เห็นคุณศิริ บันทึกเรื่องราวจากวารสารสายใยพยาธิ แล้วก็อดไม่ได้ที่จะมาบันทึกต่อ วารสารของพวกเรานับว่ากำลัง hot hit ได้ที่ วางปุ๊บ..เกลี้ยงแผงปั๊บ.....ขายดียังกะแจกฟรีแน่ะ....ก็ฟรีน่ะสิ...ภาคฯ เค้าใจดี และสำหรับฉบับนี้แจกคนละเล่มด้วยนะ (ทุ่มทุนสร้างสุดสุด..) ขอเรียนให้ทราบว่าภาค ฯ คิดถูกแล้วค่ะที่แจกคนละเล่ม เพราะเมื่อก่อนได้อ่านกันไม่ค่อยทั่วถึง บางเรื่องก็ไม่ได้อ่าน โดยเฉพาะเรื่องที่ "มีสาระ" ซึ่งต้องใช้เวลาและสมาธิมาก เลยกลายเป็นว่าที่ผ่านๆ มาเลือกอ่านแต่เรื่องที่เบาสมอง
แล้วฉบับนี้ล่ะ อ่านเรื่องอะไร ? หลังจากเปิดๆ แบบ screen ทั้งเล่มเพื่อดูรูปแล้ว จากนั้นก็เปิดอ่านจากด้านหลัง เพราะว่าด้านหลังจะเป็นเรื่องเบาๆ สนุกๆ อ่านง่ายๆ สบายๆ ตั้งแต่กลางเล่มจนถึงหน้าๆ จะเก็บไว้อ่านเวลาอยู่บ้าน เพราะเป็นเรื่องที่ค่อนข้างมีสาระ ต้องใช้เวลา สมาธิและอ่านอย่างตั้งใจ ไม่งั้นอาจจะเผลอทำสาระตกหล่นไป ของดีๆ ต้องเก็บไว้กินไว้อ่านทีหลัง...เนาะ
สรุปว่า...อ่านทุกเรื่องค่ะ แล้วคุณล่ะ...ชอบอ่านเรื่องไหน
ที่ทำงานผม จะมีวารสารเล็ก ใช้กระดาษธรรมดา ส่งมาเป็นประจำทุกเดือน (ปกติหน่วยงานก็จะมีเอกสาร วารสารส่งมาเยอะแยะ) บางเล่มใช้กระดาษอย่างดี สีสวย แต่สาระน้อยไปหน่อย บางฉบับก็ออกแบบสวยแต่เบาๆไปหน่อย (อันนี้แล้วแต่จริตคนอ่านครับ)…ว่าด้วย วารสารเล็กๆกระดาษธรรมดา เล่มนั้น ผมตั้งหน้าตั้งตารอคอยทุกเดือน ทางหน่วยงานเขาทำได้ดีครับ คุณภาพอัดแน่น และไม่เคยผิดหวังเลยสักครั้งที่เปิดอ่าน…คงจะคล้ายวารสารของชาว “พยาธิ” มอ.
ดีจัง ที่รู้ว่า มีคนอ่านทุกเรื่อง อย่างน้อยก็คุณ nidnoi 1 คน
วันอาฑิตย์อ่านจบ ครบทั้งเล่ม โดยส่วนตัวเริ่มจากดูรูปก่อน แล้วอ่านคอลัมน์คนใกล้ตัวก่อน เบา ๆ แล้วจบด้วยหนัก ๆ ค่ะ จะได้ไม่ลืมไง