู ที่ใช้จัดงานก็ยังดูแลไม่ค่อยสะอาดค่ะ
สงสัยถ้ามีจัดนิทรรศการทำนองนี้ คงจะสอบถามและชวนๆกันไปก็ดีนะค่ะ ... คงได้มีโอกาสกราบอาจารย์งามๆ สักครั้งนะค่ะ....
สวัสดีครับ
มาเก็บเกี่ยวของฝากจาก หนานหนิง แต่เช้าตรู่ ด้วยความขอบคุณครับ
แอบมาเยือนหนานหนิง กับพี่แป๋วครับ
เอาอีกๆๆ(ภาพ)
สวัสดีคะอาจารย์แป๋ว
เห็นบ้านเมืองเขาแล้วสดชื่นดีนะคะ อยากเห็นเมืองไทยโดยเฉพาะเมืองใหญ่ๆเขียวชอุ่ม พุ่มไสวแบบนี้จัง
Konnichiwa ค่ะ อ.Handy
หากมีโอกาส ลองไปเยี่ยมเยือนหนานหนิงก็ดีนะค่ะอาจารย์ ถ้าอยากลองโหดๆ ทดสอบร่างกายก็ไปทางรถยนต์ได้ค่ะ...
ขอบคุณค่ะน้องเอก เดี๋ยวมีทะยอยทั้งเรื่องเล่าและภาพค่ะ
สวัสดีค่ะน้องกมลนารี ... บ้านเราและบ้านเขา (หนานหนิง) มีภูมิประเทศ และภูมิอากาศคล้ายกันค่ะ แต่การจัดการเรื่องสภาพแวดล้อมของเมืองคงต่างกันค่ะ...
สวัสดีค่ะ อ.Paew
สวัสดีค่ะ คิดถึงอยู่ค่ะ...หายไปหายวันมีภาพมาฝากพวกเราตามเคย...
http://gotoknow.org/file/pangchub/pic3_resize.jpg
สวัสดีค่ะอ. Paew
Nanning --> Nannie 555
เมืองใหญ่จังเลยค่ะ ผิดจากเมืองจีนในจินตนาการเลย สงสัยเพราะดูแต่หนังฮ่องกงจนติดภาพ
อ. Paew ถ่ายรูปตอนกลางคืนสวยจังค่ะ ยังถ่ายภาพกลางคืนไม่ค่อยได้ดีเลย ต้องพยายามต่อไป อิอิ
^__^