<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p align="justify">อำเภอพยัคฆภูมิสัย มีการสืบทอดประเพณีบุญบ้องไฟทุกหมู่บ้าน วันนี้โชคดีที่เห็นรุ่นป้าน้าอาสุภาพสตรี แต่งกายสวยงามออกมาเซิ้งบ้องไฟเรี่ยไรไปตามร้านค้า ชาวตลาดจะบริจาคเงินสมทบสร้างบ้องไฟให้คณะต่างๆ ในขบวนประกอบด้วยคนคอยตีกลองให้จังหวะ คนร้องเซิ้งนำ แล้วลูกคู่ร้องรับเข้าจังหวะ เรียบง่ายแต่ดูสวยงามน่ารักมาก เป็นแม่ใหญ่ของใครบ้างก็ไม่รู้ อิจฉาจังเลยที่ผู้อาวุโสทำอะไรน่ากอดอย่างนี้</p><p><div style="text-align: center">
</div></p><p align="justify">ถ้าเราเป็นผู้เรียน ไม่ว่าจะออกไปไหนเราก็จะมองหาบทเรียน เมื่อมองหาก็จะมองเห็น ความเป็นไปความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในมิติต่างๆ จะสร้างความอิ่มเอิบใจที่ได้รู้ได้เห็นอะไรใหม่ๆแปลกๆ เมื่อเห็นแล้วก็คิด คิดแล้วได้ค้น ไขว้คว้าความรู้ก็จะยิ่งสนุกกับสิ่งที่เรียน ..ไม่มีสิ่งมีชีวิตชนิดไหนเลยที่ไม่เปลี่ยนแปลง อะไรละมาทำให้เปลี่ยน สิ่งที่เปลี่ยนไปจากเดิมคือเสน่ห์ของความรู้ มาคอยกระตุ้นต่อมความอยากรู้ให้เต้นยิบๆ </p><p align="justify">ทุกคนมีความอยากรู้ทั้งนั้น ไม่ยังงั้นคงไม่มีคำว่า ”ไทยมุง” ขึ้นมาหรอกนะครับ ความสนใจใฝ่รู้จะเป็นสื่อจูงใจให้เราเข้าไปสู่สนามความใฝ่รู้ บางคนก็ใช้คำว่า”สอดรู้สอดเห็น” ประเด็นนี้สำคัญ เราจะสอดความรู้อย่างไรถึงจะไปดึงความเห็นออกมา ผมเป็นคนโบราณ สายตาก็จะมองหาของเก่า อะไรที่เก่าเก็บมักจะโดนใจอยู่เสมอ </p><p align="justify">วันนี้ไปเที่ยวอำเภอพยัคฆภูมิสัย จังหวัดมหาสารคาม ตั้งใจไปแวะร้านก้วยเตี๋ยวโบราณ ดั่งเดิมขนานแท้100% ตั้งมานานโบราณเต็มที สังเกตจากโต๊ะเก้าอี้ ภาพต่างๆที่ประดับข้างผนัง รสชาติและชนิดอาหาร รวมทั้งเจ้าของร้านที่สอบถามแล้ว อาแป๊ะคนนี้แกไม่เคยสวมเสื้อเลย ชุดมาตรฐานคือกางเกงขาก๊วยผืนเดียว นับเป็นแฟชั่นที่สมถะและพอเพียงแบบเด็ดขาดมาก </p><p align="justify">อาแป๊ะเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ แข็งแรง สอบถามแล้วไม่เคยเข้าโรงพยาบาล แสดงว่าคนที่ไม่สวมเสื้อมาตลอดชีวิตก็มีสุขภาพที่ดีได้ อาแปะยังช่วยเสริฟอาหาร รับแขก ที่สำคัญแกนั่งเป็นโลโก้ประจำร้าน ไม่ต้องไปง้อขอใบรับรองนักชิมจากสำนักไหน ความพิเศษคือเสน่ห์โภชนาการแบบดั่งเดิม ทำให้มีแฟนขาประจำอุดหนุนให้ร้านนี้อยู่ได้แบบสบายๆ ไม่ได้ขายดีเทน้ำเทท่าจนมือเป็นระวิง แต่ก็ไม่ได้ว่างจนนั่งตบยุง มีลูกค้าหมุนเวียนเข้าออกมาอุดหนุนตั้งแต่ช่วงเช้าจนถึงบ่าย ปริมาณอาหารที่เตรียมจำหน่ายต่อวันก็หมดเกลี้ยงพอดี </p><p align="justify">ร้านนี้อยู่ในตัวอำเภอพยัคฆภูมิสัย เยื้องกับที่ทำการเทศบาลตำบลฯ เมนูเด็ดมี ขาหมู ต้มเลือดหมู ผัดกระเพราหมู เกาเหลา และก้วยเตี๋ยวราดหน้า ผัดซีอิ้ว ข้าวราดพริก ราคาเบาๆอย่างละ20-30บาท อร่อยทุกอย่าง ผมเพิ่งสังเกตเห็นร้านนี้เขาบูชาภาพชูชก ไม่ทราบว่าสื่อความหมายถึงอะไร อาจจะอร่อยจนชูชกเรียกพี่ หรือเรียกลูกหลานคนตระกะตระกรามมาชิม ใครอยู่แถวทุ่งกุลาร้องไห้ผ่านไปผ่านมาก็ลองแวะชิม ผมร่ำๆจะหาป้ายร้านเศรษฐกิจพอเพียงไปแขวนให้ ไม่รู้จะโดนตะเพิดรึเปล่า ขนาดป้ายร้านยังไม่มี แกรึจะยอมให้ป้ายอื่นมาทำลายเอกลักษณ์ของร้าน </p><p align="center">
