หน้าตายิ้มแย้ม  แสดงให้เห็นถึงอารมณ์และสุขภาพจิตเลยนะ
 แต่บางคนสิ  หน้าตายู่ยี่  งอง้ำ  ไม่รับแขกเลย  เป็นอะไรนะ  ลองไปถามๆซิว่า...เธอผู้นั้นเป็นอะไร 
ถามเท่าไรเธอก็ไม่บอกแฮะ  ..ต้องอดทน  อยากรู้นี่  ต้องเพียรพยายามถามให้รู้ความให้ได้ 
มันจะเป็นความทุกข์อย่างอื่นไปไม่ได้เลย  เธอกำลังมีคู่แข่งใช่ไหมล่ะ  และเธอก็ทำให้เพื่อนๆยอมรับไม่สำเร็จล่ะสิ  โธ่เอ๋ย..เรื่องแค่นี้  ปลงเสียเถิด  เขาไม่ยอมรับ  วางเฉย  เดี๋ยวก็สงสัย แล้วก็กลับมาเองนั่นล่ะ .... อ้าว...ไม่ใช่เรื่องนี้หรอกเหรอ  แล้วอะไรล่ะ 
เบื่อหน่ายชีวิตล่ะสิ   ไอ้โน่นก็มี  ไอ้นั่นก็มี  พร้อมสรรพ์ไปหมดแบบนี้  คงจะหน่าย อยากได้อะไรใหม่ๆใช่ไหมล่ะ สั่นหน้าทำไมล่ะ  ไม่ใช่อีกแล้ว  งั้น..ก็
เหนื่อยเหรอ  เธอทำงานมากไปหรือเปล่า   เธอกำลังสับสนวุ่นวายกับงานของเธอแน่เลย  บอกแล้วให้ลำดับความสำคัญของงานให้ดีก่อนตัดสินใจทำงานชิ้นใด  นี่ก็คงทำงานนี้และห่วงงานโน้นใช่ไหมล่ะ  ครูอ้อยก็เคยเป็น....ไม่ใช่อีกแล้ว  รู้สึกว่าวันนี้...ครูอ้อย เดาไม่ถูกเลยแฮะ 
งั้น..เธอต้องมีจิตริษยาแน่เลย  เห็นคนอื่นเขามีแฟนเดินคู่กัน  เธอไม่มี  เธออยากมี...มาก  แต่ไม่มีใครมาชอบเธอ เธอเลยอิจฉา..ใช่หรือเปล่า....อย่าเป็นแบบนี้นะ เหมือนเด็กเล็กน่า   เธอโตแล้วนะ...ไม่ใช่อีกแล้ว  อ้าว...ไปไหนล่ะมาบอกก่อน  อย่าเพิ่งนอนสิ  บอกมาก่อน  เธอเป็นอะไร  อะไรนะ  อ๋อ...เธอกำลังจะบอกครูอ้อยว่า...
.เธอทำผิดใช่ไหมล่ะ  เธอกำลังคิดถึงอดีตที่เจ็บปวด   ครูอ้อยบอกเธอหลายครั้งแล้วไง...มองไปข้างหน้า..อย่าหันหลังเมื่อไม่จำเป็น  เช่น  อาบน้ำ  หรือมองเสื้อผ้าในกระจกว่าเรียบร้อยหรือเปล่าเท่านั้น   หัวเราะอะไรล่ะ  อย่าบอกนะว่า..ไม่ใช่อีก..อ้าว..ไม่ใช่อีกแล้ว   งั้นก็  ครูอ้อยนึกออกแล้ว 
เธอ..เป็นวิตกจริตแน่เลย...เธอต้องคิดมาก  กลัวโลกจะถล่มทะลาย  ฟุ้งซ่านน่า  ครูอ้อยคิดว่า..เธอน่าจะ..ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ  ไม่ถูกหรือ  ...นี่ครูอ้อยเหนื่อยแล้วนะ   เดาก็ไม่ถูก  ใช้จิตวิทยาก็ไม่ถูก  แล้วอะไรล่ะ ...
ข้อสุดท้าย...ครูอ้อยฟันธง...

เธอ..เป็น..คน..ไม่...รู้..จัก...ตัวเอง..ดีพอ.....................

ใช่เลย...คือคำตอบสุดท้าย