ต้นกล้าของชาวนาในทุ่งข้าว คือ สัญลักษณ์ของนิสิตใหม่ ผู้ซึ่งรอวันเติบโตเป็นลมหายใจของแผ่นดิน

หนังสือรับน้อง เมื่อ  15  ปีที่แล้วที่ผมเป็นบรรณาธิการ  อันที่จริงต้องเรียกว่า  ฝึกเป็นบรรณาธิการเสียมากกว่า  รวมถึงการทำเองเสียเกือบทุกอย่าง  เพราะในช่วงปิดเทอม  บรรดารุ่นพี่ทั้งหลาย  ต่างก็เร้นหายกลับบ้านไปหมด   ทิ้งผมอยู่เหย้าเฝ้าองค์การนิสิตแต่เพียงผู้เดียว   เมื่ออยู่คนเดียวโดด ๆ เช่นนี้   ภาระแห่งการทำหนังสือทั้งหลายทั้งปวง  จึงตกอยู่ที่ผม  ทั้งคิด  - ทำ - พิมพ์ต้นฉบับ - ส่งโรงพิมพ์  

 

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คนแรกที่ผมนึกถึงและต้องวิ่งแจ้นเข้าไปหาก็คือ  ผศ.ธัญญา  สังขพันธานนท์  หรือที่รู้จักในนามแฝง  “ไพฑูรย์  ธัญญา”  ผู้ซึ่งได้รางวัลซีไรต์จากรวมเรื่องสั้นชุด  ก่อกองทราย  เมื่อปี  2530</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมร้องขอให้ท่านได้ช่วยเขียนคำต้อนรับ  หรือคำทักทายนิสิตใหม่ให้  2  ชิ้น,  ซึ่งท่านก็ตอบรับที่จะช่วยเหลือ  บทกวีร้อยแก้วบทแรกมีชื่อว่า  “คำทักทาย”   ส่วนอีกบทเป็นบทกวีสั้น ๆ  เพียงบทเดียว   โดยต่อมาบทกวีดังกล่าวเป็นที่นิยมแพร่หลายในแวดวงนักกิจกรรมของมหาวิทยาลัย นั่นคือ</p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ผลิบาน  แย้มยิ้มรับ  กับแดดจ้า</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">อ่อนเยาว์  แต่หาญท้า  ตะวันฉาย</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ยิ่งเติบโต  ยิ่งกล้า  ยิ่งท้าทาย</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">เต็มค่า  เต็มความหมาย  เต็มแผ่นดิน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><div style="text-align: center"></div>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บทกวีข้างต้นนั้น,  มีชื่อว่า “ต้นกล้า”  แต่อันที่จริง  ท่าน อ.ธัญญา  ไม่ได้ตั้งชื่อบทกวีนี้เลย   เป็นแต่เพียงเขียนให้เท่านั้น  ผมมาเรียกเองว่า "ต้นกล้า"  แต่ในระยะหลังนี้  ผู้คนนิยมเรียกใหม่ว่า "เธอ คือ ต้นกล้า"  เพื่อชี้ชัดให้เห็นว่า  นิสิตทุกคนเป็นเสมือน "ต้นกล้า"  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การที่เรียกชื่อบทกวีใหม่เช่นนั้น  เป็นการสะท้อนให้เห็นว่า  บทกวีได้ถูกนำไปใช้ในสถานะใหม่   จากแค่นิสิตใหม่ไม่กี่คนไปสู่องค์รวมของนิสิตทั้งสถาบัน ! </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บทกวีบทนี้,  ผู้เขียนได้หยิบยกเอาต้นกล้าของชาวนามาเป็นสัญลักษณ์ของนิสิตใหม่   ผู้ซึ่งในอนาคตจะเติบโตไปเป็นลมหายใจของแผ่นดิน  -</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ต้นกล้าที่ชาวนาเพาะปลูกในต้นข้าว   ในวันหนึ่งก็เติบโตผ่านการปักดำ  ทานทนต่อฟ้า, ฝน,  ดิน, ลม , น้ำ   จนในที่สุดก็กลายไปเป็นเม็ดข้าวหล่อเลี้ยงผู้คน  และนั่นคือ   การเปรียบเทียบที่ลุ่มลึก  งดงามทั้งคำและความหมาย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่ใคร่แน่ใจนักว่า  การที่องค์การนิสิตที่บริหารงานโดยพรรคชาวดิน  ซึ่งมีสัญลักษณ์เป็นเคียวและรวงข้าวนั้น   เป็นส่วนหนึ่งที่ อ.ธัญญา   นำมาเป็นวิธีคิดเกี่ยวกับการกำหนดให้ต้นกล้าเป็นสัญลักษณ์ใช้เรียกแทนนิสิตใหม่หรือเปล่า,  ผมก็ไม่แน่ใจ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">รู้แต่เพียงว่า  บทกวีบทนี้เป็นที่รู้จัก  ชื่นชมและยกย่อง  รวมถึงนำมาต่อยอดเป็นพันธกิจทางสังคมสืบมาจนบัดนี้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>     </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อย่ากระนั้นเลยครับ,  ผมขออนุญาตนำเสนอบทกลอนของตนเองร่วมไว้ในบันทึกนี้บ้าง  ถึงแม้จะไม่มีอะไรทัดเทียมได้เลยกับ “ต้นกล้า”  ที่ท่านอาจารย์ธัญญาฯ  ได้เขียนไว้ในหนังสือรับน้องเล่มเดียวกันนี้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่อย่างน้อย  บทกวีของผมก็ถูกนำมาผลิตซ้ำกันอยู่หลายปีเหมือนกัน   การกล่าวถึงไว้ในที่นี้ก็เพียงเพื่อต้องการบันทึกเป็นประวัติศาสตร์ทางกิจกรรมเล็ก ๆ  น้อย ๆ  เท่านั้น   แต่บทกลอนดังกล่าว  ก็ได้ทำหน้าที่สะท้อนความมุ่งหวังและตัวตนของผมในรั้วมหาวิทยาลัยในยุคนั้นอย่างชัดเจน  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>  นั่นคือ   สัญญาณเสียงที่ผมส่งไปยังผู้มาใหม่เมื่อ  15  ปีที่แล้ว </p><p></p><p align="center">เธอผู้มาใหม่</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ผู้ที่เต็มเปี่ยมไฟฝันวันหวาน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">หล่อหลอมมาจากห้วงแห่งกาล</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">เธอ  ..คือผู้สืบสานสังคม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p align="center">  ….   </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ฉันมาที่นี่ด้วยความหวัง</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">หัวใจเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งการแสวงหา</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">มิใช่เพียงเพื่อปริญญา</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">โอ้อวดใครต่อใครว่า..ข้าคือปัญญาชน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">>>>>></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">กลับมาอ่านอีกครั้ง..ยังถามตนเองเลยว่า "เขียนไปได้ยังไง !"</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p>