ผมมีอันต้องชะงักงันกับภาพแห่ง “ดอกไม้” ที่ไร้ชีวิต

20  พฤษภาคมที่ผ่านมา,   ก่อนการเดินทางไปราชการต่างจังหวัดอันยาวนานอีกครั้งของชีวิต  ผมพร้อมด้วย  “คนของความรัก”  หอบหิ้วชีวิตสัญจรออกจากห้องหับไปร่วมกิจกรรมถนนเด็กเดินที่จัดขึ้นในตัวเมือง   ครั้งนี้ไปทั้งในฐานะการ “ไปเบิ่ง – ไปแนม”  และไปในฐานะของพลเมืองคนหนึ่งที่พึงมีสิทธิต่อการใช้ชีวิตบนถนนเด็กเดิน    

 

จะว่าไปแล้ว,   ผมไม่ค่อยมีวันหยุดที่เป็น “วันหยุด”  เท่าใดนัก   ระยะหลังจึงไม่ค่อยได้สัญญาอะไรกับลูก ๆ  เท่าที่ควร  เพราะเกรงว่าเมื่อถึงเวลานั้นจริง ๆ  ผมอาจไม่สามารถทำตามคำสัญญานั้นได้  ที่สุดแล้วจำต้องกลายเป็นคนไม่รักษาสัญญาในสายตาของลูก ๆ 

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ครั้งนี้,   พวกเขาดูระริกระรี้เป็นอย่างมาก   ทั้งสองเตรียมตัวพร้อมสรรพต่อการออกไปท่องโลกแห่งจินตนาการในถนนเด็กเดิน  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ครอบครัวคนทำงานอย่างพวกเราไปถึงจุดนัดฝันในราวบ่ายสามโมงเศษ ๆ  ขณะที่ทีมงานจากมหาวิทยาลัยไปถึงที่นั่นได้พักใหญ่ ๆ  แล้วและได้ทำการลงแรงจัดข้าวจัดของเกือบแล้วเสร็จแล้วทุกประการ   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">งานครั้งนี้มหาวิทยาลัยระดมไพร่พลไปช่วยงานไม่น้อยไปกว่าทุกครั้ง   มีทั้งนิทรรศการภาพวาด,  บริการวาดภาพเหมือน -  วาดภาพระบายสี,  การแสดงดนตรีสากล,  ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นทีมงานจากนิสิตคณะศิลปกรรมศาสตร์</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ขณะที่ชมรมคณิตศาสตร์ในสังกัดคณะวิทยาศาสตร์ก็นำเกมส์และเครื่องเล่นเสริมการเรียนรู้หลายชนิดไปให้บริการแก่เด็กและเยาวชนได้อย่างน่าสนใจ   ทางฝ่ายกองกิจการนิสิต  ก็ไม่ลืมที่จะแจกจ่ายขนมขบเคี้ยวแก่คนของอนาคตด้วยเช่นกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จะว่าไปแล้ว,  ถนนเด็กเดินครั้งนี้  ก็ยังคงรูปลักษณ์และบรรยากาศที่ไม่ผิดแผกแตกต่างไปจากทุกครั้ง  แต่ก็ดูเหมือนคราวนี้ส่วนราชการจะเข้าร่วมขับเคลื่อนน้อยกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด  ตรงกันข้ามกับ ม.มหาสารคาม  กลับขนทีมงานไปเต็มอัตราศึก   แต่ที่โดดเด่นและคงเส้นคงวาอย่างไม่เปลี่ยนแปลงเลยก็คือ    ถนนเด็กเดิน  ยังคงเนืองแน่นไปด้วยผู้คน  - เป็นถนนที่ไม่ร้างซึ่งเด็กเดิน  ! ,  เต็มไปด้วยความมีชีวิต และจินตนาการของเด็ก ๆ   !  