ความประทับใจใน"ดอกสร้อย"

   "ดอกสร้อยแสนรัก"... เดิมเป็นชื่อของหนังสือเล่มหนึ่ง  ซึ่งเมื่อหลายปีก่อนได้มีโอกาสไปร่วมงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ  และได้รับหนังสือเล่มหนึ่งเป็นของขวัญในงาน  เป็นหนังสือที่มีขนาดเล็กมากกกกกกกกกค่ะ  สามารถเก็บใส่ซอกเล็กๆในกระเป๋าสตางค์ของเราได้เลย  (น่ารักมาก...ชอบจัง!)     ....กลับมาบ้านไม่สนใจเลยหนังสือที่ซื้อมา  ขอดูเล่มที่ได้มาฟรีก่อนเลยค่ะ...    หนังสือเล่มนี้เวลาจะอ่านต้องใช้ความสามารถพิเศษกันเลยเชียวเพราะตัวหนังสือเล็กมากจริงๆค่ะ  และจะมีภาพเด็กไทยมัดผมแกะ  นุ่งโจงเด็กผู้ชายไม่ใส่เสื้อ  ส่วนเด็กผู้หญิงจะใส่เสื้อคอกระเช้าสีสันสวยงามมาก...    ทราบมาว่าต้นฉบับเดิมเป็นหนังสือของกรมวิชาการ  ตีพิมพ์ไว้เมื่อ พ.ศ.2527 (ถ้าจำไม่ผิดนะคะ)  เป็นหนังสือที่รวบรวมบทดอกสร้อยสุภาษิต  หรือบทอาขยานที่เราเคยท่องจำกันเมื่อสมัยเรียน  พอจะจำกันได้ไหมเอ่ย  ไม่เป็นไรค่ะถ้าจำไม่ได้  ผู้เขียนพอจะมีตัวอย่างมาให้ฟื้นความจำกันค่ะ

     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt" class="MsoNormal">    กลอน...ดอกสร้อย</p> เด็กน้อย<p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt" class="MsoNormal">…“เด็กเอ๋ยเด็กน้อย ความรู้เรายังด้อยเร่งศึกษา
เมื่อเติบใหญ่เราจะได้มีวิชา เป็นเครื่องหาเลี้ยงชีพสำหรับตน
ได้ประโยชน์หลายสถานเพราะการเรียน จงพากเพียรไปเถิดจะเกิดผล
ถึงลำบากตรากตรำก็จำทน เกิดเป็นคนควรหมั่นขยันเอย“….</p>

แมวเหมียว<p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt" class="MsoNormal">..."แมวเอ๋ยแมวเหมียว รูปร่างปราดเปรียวเป็นนักหนา
ร้องเรียกเหมียว ๆเดี๋ยวก็มา เคล้าแข้งเคล้าขาน่าเอ็นดู
รู้จักเอารักเข้าต่อตั้ง ค่ำ ๆซ้ำนั่งระวังหนู
ควรนับว่ามันกตัญญ พอดูอย่างไว้ใส่ใจเอย ฯ"...</p>

ตั้งไข่..."ตั้งเอ๋ยตั้งไข่ จะตั้งไยไข่กลมก็ล้มสิ้น
ถึงว่าไข่ล้มจะต้มกินถ้าตกดินเสียก็อดหมดฝีมือ
ตั้งใจเรานี้จะดีกว่า อุตส่าห์อ่านเขียนเรียนหนังสือ
ทั้งวิชาสารพัดเพียรหัดปรือ อย่าดึงดื้อตั้งไข่ร่ำไรเอย ฯ"...

นกขมิ้น

..."ปักเอ๋ยปักษิน นกขมิ้นเรื่อเรืองเหลืองอ่อน
ถึงเวลาหากินก็บินจรครั้นสายัณห์ผันร่อนมานอนรัง
ความเคยคุ้นสกุณาอุตสาหะ ไม่เลยละพุ่มไม้ที่ใจหวัง
เพราะพากเพียรชอบที่มีกำลัง เป็นที่ตั้งตนรอดตลอด เอย ฯ"...

จิงโจ้

..."จิงเอ๋ยจิงโจ้ เล่นโล้ในลำสำเภาใหญ่
เพื่อออกแรงออกกำลังโดยตั้งใจที่จะให้เข้มแข็งและอดทน
เรานักเรียนต้องไม่คร้านการกีฬาเรื่องพลศึกษาต้องฝึกฝน
ให้แข็งแรงถ้วนทั่วทุกตัวตน เพื่อเป็นคุณแก่ตนและชาติเอย ฯ"...

