<div style="text-align: center">
</div><div style="text-align: center"> </div><div style="text-align: center">
ส่งฟากฟ้าเด่นพราวไกลแสนไกล
ดั่งโคมทอง ผ่องเรืองรุ่งในหทัย
เหมือนธงชัย ส่งนำจากห้วงทุกข์ทน
พายุฟ้า ครืนข่มคุกคาม
เดือนลับยาม แผ่นดินมืดมน
ดาวศรัทธา ยังส่องแสงเบื้องบน
ปลุกหัวใจปลุกคนอยู่มิวาย
ขอเยาะเย้ยทุกข์ยากขวากหนามลำเค็ญ
คนยังคง ยืนเด่นโดยท้าทาย
แม้ผืนฟ้า มืดดับ เดือนลับละลาย
ดาวยังพราย ศรัทธาเย้ยฟ้าดิน
ดาวยังพรายอยู่จนฟ้ารุ่งราง
<div align="right"> สุธรรม บุญรุ่ง
</div>
จิตร ภูมิศักดิ์ แต่งเพลงนี้ ขณะถูกจับกุมคุมขัง แม้ฟ้าทั้งผืนจะมืดมิด แต่ก็ยังมีดาวดวงน้อยแซมแต้ม มองเห็นความหวัง การถูกจับคุมขัง มิใช่การสิ้นสุดบทบาทของชีวิต เมื่อมองเห็นความหวังแล้ว ก็มีพลังศรัทธา ในการที่จะทำงาน เพื่อผลประโยชน์ของสาธารณชนอีกต่อไป อย่างเชื่อมั่น ความเป็นจริง จะต้องปรากฎสักวันหนึ่งว่าใครทำอะไรเพื่อใคร
จิตร แต่งเพลงนี้ในนามปากกา สุธรรม บุญรุ่ง ระหว่างปี พ.ศ.2503-2505 ซึ่งกำลังติดคุกอยู่ นอกจากจะใช้ปลุก พลังความหวัง และศรัทธาของตัวเองแล้ว นื้อร้องที่ประสาน กับทำนองที่ไพเราะของเพลงนี้ยังใช้ปลุกพลัง ความหวัง ของเพื่อนร่วมคุกได้อย่างดีด้วย
</div>