อย่างน่าอัศจรรย์ใจ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การทำงานในแบบฉบับที่นำพาครอบครัวออกมาร่วมกิจกรรมเช่นนี้   ถือเป็นการพักผ่อนไปในตัวได้เป็นอย่างดี   ผมไม่ต้องวิตกกังวลต่อพันธะทางครอบครัวในวันหยุด   แต่การยกเอาคนของความรักมาร่วมชะตากรรมในกิจกรรมเช่นนี้   กลับยิ่งทำให้ชีวิตได้ปรับเปลี่ยนรสชาติแห่งชีวิตได้อย่างน่าสนใจ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ลูก ๆ  ผู้ซึ่งเป็นเทวดาตัวน้อยทั้งสองไม่มาเกาะแข้งเกาะขารบกวนการทำงานของผมเลยแม้แต่น้อย    หากแต่สงบนิ่งและมีสมาธิอยู่กับงานศิลปะแห่งจินตนาการของตนเองอย่างแน่วแน่   กระนั้นก็มีบ้างที่แวะเวียนมาชักชวนให้ผมไปชื่นชมในผลงานอันวิจิตรของพวกเขาอยู่เนือง ๆ  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ส่วนหนึ่งของนิทรรศการภาพวาดจาก นิสิต มมส</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">มุมหนึ่งของกิจกรรมจากชมรมคณิตศาสตร์</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การงานของวันนี้จึงเป็นการงานแห่งการพักผ่อนของชีวิต,   เป็นวิถีที่ไม่จำเป็นต้องได้อย่างเสียอย่าง -  ผมได้ทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวในวันหยุดไปพร้อม ๆ กับการ “ไปเบิ่ง – ไปแนม”  การทำงานของบรรดาลูกน้องในเวทีสาธารณะ   รวมถึงการติดตามดูพันธกิจของนิสิตที่มีต่อการให้บริการต่อสังคม   ว่าดำเนินไปเช่นไร,  อย่างไร,  หรือแม้แต่มีประสิทธิภาพเช่นใดกันบ้าง ?</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และนี่คือ   ห้วงหนึ่งของการทำงานที่พลิกวันหยุดให้เป็นวันพักผ่อนอันรื่นรมย์ของผมและครอบครัวที่ชวนกันก้าวพ้นออกมาจากห้องหับอันจำเจของตนเอง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถนนเด็กเดินที่ไม่ร้างซึ่งเด็กเดิน   คือ  ภาพแห่งความประทับใจที่เกิดขึ้นและฝังตรึงลึกซึ้งอยู่ในห้วงคำนึงของผม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมภูมิใจที่มีโอกาสได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมนี้   ,  ภูมิใจที่ได้นำพานิสิตและมหาวิทยาลัยออกไปมี “ตัวตน”   ต่อชุมชนอย่างเด่นชัด  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>     </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ครั้งนี้,   ผมใช้เวลาอยู่กับการงานในถนนเด็กเดินอย่างเต็มที่  บรรดาลูก ๆ  มีเสรีในพื้นที่คุณภาพของพวกเขาเอง   เช่นเดียวกับผมก็มีเสรีต่อการสังเกตการณ์ทำงานของทีมงาน  รวมถึงการเก็บเกี่ยวและซึมซับห้วงบรรยากาศของงานอย่างเต็มที่และเต็มเปี่ยม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กระทั่งมีอยู่ห้วงเวลาหนึ่ง   ผมมีอันต้องชะงักงันกับภาพแห่ง “ดอกไม้”  ที่ไร้ชีวิตช่อหนึ่งซึ่งตั้งอยู่อย่างเปลี่ยวเหงา   ท่ามกลางวิถีการสัญจรผ่านอย่างพลุกพล่านของผู้คน  แต่กลับน้อยคนนักที่จะหันเหไปให้ความสำคัญกับดอกไม้เหล่านั้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดอกไม้ที่ผมกล่าวถึง   ไม่ใช่ดอกไม้สดจากเก็บมาจากสวนดอกไม้   ไม่ใช่ดอกไม้พลาสติกที่แข็งกระด้าง  หากแต่เป็นดอกไม้ที่ทำมาจาก “ไม้” เนื้อบางและเปราะเบา  …  เป็นดอกไม้ที่ประดิษฐ์ขึ้นด้วยภูมิปัญญาของคนรุ่นแล้วรุ่นเล่าที่ส่งต่อมาสู่สังคมอย่างไม่รู้จบ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเพ่งพินิจให้ความสนใจต่อดอกไม้เหล่านี้เป็นพิเศษ  -  จนอดถามตนเองไม่ได้ว่า  นานแค่ไหนกันแล้วที่ผมไม่เคยพบเจอ  หรือแม้แต่สัมผัสชิดกับดอกไม้เหล่านี้   และครั้งสุดท้ายที่พบเจอดอกไม้นี้เกิดขึ้นเมื่อกันแน่ ?