สวัสดีครับเม้ง

        สบายดีไหมครับ ทราบว่างานยุ่งมาก...แต่เข้ามาเขียนเอาไว้เตือนตัวเม้งนะครับ ในช่วงที่คิดได้ เพราะเผื่อว่าหากวันใดลืมไปจะได้กลับมาอ่านเส้นทางความคิดของตัวเองครับ

        ผมอยากจะบอกเม้งว่า ชีวิตคนเรานั้น อยู่คนเดียวคงไม่ได้แน่หากเราต้องทำงานประสานงานกับคนอื่น เพื่อทำงานเป็นทีมและวันหนึ่งอาจจะมีโอกาสเป็นคนนำทาง แนะนำ และร่วมทำงานกับเืพื่อนร่วมงาน หรืออาจจะต้องทำโครงการบางอย่างที่มีประโยชน์กับสังคม และแน่นอนว่าทีมงานอาจจะไ่ม่ใช่คนสองคน การมีงาน บริหารงาน ได้เงินมาบริหารเงิน แต่สิ่งที่ไม่ควรจะลืมคือแรงงานสัมพันธ์ คือการบริหารใจ นั่นเอง

        ลองดูชาวเฮฮาศาสตร์ ตระกูลเฮ แซ่เฮฯ ทั้งหลายเค้าเริ่มมาถูกทางแล้วนะผมว่า เพราะเค้าเริ่มที่ใจเป็นสำคัญ เพราะบางที มีเงิน และมีงาน แต่ใจมันไม่เดินด้วย งานหรือโครงการมีโอกาสเจ๊งได้ง่ายๆ การบริหารใจร่วมกันนั้น เป็นโอกาสหนึ่งที่จะลดความขัดแย้ง ละลายพฤติกรรมหัวใจให้ละลายร่วมกัน มีน้ำใจไหลหยดลงมาในทีมงาน ดื่มน้ำใจร่วมกัน

        เม้งสังเกตดูหลายๆ ที่นะ ว่าการทำงานอย่างเดียว โดยไม่สร้างกิจกรรมยึดใจเข้าหากันนั้น อาจจะใช้กฏเกณฑ์ต่างๆ มาบังคับให้อยู่ภายในกฏเกณฑ์หรือกรอบของกฏหมายหรือบทบัญญัติต่างๆ ล้วนครอบเอาไว้ได้แค่กายจริงๆ ส่วนใจนั้นอาจจเตลิดไปแล้ว แบบนี้งานที่เกิดขึ้นเม้งคิดว่าจะมีวิญญาณของงานอยู่ในชิ้นงานนั้นไหม....

        ผมดีใจนะครับที่มีโอกาสได้ร่วมงานกับเม้ง เพราะวันหนึ่งเราอาจจะมีโอกาสได้ร่วมงานกันอีก มีกิจกรรมมากมายที่เราจะร่วมสร้างและต่อยอด ร่วมคิด ร่วมทำต่อกันได้ แม้ว่าจะอยู่ห่างไกลกับเพื่อนร่วมงานก็ตาม แต่ใจแห่งการทำงานนั้น ไม่ได้ไกลกันเลย

        ดูพี่บางทรายซิครับเม้ง...คนทำงานเพื่อชุมชนที่แท้จริง จะจากลาทีหนึ่ง มีน้ำตาป่า น้ำตาดง ออกมารดหลั่งรินบนพื้นแผ่นดิน ไปทำงานที่ไหน ทำให้คนเค้ารัก ไปทำให้คนเค้าเอ็นดู จากลาให้เค้าคะนึงหา หวนคิดถึง พี่บางทรายไปไหนพวกเรา็ก็ยังคิดถึงพี่บางทรายเสมอ

        ขอให้เม้งโชคดีในการเดินเส้นทางการทำงานและมีความสุขในการกลับมาต่อยอดทางความคิดและโครงการที่ดี ที่คิดหวังไว้ว่าจะเดินต่อไป เผื่อจะมีประโยชน์กับสังคมแผ่นดินเิกิดตามที่ตั้งและหวังไว้

ขอให้โชคดีนะครับ

มิสเตอร์ช่วย