ครบหนึ่งปีเต็มแล้วครับกับการเข้ามาเรียนรู้  กับการพัฒนาคุณภาพในองค์กรแห่งนี้

                   ผ่านลมมรสุมมาก็หลายครั้ง  เกือบล้มก็หลายครั้ง  ถอดใจมาก็หลายครั้ง  ทั้งจากปัจจัยภายในคือตัวเราเอง  และปัจจัยภายนอกคืองาน คนอื่นๆ

                      แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดีครับ  แม้ว่าจะยังไม่แข็งแรงมากนักตอนนี้(พลังแห่งการทำงานเพื่อพัฒนา)  ต้องขอขอบคุณพี่ๆ  เพื่อนร่วมทีมมากๆครับที่คอยให้กำลังใจ  คอยดึงรั้งไม่ให้เราหลุดออกไป  หรือหมดแรงหมดกำลังใจ  ด้วยน้ำใจ  กำลังใจของพี่ๆในทีม....

                      งานพัฒนาคุณภาพเป็นงานที่ยากจริงๆครับ  แบบว่าจะว่าหมูก็ไม่ใช่  ยากสุดก็ไม่ใช่  แต่ว่าต้องอาศัยความพยามอด  ทน  เรียนรู้  และเรียนรู้อย่างมาก   คือเรียนรู้ที่จะเข้าใจกับเนื้อหา  ความหมาย  และวิธีการต่างๆที่เราจะนำมาปฏิบัติ(รวมทั้งการนำมาประยุกต์ให้เข้ากับบริบทองค์กร)        นอกจากนี้ต้องอาศัยความต่อเนื่องและความเสียสละ  เพราะว่าต้องมีบ้างที่เราจะต้องทำนอกเวลา  ...เพราะว่างานประจำก็แทบกระดิกตัวไม่ได้ครับ 

                         และที่สำคัญเพราะว่าความไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญที่สุด  แต่ทำไปเรียนรู้ไป  ดีบ้างไม่ดีบ้าง  ได้ผลบ้าง จนบางทีก็เหมือนกับนักมวยที่เมาหมัดนะครับ   แต่เป็นหมัดของงานพัฒนาคุณภาพที่เกิดจากความมากของเนื้อหา  ความยากของการทำงานกับผู้คนที่หลากหลาย  แตกต่างทางความคิด    (แต่ก็พยามซ้อมบ่อยๆ  จะได้ต่อยตรงเป้ามากขึ้นครับ..) 

                             

                         สิ่งที่ทำให้ยืนอยู่บนเวทีก็คือ   เหมือนกับเป็น Fight บังคับ  ไม่ต่อยก็ไม่ได้  วันหน้าก็ต้องขึ้นเวทีอยู่ดี  อย่างน้อยก็เป็นการเริ่มต้นเพื่อเรียนรู้  เพื่อที่จะค่อยๆก้าวไปข้างหน้า  หวังว่าถ้าเราเรียนรู้ ถ้าเราปฏิบัติและทบทวนกันอยู่บ่อยๆ  อดทน  ก็น่าจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทั้งความรู้ในตัวเรา  และความเปลี่ยนแปลงที่ดีๆในองค์กรได้

          

                          สรุปเป็นสูตรคือ  ความพยายาม  อดทน  ความสามารถในการวิเคราะห์และเรียนรู้  ทำความเข้าใจ  และประเมินปรับปรุงเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องไปเรื่อยๆ

            สรุปการทำงานที่ผ่านมาก็คือ 

  •             เราได้อะไรมากมายจากการทำงาน  ทั้งความรู้ในงาน  
  •             เราได้เรียนรู้เกี่ยวกับตัวเองมากขึ้น  พร้อมๆกับการเปลี่ยนแปลงพัฒนาภายในตัวตนของเราด้วย
  •             และมองเห็นอนาคต  และเส้นทางที่เราจะเดินได้ชัดเจนมากขึ้น  เหมือนการขึ้นเขาไป สักวันเราก็คงถึงยอดเขา 
  •            หลายครั้งที่เราท้อยถอยไม่อยากทำ  อยากหยุด  ก็คงเหมือนกับเราเดินลงเขากลับไปที่เดิมหรืออยู่นิ่งกับที่

              

                  ดังนั้นทุกวันนี้ก็คงจะต้องเดินต่อไป   บนเส้นทางของการพัฒนาคุณภาพ   และเป็นเส้นทางการเรียนรู้สำหรับตัวเราด้วยเช่นกัน  ก็เป็นงานหนึ่งของเราที่อยู่ในองค์กรแห่งนี้  หรือในสังคมนี้ด้วยครับ

                                                        Kmsabai...//  The Beginer..