การไปร่วมงานตลาดนัดความรู้กรมส่งเสริมการเกษตรปี 2550 ในปีนี้ มีกิจกรรมที่ต่างไปจากปีที่ผ่านมาอยู่หลายกิจกรรม ซึ่งรายละเอียดของงานปีนี้ มีสมาชิกชาวชุมชนนักส่งเสริมการเกษตรได้บันทึกไว้แล้วหลายท่าน อ่านได้จากบันทึกรวมฯ ได้ที่นี่ครับ (ลิงค์อ่านรวมบันทึกฯ)
กิจกรรมหนึ่งที่แตกต่าง และเพิ่มเติมเข้ามาในปีนี้มีหลายกิจกรรมครับ และที่จะนำมาบอกเล่าไว้ในบันทึกนี้ก็คือ กิจกรรมของ
"การให้กำลังใจ"
โดยปีนี้มีการมอบรางวัลให้กำลังใจอยู่ 3 ประเภท คือ
- รางวัลสำหรับสำหรับหน่วยงานที่ดำเนินการจัดการความรู้ดีเด่น หน่วยงานที่ได้รับรางวัลมีทั้ง กอง สำนัก-เขต และสำนักงานเกษตรจังหวัด
- รางวัลสำหรับบุคคลที่นำการจัดการความรู้ไปปรับใช้ดีเด่น เขตละ 1 ท่าน รวม 6 ท่าน
- รางวัลสำหรับคนเขียนบล็อกดาวรุ่ง เป็นรางวัลสำหรับผู้ที่บันทึกบล็อก gotoknow.org ดีเด่น
การให้รางวัลแก่หน่วยงานและบุคคล ในงานตลาดนัดKMนี้ผมคิดว่าน่าจะส่งผลดีให้กับคนทำงานทุกๆ ท่าน แม้ว่าการให้รางวัลจะไม่ได้มีมูลค่ามากมาย แต่ย่อมมีคุณค่าต่อขวัญและกำลังใจเป็นอย่างมาก ที่ไม่อาจจะตีมูลค่าออกมาได้

ท่านอธิบดีกรมส่งเสริมการเกษตร เป็นผู้มอบรางวัล และสวมเสื้อสามารถให้แก่ผู้ที่ได้รับรางวัล
ก็อย่างที่ผู้รู้หลายท่านได้บอกไว้ว่า การจัดการความรู้นั้นเติบโตในบรรยากาศของการยกย่องชมเชย ในสังคมแห่งการยอมรับและความเท่าเทียมซึ่งกันและกัน ดังนั้นกิจกรรมดีๆ อย่างนี้ก็คงจะต้องมีอยู่ต่อไป แต่อาจจะต้องมีการพัฒนารูปแบบให้แตกต่างหลากหลายออกไปเรื่อยๆ
ท่านที่ยังไม่ได้รางวัล ก็อย่าเพิ่งท้อถอยนะครับ เป็นการฝึกใจของเราให้ยอมรับในความสามารถและความตั้งใจดีของคนอื่น อาจจะมีหลายท่านที่สามารถดำเนินกิจกรรมได้ดีๆ เพียงแต่รางวัลมีจำนวนน้อยหรือว่าคนอื่นอาจจะยังไม่รู้ว่าเราทำอะไร ส่วนท่านที่ได้รับรางวัลก่อนอื่นก็ต้องขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ และก็ขอให้รักษาความดีเหล่านี้ไว้ตลอดไป เพื่อที่จะได้เป็นพลังรวมหมู่ของพวกเรานักส่งเสริมการเกษตร ที่จะได้รวมพลังทำงานเพื่อพี่น้องเกษตรกรกันต่อไป
บทส่งท้ายของบันทึกนี้ อยากจะบอกกับพวกเรานักส่งเสริมการเกษตรทุกท่านว่ากำลังใจของเรานั้น หลายท่านคงคิดว่าจะมาจากภายนอกเพียงอย่างเดียว อย่างเช่นการให้กำลังใจที่เป็นส่วนหนึ่งของงานตลาดนัดความรู้ฯ ในปีนี้ แต่แท้ที่จริงแล้วหาเป็นเช่นนั้นไม่ ตัวเราเองก็สามารถให้กำลังใจตัวเองได้ และสามารถให้กำลังใจได้ตลอดเวลาและไม่รู้จบ หากว่าสิ่งที่เราได้ทำลงไปนั้น ไม่ว่าจะเป็นงานหรือกิจกรรมในลักษณะใดๆ เป็นสิ่งที่ดี ทำเพื่อสังคม เพื่อส่วนรวมมากกว่าเพื่อตัวเราเอง
อย่าลืมนะครับ....วันนี้คุณให้กำลังใจตัวคุณเองแล้วหรือยัง (จะได้ไม่ท้อถอย...)
บันทึกมาเพื่อการ ลปรร. ครับ
วีรยุทธ สมป่าสัก 21 ก.ย.2550
กำลังใจ จากใครหนอ ขอเป็นทาน
หากสงสาร จงแบ่งปัน ให้ฉันบ้าง
อย่าปล่อยมือ อันปราณี ให้อ้างว้าง
อย่าลาร้าง จากไป ไม่ใยดี.....(รักนะทุกคน)
เรียน อาจารย์ขจิต
เรียน พี่ birds ของน้องๆ
* หวัดดีครับคุณสิงห์ป่าสัก
* เป็นแนวคิดที่ดีมาก เพราะว่า คนเรานั้นจะทำอะไรให้ประสบความสำเร็จได้ จะต้องเริ่มต้นที่ตัวเองก่อนเสมอ
* ผมอยากราบหลักเกณฑ์ รายชื่อ และต้นสังกัดของคนที่ได้รับรางวัลในประเภทต่างๆ หวังว่าคงจะได้รับความอนุเคราะห์จากคุณนะครับ ส่งมาที่ [email protected]
หวัดดีครับ สิงห์ป่าสัก
เหนื่อยรึป้าวเนี่ย เห็นเดินทางตลอดเลย ร่างกายนะพักได้นะ แต่ใจต้องสู้ตลอดไป ขอเชียร์ด้วยใจ แล้วจะแวะมาเยี่ยมอีกนะ สู้ๆๆๆๆๆ
เรียน พี่เธียรชัย
เรียน คนสุพรรณ
สวัสดี น้องชาย
สวัสดีครับ
พรุ่งนี้จะไปที่รามาการ์เด้นส์ครับ เดินทางไม่ได้อยู่บ้านเลย
เรียน น้องอ้อยควั่น
เรียน คุณกาหลง
สวัสดีค่ะพี่
มาตามอ่านบันทึกค่ะ อ่านบันทึกพี่ทีไร รู้สึกดีและอุ่นใจลึกๆ ยังไงงไม่รู้ คงเป็นเพราะพี่มองโลกเชิงบวกแน่ๆ เลย จะพยายามคิดให้ได้อย่างพี่ค่ะ (บางทีการเป็นเด็กน้อย มันก็ทำให้เราทำอะไรอย่างที่คิดไม่ได้หรอกค่ะ) แล้วจะมาเยี่ยมใหม่นะคะ
ขอบคุณพี่สิงห์ป่าสัก ทุกครั้งที่มีโกสได้เจอพี่ให้กำลังใจตลอด เมื่อไหร่ เกษตรเมืองแปะ จะเขียนสักที จนเดียวนี้ก็ยังเป็นกระต่ายอยู่เหมือนเดิม จะพยายามเป็นเต่าที่ชนะ (ด้วยการไม่ใช้เทคนิคพิเศษ) ให้ได้
เรียน น้องตู่
เรียน เกษตรเมืองแปะ