พ่อ...คำว่า...ชุบมือเปิบ  นี่เป็นคำไทยที่คนสมัยเก่าใช้กัน  มันหมายความว่าอย่างไรนะ...
ครูอ้อยหันไปถามพ่อบ้าน  ที่มักจะรู้คำไทยเก่าๆ  เพราะเธอเป็นคนเก่า  
อ๋อ...หมายถึง  ล้างมือ  นั่งลงกินข้าวเลย  แบบไม่ได้หยิบจับช่วยเหลือคนอื่นเลย  พอมาถึงก็ล้างมือกินก่อนใคร  เขาเรียกว่า..ชุบมือเปิบ  พ่อบ้านอธิบายอย่างยาวๆจนเข้าใจ 
แล้วอย่างที่ทุกๆคนทำงานกันหัวปักหัวปำ  คิดกันสมองจะพัง  เร่งรีบกันจนหัวขวิด   ทำงานกันจนสารพัดจะทำ  หัวไม่ได้วางหางไม่ได้เว้น  จู่จู่ก็มีคนมากวาดความสำเร็จของเราไป...แบบนี้เรียกว่า..ชุบมือเปิบ..หรือเปล่า  
อย่างที่บางคน  ที่เหนือกว่าเรา  หมายถึง...เอ้อ....เจ้านายเรา    ไม่ได้ทำอะไรเลยทั้งปี  พอหน่วยเหนือทวงงาน   มานึกออกว่า  งานนี้เข้าท่า  จึงรวบหัวรวบหาง  สั่งการตามหน้าที่และบุคคลิก   ให้พวกเราที่ต่ำทางสายงานกว่า...ทำทำทำ  เพื่อจะนำไปเสนอ   แบบนี้เรียกว่า...ชุบมือเปิบ  ไหมนี่  
ทั้งๆที่งานนั้นเป็นงานในปีนี้   แต่ที่ผ่านมา  หมายถึงเวลาที่ผ่านมา 1 ปี  งานนั้นไม่กระเตื้องเลย  จู่จู่มาเอางานใหม่ปีนี้มาขัดตาทัพ   มันจะไปเป็นเรื่องเดียวกันได้ยังไงนี่ 
ก็ยังมีการทำงานแบบ..หน้าชื่นตาบาน  ทำต่อไป  ใบหน้าที่ลูบหน้าปะจมูก   ทำกันไปแบบให้พ้นๆตัว..
ไม่ว่ากันแบบ...ขายผ้าเอาหน้ารอด  
คนต่ำกว่าทางสายงาน..ก็ต้องอดทนทำต่อไป 
เกิดมาเป็นลูกน้องเขานี่   สั่งได้.....เราก็ทำได้ 
เราทำได้....มีศักดิ์ศรีดีกว่า..พวกที่ทำไม่ได้ดีแต่สั่งลูกเดียว..เฮ้อ!