ในฐานะผู้นำทีม เธอมีสปีริตหรือเปล่า

สวัสดีอีกครั้งครับ !

เพื่อนพ้องน้องพี่ชาวบล็กทุกท่าน สำหรับบทเรียนคุณธรรมที่กระผมจะนำเสนอในวันนี้นั้นเป็นเรื่องราวย้อนหลังมาจาก กิจกรรม "โต้วาทีสิ่งแวดล้อมระดับชาติ" ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ครับ

โดยที่ ในครั้งนี้ กระผมจะขอเล่าเรื่องราวประทับใจ ของทีม ภาษาอังกฤษ ครับ คือหลังจากที่แข่งขันกันวันแรก น้อง บุ๋ย ในฐานะผู้นำทีมภาษาอังกฤษ ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ซึ่งเราเตริยมตัวกันน้อยมาก น้อยมากจริงๆ เพราะบอกล่วงหน้าแค่วันสองวันเท่านั้นเองครับ

น้องบุ๋ยเล่าให้ฟังว่า ที่มาแข่งในครั้งนี้ เพราะ ศักดิ์ศรี ของ บางมด นะครับ ภาษาอังกฤษเราก็ไม่ได้เก่งกาจอะไร แต่พอสื่อสารได้เท่านั้นเอง ผมฟังแล้วก็รู้สึกประทับใจความคิดของน้องบุ๋ยพอสมควร เพราะรู้ทั้งรู้ว่ามาแข่งต้องแพ้แน่นอน เนื่องจาก เตรียมตัวน้อย พื้นฐานการโต้วาทีแบบสากลก็ไม่มี ข้อมูลก็แทบไม่ได้ศึกษามาล่วงหน้า แต่เพราะไม่มีใครสนใจมาแข่ง เราเลยต้องขอร้องแกมบังคับ ถึงมีตัวแทนชาวบางมดมาได้ละครับ

ซึ่งเหตุการณ์ที่น้องบุ๋ยเล่าให้ฟัง แล้วผมอดเล่าต่อไม่ได้คือ พอแข่งเสร็จในนัดคัดเลือก น้องบุ๋ยได้เป็น "แมน อ็อฟ เดอะ แมช" เนื่องจากมีการหักล้างเหตุผล มีการเชื่อมโยง และโน้มน้าวใจดีมาก

แต่ ประธานคณะกรรมในชุดนั้น กลับถามน้องบุ๋ยว่า "คุณมีสปีริต หรือเปล่า เพื่อนในทีมคุณพูดไม่ค่อยได้เลย คุณพูดได้อยู่คนเดียว ได้ช่วยเพื่อนทำงานบ้างหรือเปล่า"

ฟังดูเหมือนบุ๋ยจะผิด แต่เมื่อบุ๋ยได้พูดชี้แจงสภาพความเป็นมาของทีมเรา ที่มีแต่เด็กวิศวกรรมศาสตร์ การเตรียมตัวก็เป็นแบบ "วัน ทู คอล" คือ วันสองวัน ก็ เรียกมาแข่งเลย เท่านั้นละครับ กรรมการก็เลยเอ่ยปากชมทีมบางมดภาคภาษาอังกฤษว่า "มีสปีริต" มาก

ผมเห็นด้วย และนับถือน้ำใจทีมภาษาอังกฤษทุกคนครับ เขาแต่ละคน สู้ เพื่อศักดิ์ศรีชาวบางมด สู้ยิบตาจริงๆ ถึงจะแพ้ แต่ชนะใจด้วย ความคิดในการโต้คารม มันช่าง สมศักดิ์ศรีเหลือเกิน

ผมภูมิใจในการทำงาน และวิธีคิด วิธีสื่อสาร วนสถานการณ์ที่เราตกเป็นรอง พวกเขามีวิธีให้กำลังใจตัวเอง ได้ดีที่สุด เป็นอีกครั้งที่ผมประทับใจ และได้เรียนรู้ว่า สปิริต กับ ศักดิ์ศรี มันคือสิ่งที่แสดงให้เห็นคุณค่าที่แท้จริง ที่เราอวดใครได้อย่างเต็มภาคภูมิ

"ให้กำลังใจตัวเองเถิดครับ  เพราะคนอื่น เหยียบย่ำเรา เยอะแล้ว"