แม่ทำเพื่อเรามามากเราจะยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อแม่ไม่ได้หรือ
บันทึกนี้เป็นบันทึกแรกของชีวิตหลังจากที่พยายามมานานเนื่องจากสมัครแล้วไม่ได้เขียนเนื่องจากไม่กล้าเขียนไม่รู้จะเอาอะไรมาเขียนในบันทึกหลังจากแอบอ่านบันทึกของคนอื่นมานาน
ขอรายงานตัวค่ะเป็นเด็กบ้านนอกคนหนึ่งที่ไปเรียน กทม. แล้วก็กลับมาอยู่บ้านหลังจากกลับมาชีวิตไม่สวยงามอย่างที่เราคิดค่ะ ก็มาเจอกระบวนการทางสังคมมากพอสมควร แต่ในเมื่อเราเตรียมใจแล้วอะไรก็ไม่สามารถมาดึงให้เรากลับไปได้ เพราะเราต้องรับผิดชอบกับแนวความคิดของเรา แม่คือทุกสิ่งในชีวิตของเรา แม่ทำเพื่อเรามามากแล้วเราจะยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อแม่ไม่ได้หรือ
สู้ครับ
ร้อยรู้ ไม่สู้ลงมือทำ
ขอเพิ่มเติมครับ
แรก เท่ากับ 1
แลก ไม่เท่ากับ 1
สวัสดีค่ะ ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสุงค่ะ ขอฝากตัวเป็นลูกสาวด้วยค่ะ
ชีวิตต้องสู้ค่ะ..ครูอ้อยจะเป็นกำลังใจให้ค่ะ
ไป ต่างประเทศ แล้วกลับบ้าน อาจจะลำบาก กว่า?
ขอบพระคุณค่ะครูอ้อย
ไปที่ไหนก็ลำบากค่ะถ้าใจไม่กลับ ขอบพระคุณค่ะ
ก้าวอย่างมั่นคง.......บ้านเราที่สวยงามและอบอุ่นนะ...แต่เมืองกรุง.....
."สิ่งที่คิดอาจใช่ หรือไม่ใช่ในเมืองกรุง" เพราะการแข่งขันสูง...จึงลืมทุกสิ่ง...แต่อย่าลืมความเป็น"คน"และจิตสำนึกแห่งรัก"ถิ่นฐานบ้านเกิด จะคอยซับการอ่อนแอให้อดทน เพราะทุกสิ่งล้วนต้องต่อสู้ดิ้นเพื่อความอยู่รอด ...เพราะเราคือ ก็อยู่ในสังคมนะ....เป็นกำลังใจให้ต่อสู้ต่อไป.......
สวัสดีค่ะสายลมขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ จะก้าวอย่างช้า ๆ ค่ะ
สวัสดีค่ะ น.เมืองสรวง ขอขอบพระคุณค่ะสำหรับกำลังใจ จ่ากที่ผ่านมาดูแล้วอยูที่ไหนก็ต้องสู้ค่ะ อยู่บ้านนอกต้องสู้กับค่านิยมทางสังคม
สวัสดีค่ะน้องเอกคึดถึงจังเป็นยังไงบ้าง ต้องบอกว่าน้องเอกเป็นส่านหนึ่งของบันทึกแลกนะนี้ ตั้งใจเรียนนะจะ โตแล้วนะเรานะ
ใจไม่กลับนึกถึง เพลงของเจเลย (เก่าไปปะ?)
เย้เย้ ตามมาเจิม blog แรกของน้องสาวก่อน อิอิ