ตุ๊ดตู่..."ตุ๊ดเอ๋ยตุ๊ดตู่ ในเรี่ยวในรูช่างอยู่ได้
ขี้เกียจนักหนาระอาใจมาเรียกให้กินหมากไม่อยากคบ
ชาติขี้เกียจเบียดเบียนแต่เพื่อนบ้านการงานสักนิดก็คิดหลบ
ตื่นเช้าเราจักหมั่นประชันพลบ ไม่ขอพบขี้เกียจเกลียดนักเอย ฯ"...

ไก่แจ้..."ไก่เอ๋ยไก่แจ้ ถึงยามขันขันแซ่กระชั้นเสียง
โก่งคอเรื่อยร้องซ้องสำเนียงฟังเพียงบรรเลงวังเวงดัง
ถ้าตัวเราเหล่านี้หมั่นนึก ถึงคุณครูผู้ฝึกสอนสั่ง
ไม่มากนักสักวันละสองครั้ง คงตั้งแต่สุขทุกวันเอย ฯ"...

จ้ำจี้..."จ้ำเอ๋ยจ้ำจี้ เพ้อเจ้อเต็มทีไม่มีผล
ดอกเข็มดอกมะเขือเจือระคนสับสนเรื่องราวยาวสุดใจ
เขาจ้ำแจวจ้ำพายเที่ยวขายของ เร่ร้องตามลำแม่น้ำไหล
ชอบรีบแจวรีบจ้ำหากำไร จ้ำทำไมจ้ำจี้ไม่ดีเอย ฯ "...

กาดำ..."กาเอ๋ยกาดำ รู้จำรู้จักรักเพื่อน
ได้เหยื่อเผื่อแผ่ไม่แชเชือนรีบเตือนพวกพ้องร้องเรียกมา
ต่างกลุ้มรุมล้อมพร้อมพรัก น่ารักน้ำใจกระไรหนา
การเผื่อแผ่แน่ะพ่อหนูจงดูกา มันโอบอารีรักดีนักเอย ฯ"...

แมงมุม..."แมงเอ๋ยแมงมุม ขยุ้มหลังคาที่อาศัย
สั่งสอนลูกรักให้ชักใยลูกไกลไม่ทำต้องจำตี
ได้ความเจ็บแค้นแสนสาหัส เพราะขืนขัดถ้อยคำแล้วซ้ำหนี
เด็กเอ๋ยเจ้าอย่าเป็นดังเช่นนี้ สิ่งไม่ดีครูว่าอย่าทำเอย ฯ"...

มดแดง..."มดเอ๋ยมดแดง เล็กเล็กเรี่ยวแรงแข็งขยัน
ใครกล้ำกลายมาทำร้ายถึงรังมันก็วิ่งพรูกรูกันมาทันที
สู้ได้หรือมิได้ใจสาหัส ปากกัดก้นต่อยไม่ถอยหนี
ถ้ารังเราใครกล้ามาราวี ต้องต่อตีทรหดเหมือนมดเอย ฯ "...

โมเย..."โมเอ๋ยโมเย ไปทะเลเมาคลื่นฝืนไม่ไหว
ให้อ่อนจิตอาเจียนวิงเวียนไปพักอาศัยจอดนอนก็ผ่อนคลาย
อันเมาเหล้าเมายามักพาผิด และพาติดตนอยู่ไม่รู้หาย
จะเลื่องลือชื่อชั่วจนตัวตาย อย่าเมามายป่นปี้ไม่ดีเอย ฯ"...

จันทร์เจ้า..."จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า ใครขอข้าวขอแกงท้องแห้งหนอ
ร้องจนเสียงแห้งแหบถึงแสบคอ จันทร์จะขอให้เราก็เปล่าดาย
ยืมจมูกท่านหายใจเห็นไม่คล่อง จงหาช่องเลี้ยงตนเร่งขวนขวาย
แม้นเป็นคนเกียจคร้านพานกรีดกราย ไปมัวหมายจันทร์เจ้าอดข้าวเอย ฯ"...

 

...พอจะจำกันได้บ้างหรือยังคะ  ทุกครั้งที่ได้อ่าน  ผู้เขียนจะนึกถึงภาพตัวเองในสมัยเด็ก  นึกถึงครูผู้สอน  นึกถึงความรู้สึกดีๆในตอนนั้น  แล้วทุกครั้งก็อดยิ้มกับตัวเองไม่ได้  บอกไม่ถูกเหมือนกันค่ะว่ารู้สึกอย่างไร  รู้แต่เพียงว่าเป็นความรู้สึกดีๆ  "ที่ไม่เคยลืม" 

 

</span><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt" class="MsoNormal"> </p></span></span>