</p><p align="justify">ข่าวดี!!!สำหรับหนุ่มชีกอทั้งหลาย ออกท้องที่คราวนี้ผมไปเยี่ยมบ้านหมอยาพื้นบ้าน ไปเจอสมุนไพรพิเศษมากมาย โดยเฉพาะจำพวกว่านต่างๆ ที่ฮือฮามากคือ “ว่านสาวหลง” ฟังสรรพคุณแล้วตื่นเต้นน่าสนใจ จึงวางแผนปลูกขนาดใหญ่ หวังล่อให้หนุ่มเล็กหนุ่มใหญ่มาจองบัตรคิวขอ..จะแจกวันเฮฮาศาสตร์วันเดียวเท่านั้น ที่เหลือเจ้าสำนักจะเก็บไว้ใช้เอง..สรรพคุณทางยาเป็นยาหอมบำรุงหัวใจ นอกจากนี้ยังมีว่านเด็ดสะระตี่อีกนะครับ เช่น ว่านนกเขา ว่านจอด ว่านพญาไฟ ว่านไล่ผีปอบ ฯลฯ เป็นตำรายาที่การแพทย์แผนไทยยังเข้าไม่ถึง อิอิ,, </p>
ว่านสาวหลง
ข่าวดี!!! สำหรับหนุ่มชีกอทั้งหลาย ออกท้องที่คราวนี้ผมไปเยี่ยมบ้านหมอยาพื้นบ้าน ไปเจอสมุนไพรพิเศษมากมาย โดยเฉพาะจำพวกว่านต่างๆ ที่ฮือฮามากคือ “ว่านสาวหลง”
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
โชคธำรงค์ จงจอหอ · 8 มิ.ย. 2550
Kati · 8 มิ.ย. 2550
นางสาว สิริรัตน์ ศรีวัฒนะ · 8 มิ.ย. 2550
เจเจ · 8 มิ.ย. 2550
๑ ใน 77 โดย หุย · 8 มิ.ย. 2550
ดร.อุทัย อันพิมพ์ · 8 มิ.ย. 2550
กราบเรียน พ่อครูบาเจ้าค่ะ
เรียน ท่านครูบาฯ ที่เคารพ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะครูบา..
การแต่งกายของคุณป้า คุณน้าที่ร่วมขบวนบุญบั้งไฟ ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยค่ะ หมวกก็ทรงแปลกตาค่ะ แต่ที่สำคัญคือความตั้งใจของคนที่ออกมาทำเนี่ยแหละค่ะ น่ารักจริงๆ..
ภาพชูชกก็แปลกค่ะ ไม่เคยเห็นมาก่อนอีกเหมือนกัน.ได้ความรู้ใหม่เยอะเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ผมเองก็ไม่เคยเห็นการแต่งกาย ที่เป็นกลุ่มคุณน้าคุณป้าล้วนๆอย่างนี้ เห็นแล้วประทับใจที่คนวัยนี้ยังมีกิจกรรมมี่เหมาะกับวัยและประเพณี ชื่นชมมากเลยครับ
สวัสดีครับครูบา
สมัยก่อนที่ผมทำงานที่สุรินทร์ มากินข้าวขาหมูบ่อย และอีกอย่างที่สุดยอดคือ หมูส้ม ผ่านทีไรต้องแวะซื้อติดมือไปฝากคนที่บ้านทุกที เดี๋ยวนี้ทานมังสวิรัติแล้ว
ว่านสาวหลง แหะ แหะ ผมเคยปลูกไว้ที่บ้าน..มีคนมาเอาไปหมดเลย..
พ่อครูคะ
ดีนะที่เห็นแต่รูปแม่ ๆ ทั้งหลายรำ ถ้าได้ยินเสียงเพลง เสียงปี่ เสียงกลอง หนูคงลุกขึ้นรำกะเค้ามั่ง ยิ่งเป็นเสียงเพลงทางอีสาน ได้ยินทีไร เป็นอันอยู่เฉย ๆ ไม่ได้ ยิ่งโปงลาง......มือไม้ออกเล้ยคร๊าบ.......ไม่เชื่อวันเฮาฮาศาสตร์เราก็เชิญโปงลางมาร่วมถ้าจะดี.....ฮา.....
สำหรับ "ว่านสาวหลง" อืม......เปลี่ยนไม่ได้เหรอพ่อ หาอะไรมาปลูกให้ทันเอาเป็น "ว่านเสน่หา"(ก๊าก) จะได้ลงจากคานกะเค้ามั่ง......คิกคิก (เป็นเรื่องได้)
พักผ่อนบ้างนะคะพ่อ
พ่อครูผมอยากได้หว่านสาวหลงมาปลูกบ้างครับ
เดี๋ยวหนูจะไปตะลุยหา มาให้น้องขจิตซักกอใหญ่ ๆ นะ พ่อ นะ
...555....
อยากได้แนว(พันธุ์)หาได้ที่ไหนครับ