คำถาม ก็ทำให้เรามองลักษณะของเจ้าของคำถามได้นะคะ

เมื่อวันก่อนได้รับโทรศัพท์จาก Perth ด้วยความประหลาดใจ เป็นเสียงของอาจารย์ที่ปรึกษาหลัก โทรมาเพื่อไถ่ถามเรื่องข้อมูลที่เราใช้ในการเขียน paper จากงานที่ทำใน PhD project ส่วนหนึ่งซึ่งได้รับการ accept เพื่อตีพิมพ์แล้ว แต่ต้องปรับแก้อีกเล็กน้อย ปกติเราจะติดต่อกันทาง email

ได้รับการไถ่ถามว่า ยูเรียนจบมาแล้วได้รับ promotion อะไรหรือเปล่า ก็บอกไปว่าเปล่า ยังทำงานเหมือนเดิม เขาก็ถามว่าจริงเหรอ ทำงานประจำธรรมดานี่น่ะเหรอ ได้ทำงานวิจัยไหม ก็บอกเขาไปว่า ยังไม่มีเวลา แต่ก็พยายามจะเอาความรู้ที่มีไปใช้ประโยชน์ช่วยคนอื่นอยู่ กับไปเป็นวิทยากรเรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวกับงานแล็บ ท่าทางเขาก็ไม่เข้าใจว่า แล้วเราแฮปปี้ตรงไหน

จากคำถามของอาจารย์ท่านนี้ ก็ทำให้คิดถึงอาจารย์อีกท่าน ซึ่งเป็นคู่กันแต่ต่างบุคลิกกันมาก ท่านอาวุโสมากและกว่าจะเข็นให้ท่านใช้คอมพิวเตอร์ได้ ก็ใช้เวลาโขอยู่ ตอนแรกเราต้องติดต่อผ่านทางลูกสาวของท่าน แต่ช่วงหลังก็สามารถเขียน email คุยกันได้โดยตรงกับท่าน ท่านไม่เคยถามเลยว่าเราได้ตำแหน่งอะไร ไปถึงไหนแล้ว แต่ท่านจะคอยบอกว่า ยูต้องใช้สิ่งที่ยูมี สิ่งที่ยูทำที่โน่นให้เป็นประโยชน์กับคนอื่นเยอะๆนะ ยูต้องเขียน paper นะอย่าเก็บไว้เฉยๆ มีงานดีๆมากมายใน thesis ของยู ซึ่งเป็นสิ่งที่ตรงกับความคิดของเรามาก และรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้อ่าน email จากท่านและภรรยา

แล้วก็ทำให้คิดถึงคำถามจากใครๆหลายๆคนที่พบเกี่ยวกับเรื่องนี้ ว่าเรียนจบปริญญาเอกมาจากเมืองนอก แล้วทำไมไม่คิดขวนขวายหาทางก้าวหน้าให้มากกว่าที่เป็นอยู่ ขี้เกียจตอบ ขี้เกียจอธิบายเหมือนกันนะคะ ได้แต่คิดในใจว่า การก้าวหน้าแบบที่ใครๆถามนั้นจะช่วยให้เราทำประโยชน์อะไรได้มากขึ้นไหม ประโยชน์จากการก้าวหน้าเปลี่ยนตำแหน่ง หรืออะไรก็ตามแต่ ล้วนแล้วแต่น่าจะเป็นไปเพื่อตัวเองทั้งสิ้นแน่นอน ซึ่งไม่ใช่เป้าหมายอะไรของเราเลย ตราบใดที่ยังสามารถทำประโยชน์ได้เท่าที่อยากทำ มีโอกาสได้ให้สิ่งที่ตัวเองได้รับมามากมายออกไป ก็เพียงพอและมีความสุขดีอยู่แล้วค่ะ การเป็นด๊อกเตอร์ก็เอาไว้ใช้ เวลาที่มีคนต้องการการยืนยันว่า เชิญคนที่ไม่ธรรมดาจนเกินไปนักมาทำอะไรๆ เพราะคงจะไม่ไปสรรหาตำแหน่งยศอะไรมาปะหน้าชื่ออีกแล้ว 

เขียนบันทึกนี้ เพียงเพราะรู้สึกขี้เกียจอธิบายให้คนถามคำถาม ประเภท "จะได้อะไร" จากการทำอะไรๆ แม้จะรู้ว่าคนแบบนั้นก็คงไม่มาอ่านสิ่งที่เราเขียนอยู่แล้ว แต่ก็อยากเขียนเพื่อระบายความอึดอัดไปยังผู้ "ชอบให้" ทั้งหลายใน GotoKnow ที่เชื่อว่าจะเข้าใจตัวเราได้แน่นอนโดยไม่ต้องอธิบายให้มากความ