</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มันนานและนานจนผมบอกกล่าวเวลาอันแน่ชัดไม่ได้    แต่ที่แน่ ๆ  ก็คือ  ห้วงเวลานั้นภาพชีวิตในวัยเด็กที่เย็นย่ำหลังการเลิกเรียน    ผมก้มหน้าก้มตาดายหญ้าในสวนหม่อนหลังบ้านนั้นกลับฉายชัดขึ้นมาอย่างน่าประทับใจ,   ซึ่งจะว่าไปแล้ว   แม่ก็ไม่เคยเคี่ยวเข็ญให้ผมดายหญ้าให้กับท่าน    แต่ผมก็ชอบที่จะดายหญ้าในสวนหม่อนอย่างไม่รู้เบื่อ  (มันเป็นงานอีกงานหนึ่งที่ทำให้ผมมีคุณค่าในตัวเอง)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมชอบที่จะเป็นส่วนหนึ่งของการเก็บใบหม่อนไปเลี้ยงตัวไหมน้อย ๆ  ที่เต็มล้นอยู่ในกระด้งใบใหญ่   รวมถึงการชอบที่จะชื่นชมกับสีเหลืองอันเรืองรองของรังไหมที่อัดแน่นอยู่ตามกระด้งที่แม่ได้จัดเรียงไว้ต่างระดับกัน  นั่นยังไม่นับรวมถึงรสชาติอันแสนอร่อยของดักแด้ที่ลอยตุ๊บป่อง ๆ  อยู่ในหม้อที่น้ำกำลังเดือดได้ที่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด   ต้นหม่อนที่ยืนต้นเรียงรายอยู่หลังบ้านของผมนั้น   ครั้นเมื่อย่างเข้าสู่เทศกาลบุญเดือนสี่   ขณะที่ผู้คนต่างมุ่งหน้าเข้าวัดฟังเทศน์มหาชาติอย่างล้นหลามนั้น   ผมจำได้แม่นยำว่า    แม่มักจะนำเอาลำต้นของต้นหม่อนเหล่านั้นมาประดิษฐ์เป็นดอกไม้ที่ไร้สี …  ไร้ชีวิต</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อันที่จริงผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า   ทำไมแม่ถึงไม่นิยมย้อมสีดอกไม้เหล่านั้น,  ทั้ง ๆ ที่เพื่อนบ้านหลายคนต่างก็นิยมชมชอบที่จะย้อมสีดอกไม้ที่ทำจากต้นหม่อนนี้อย่างสวยสด  ฉูดฉาด  ชวนเตะตาต้องใจเป็นยิ่งนัก   บางดอกมีกลีบดอกเล็กใหญ่สะดุดตา  บางดอกกลีบถูดดัดแต่งเป็นช่อปุกปุยอย่างบางเบา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แม่ไม่เคยบอกเล่าที่มาที่ไปของดอกไม้เหล่านี้ให้ผมได้รับฟังเลยแม้แต่น้อย และจวบจนบัดนี้  ผมก็ยังไม่รู้เลยว่าดอกไม้เหล่านี้มีชื่อเรียกเช่นใดบ้าง?  แต่ภาพที่แม่นั่งตัดแต่งดอกไม้เหล่านี้ยังคงฉายชัดอยู่ในความทรงจำของผมเสมอ    รวมถึงภาพของดอกไม้เหล่านี้ที่หลากหลายด้วยสีสันประดับประดาอยู่บนศาลาวัดในเทศกาลบุญเดือนสี่   กลับยิ่งฉายชัดขึ้นมาในความทรงจำของผมอีกครั้งอย่างไม่น่าเชื่อ …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นนะสิ   ผมเกือบลืมไปแล้วว่าวันนี้   เรายังคงมีดอกไม้เหล่านี้อยู่ในบ้านเมืองเรา .. !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แล้วท่านละครับ  มีความทรงจำใดบ้างกับดอกไม้เหล่านี้ ?</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>