เมื่อวานอยู่ที่จุดที่สองสายน้ำสายใยชีวิต แล้วเจ้าหน้าที่นำทางชื่อพี่ศรก็ให้กลับ เราก็เลยถามว่า "ถ้ากรณีอากาศปิดแบบนี้แล้วนักท่องเที่ยวยังต้องการเดินป่าจะทำอย่างไรคะ"
พี่ศรก็อ้อมแอ้มบอกว่า ”ผมก็ต้องตามใจครับ” <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> อิอิ..เข้าทางเราพอดีรีบถามว่า </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“งั้นถ้าหว้าอยากจะเดินไปก็ได้ใช่มั้ยคะ เคยเดินเป็นประจำทุกปีค่ะพี่ อุตส่าห์มาแล้ว”</p> “ก็ได้ครับ...แต่ผมต้องกลับไปเตรียมตัวก่อนและให้อีกคนมาเฝ้า แต่ก็ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษนะครับ” พี่ศรเตือนและพาย้อนกลับไปที่พักเพื่อเตรียมตัว เพราะฝนเริ่มตกอีกแล้ว พี่เขากลับไปเปลี่ยนเป็นรองเท้าบูท สวมเสื้อ สวมหมวกกันฝน ฝ่ายเราและราณีก็กลับเสื้อกันหนาวให้อีกด้านที่กันฝนได้ ราณีเตรียมร่มของคนขับรถไปด้วย…เราหยุดดูเส้นทางที่เราจะเดินสำรวจวันนี้กัน <div style="text-align: center">
</div> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> พี่ศรบอกให้ระวังทากและงูที่อาจจะนอนขดอยู่ตามทางเดิน….เราเดินไปถึงจุดที่ 3 ไม้เด่นของป่าดิบเขา </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center">
</div></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p> จะมองเห็นลูกไม้เปลือกแข็งหลายชนิดตกเกลื่อนบนพื้นป่า มีทั้งที่เป็นผลกลมเล็กติดกันเป็นพวง ผลแป้นคล้ายตลับ เป็นต้น ผลเหล่านี้เป็นของไม้ก่อชนิดต่างๆ ซึ่งที่กิ่วแม่ปานมีด้วยกัน 4 สกุล ผลของไม้ก่อเป็นอาหารของสัตว์ป่า เปลือกก่อบางชนิดใช้ย้อมหนังได้เป็นอย่างดี <div style="text-align: center">
</div> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ความงามที่ต้องดั้นด้นมาเจอ....</p> จากนั้นเราเดินมาถึงจุดที่ 4 คือ เถาวัลย์ ป่าบริเวณนี้มีเรือนยอดค่อนข้างแน่นทึบ แสงส่องผ่านมายังพื้นดินเพียงเล็กน้อย ช่วยทำให้บรรยากาศของป่าดูทึมทะมึนคล้ายป่าโบราณหรือป่าดึกดำบรรพ์ มีสายระโยงระยางของเถาวัลย์ที่พันเกี่ยวต้นไม้น้อยใหญ่ <div style="text-align: center">
</div> เถาวัลย์…เป็นไม้ที่ไม่สามารถทรงตัวอยู่ได้เพียงลำพัง ต้องอาศัยไม้ใหญ่เป็นหลักเกาะขึ้นไปรับแสงแดด ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในการสังเคราะห์แสงและการมีชีวิตรอด เป็นการดำรงอยู่ในสภาวะแห่งการพึ่งพาเกื้อกูลกันระหว่างไม้ใหญ่และเถาวัลย์ ขณะที่สายระโยงระยางของเถาวัลย์ช่วยพยุงไม้ใหญ่ไม่ให้ล้มระเนระนาดเมื่อมีลมพัดแรงเช่นกัน 
เดิน..เดิน…และก็เดิน…ชันขึ้นเรื่อยๆ เห็นพี่ศรหยุดทำเครื่องหมายตามต้นไม้โดยผูกเชือกปอไว้เป็นสัญลักษณ์ ท่านใดที่เดินป่าอย่าไปดึงเชือกเหล่านี้ออกนะคะ <div style="text-align: center">
</div> รอยที่เห็นอยู่ตามต้นไม้คือ รอยเท้าหมีที่ปีนขึ้นต้นไม้ค่ะ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ตามทางเดินจะเห็นด้วงครามหรือ...ด้วงอินทนนท์สีฟ้าครามสวยงามทีเดียว แต่ไม่มีรูปมาอวด </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> เดินต่อไป...เริ่มมองเห็นแสงสว่างอยู่ข้างหน้าแล้ว เราจะเจออะไรต่อไป...ติดตามได้ในวันพรุ่งนี้ค่ะ
สวัสดีครับ
โดยปกติผมชอบภาพที่มีแสงและเงาอยู่แล้ว
เห็นภาพนี้ ถูกใจมากครับ....ดูเร้นลับดี น่าติดตามว่าจะเจออะไรข้างหน้า
โอ้โฮสวยแบบเจ็บๆอย่างนี้คงต้องไปบ้างแล้ว
สวัสดีครับ
ตามมาเที่ยวชอบ ชอบภาพหมอกๆ
มีทากด้วยเหรอครับ น่าจะชวนแม่หอยโข่งมาเที่ยวนะครับ
ตื่นเต้นดีจัง
อ้อ ! ไลเคน... เป็นดัชนีบ่งบอกคุณภาพอากาศที่ดีครับ