ดอกมะพร้าวเรียงร้อยหนึ่งสร้อยมือ...................ดอกกลางคือไมยราบซ่อนฉาบสี

เติมตั้งใจกำซาบซึ้งความดี...................คนหนึ่งที่ห่วงใยไมตรีเต็ม

ผิวอาบคล้ำใจมิดำดั่งผิวฉาบ...................กายอาจสาปคงเพราะสาปยาจากเข็ม

หน้ามิสวยดั่งสาวงามการเติมเต็ม...................เหงื่ออาจเค็มใจมิเค็มเช่นเหงื่อพราย

เพียงเพราะเธอเป็นเธอเสมอมั่น...................เห็นค่าฉันเป็นฉันเปี่ยมความหมาย

ทิ้งอดีตสองเราที่เปล่าดาย...................ให้วางวายเลือนลาค่าชีวิต

 มีวันนี้กับพรุ่งนี้หลักฐานฝัน...................เกิดและตายเท่ากันกรรมสิทธิ์

เชื่อมและโยงหลากคนเราคือมิตร...................กว่าจะสิ้นชีวิตไปจากกัน

หากบุญพาวาสนาจะส่งเสริม...................อาจแต่งเติมชาติหน้านำพาฉันท์

ได้คู่เคียงเรียงรื่นชื่นมื่นพลัน...................เธอเท่านั้นฉันก็นี้ชีวีเดียว

ไมยราบชมพูแทนใจฉัน...................ดอกมะพร้าวคือวันอันคดเคี้ยว

กว่าจะพบเพียรพิตร์ใช่นิดเดียว...................ทางคดเคี้ยวก็สั้นลงนิ่งตรงหน้า

ขอขอบคุณกับความหมายแห่งชีวิต...................ขอขอบคุณอภิสิทธิ์ที่เหนือกว่า

การดูแลเอาใจใส่การเยียวยา...................มันมากกว่าอื่นใดที่ใครให้

มิขอให้สัญญาจากถ้อยคำ...................ขอจงดูการกระทำทั้งไกลใกล้

ตราบที่เธอยังยืนหยัดฉันต่อไป...................ฉันขอไม่หลีกไกลไปจากกัน

เมื่อชีวิตคือศาสตร์การเรียนรู้...................หยินและหยางคือคู่ที่สร้างสรรค์

ปริญญาชีวิตบรรจบกัน...................เธอคือฉันฉันคือเธอ...“อาตมัน”