การกระทำ  หรือวาจาใดๆก็ตาม  ขึ้นอยู่กับเจตนา  
บางครั้งสรรพนามบุรุษที่ 2 หมายถึงคนที่เราพูดด้วย  มักจะไม่เข้าใจคำพูดของเรา  หรือเจตนาของเรา 
จึงตีความหมายของคำพูดของเรา  เลยเถิดไปถึงการวิเคราะห์วิจารณ์คำพูดของเรา..ไปแบบผิดๆ 
ในขณะที่เราฟังอยู่  จึงรู้ว่า..เจตนาเราไม่ได้หมายความอย่างนั้นเลย   เพียงแต่เรา..ใช้คำพูดผิดไปนิดเดียว
โดยเฉพาะคนใกล้ชิด  ยอมกันได้  และอธิบายกันได้...จึงไม่มีเรื่อง 
ที่สำคัญที่สุดในเหตุการณ์นี้   เราก็พูดผิด..จริงด้วย 
จึงรู้สึก..ผิดหวังกับคำพูดของตัวเอง  ทั้งๆที่เจตนาของเรานั้น  หมายถึงอีกอย่างหนึ่งก็ตาม 
จึงจำไว้เป็นเครื่องสอนใจว่า  ...จะพูดจา  จงพิเคราะห์ให้เหมาะความ